Jam 34 vjeçe dhe prej vitesh jam në një lidhje të qëndrueshme. Për një kohë, gjithçka ka ecur pa probleme dhe nuk kam pasur arsye për dyshime. Por kohët e fundit, pa e pritur, kam vënë re se po afrohesh shumë me një koleg të ri në punë. Nuk kemi bërë asgjë që mund ta quaja tradhti, por mes nesh ka lindur një tension që e ndiej sa herë që jemi vetëm.
Në një moment, gjithçka nisi të më marrë më shumë mendjen nga sa doja. Një mbrëmje, pas një aktiviteti të punës, mbetëm duke biseduar vetëm në një kafene. Ai më tha se i pëlqente mënyra si qeshja dhe se prej kohësh kishte vënë re ndryshime në sjelljen time kur ishim pranë njëri-tjetrit. Nuk më preku dhe nuk bëri asnjë propozim, por mënyra si më shikonte mjaftoi që të ndihesha jashtëzakonisht femërore.
Kur u ndamë, nuk kaloi shumë kohë që një përqafim i shkurtër të më zgjonte një ndjesi të fortë, që nuk e kisha përjetuar prej kohësh. Që atëherë, e gjej veten duke menduar për të dhe duke imagjinuar se çfarë do të ndodhte nëse do t’i lejoja vetes të afrohesha më shumë. E kam të vështirë ta mbyll këtë në mendje: sa herë që kthehem në realitetin tim, rikthehet pyetja nëse kjo është thjesht një valë emocionesh apo një shenjë se diçka mungon brenda marrëdhënies time.
Praktikisht, ajo që po përjeton nuk do të thotë automatikisht se nuk e do partnerin. Tërheqja ndaj një personi tjetër mund të shfaqet edhe në marrëdhënie të gjata dhe shpesh lidhet me risinë, vëmendjen dhe ndjesinë se dikush po të shikon me një sy të ri. Në këtë rast, nuk bëhet fjalë për një veprim të kryer, por për një energji të re që ka nisur të ndihet mes dy njerëzve, sidomos kur mbeten vetëm.
Çfarë të bëri të ndihesh kështu: shiko nevojat, jo vetëm tërheqjen
Ajo që ia vlen të analizohet nuk është vetëm pyetja “A më pëlqen ai?”. Mënyra si ka vepruar situata me emocionet e mia më shtyn të pyes diçka tjetër: “Çfarë më bëri të ndihem kjo situatë?”. Mund të ketë qenë fakti që më mungon flirtimi, spontaniteti, ose vëmendja që dikur e ndieja më shpesh. Ndonjëherë, një ndjesi si “po më shohin” dhe po më dëshirojnë në një mënyrë të re e ndez brenda nesh një nevojë që ndoshta nuk po plotësohet në marrëdhënien aktuale.
Ka edhe një anë tjetër që duhet mbajtur parasysh: emocionet e forta mund të të shtyjnë drejt vendimeve të nxituara. Prandaj, nuk duhet të marrësh vendime të mëdha vetëm nën ndikimin e një shkëndije të re. Është e rëndësishme t’i japësh vetes pak hapësirë, të vëresh çfarë po ndodh vërtet dhe të pyesësh veten çfarë dëshiron realisht nga lidhja jote. Ndonjëherë një tërheqje e jashtme nuk vjen për të të larguar nga partneri, por për të treguar se një pjesë e brendshme kërkon më shumë përqendrim, më shumë afërsi dhe më shumë vëmendje emocionale.
Në këtë situatë, qasja më e qartë është të mos e minimizosh atë që po ndjen, por as të mos e dramatizosh. Është po aq e rëndësishme të ruash atë që ke ndërtuar prej vitesh, sa është edhe të kuptosh çfarë mungon. Nëse ndihesh e tërhequr nga kolegu, kjo mund të jetë sinjal se marrëdhënia ka nevojë për diskutim, për rikthim të ngrohtësisë dhe për gjëra që të bëjnë të ndihesh e dëshiruar. Përndryshe, emocionet e reja mund të shndërrohen në një shpërqendrim që e vështirëson qartësinë.
Botuar fillimisht në Bota Sot