Ka miqësi që duken si të pandashme: tre njerëz shoqërohen pa problem, qeshin bashkë, organizojnë aktivitete dhe ndajnë momente që bëhen kujtime. Por ekziston edhe një skenar tjetër, që shpesh e vërejnë vetëm ata që ndihen brenda situatës. Kur dy miq afrohen aq shumë me njëri-tjetrin, personi i tretë mund të fillojë të ndiejë se është i tepërt.
Këto shenja zakonisht shfaqen në gjëra të vogla, jo në ndonjë përplasje të madhe. Dy të tjerët mund të kenë shaka që kuptohen vetëm mes tyre, ose të flasin për ngjarje ku ju nuk keni qenë të përfshirë. Në disa raste, mund të filloni të pyesni veten nëse ata po takohen pa ju, edhe pse në pamje të parë gjithçka duket normale. Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se miqtë nuk ju duan, por tregon se dinamika në grup po anëson.
Në një miqësi treshe, vihet re se një çift mund të krijohet shumë lehtë brenda marrëdhënies, ndërsa personi i tretë mbetet anash. Psikologia klinike dr. Sabina Romanoff thekson se në një grup prej tre vetash është e natyrshme që në momente të caktuara dy persona të lidhen më fort. Për ta mbajtur marrëdhënien të shëndetshme, nevojiten më shumë vëmendje, hapje dhe vetëdije, në mënyrë që të mos krijohet përshtypja e përjashtimit.
Miqësia treshe bëhet e ndjeshme kur dy persona “mbyllen” bashkë
Pyetja kryesore është pse miqësia treshe është kaq e ndjeshme. Shumë marrëdhënie të afërta lindin natyrshëm mes dy personave. Por kur në mes hyn një i tretë, dinamika ndryshon: dy persona mund të kenë interesa të përbashkëta, kujtime apo biseda private që i treti nuk i ndan. Mjafton që të shfaqet një shaka e brendshme, ose një përvojë e përbashkët që ta bëjë dikë të mendojë: “ata të dy dhe unë”. Në këtë moment rrezikon të rritet distanca.
Nuk është problem që dy miq të dalin ndonjëherë vetëm. Një miqësi e shëndetshme nuk kërkon që të tre të bëjnë gjithçka së bashku. Çështja fillon kur afërsia mes dy personave përdoret vazhdimisht për ta përjashtuar të tretin. Kjo mund të ndodhë përmes sekreteve, marrëveshjeve ose sjelljeve që e bëjnë atë të ndihet i padëshiruar. Kur kjo përsëritet, ndjesia e “mikut shtesë” forcohet dhe fillon të ndikojë te mënyra se si e përjetoni marrëdhënien.
Si mund ta kuptoni nëse jeni duke u trajtuar si pjesë dytësore? Disa shenja janë të qarta: kur ju përfshijnë në plane vetëm pasi gjithçka është organizuar; kur përpiqeni vazhdimisht të kuptoni shakatë dhe ngjarjet që dy të tjerët tashmë i kanë ndarë mes tyre; kur ndjeni se vetëm ju bëni përpjekje për ta mbajtur miqësinë; kur mendoni shpesh për vendin tuaj në grup ose ndieni që flasin për ju kur nuk jeni aty. Një tregues tjetër është fakti nëse nuk jeni në gjendje të thoni atë që mendoni pa frikën se do t’ju presë heshtje, tallje apo përjashtim.
Për ta bërë më të mirë një miqësi treshe, rëndësi ka mënyra si flitet dhe si planifikohen gjërat. Nëse diçka ju lëndon, këshillohet të flitet drejtpërdrejt me personin që ju ka prekur, në vend që të krijohet aleancë me tjetrin. Thashethemet dhe fshehtësitë e dëmtojnë shpejt besimin. Kur bëhen plane, është me vend të mendohet për të tre: edhe nëse mendoni se personi i tretë mund të mos jetë i interesuar për një aktivitet, ftesa mund ta bëjë të ndihet i përfshirë. Qëllimi nuk është që të gjithë të bëjnë gjithçka së bashku, por që askush të mos përjashtohet paraprakisht.
Një tjetër mënyrë është krijimi i ritualeve të përbashkëta, si një darkë mujore, një shëtitje, një mbrëmje filmi apo një aktivitet i zakonshëm, që i mban të gjithë pjesë të grupit. Gjithashtu, është e rëndësishme që miqësia treshe të mos bëhet “bota e vetme”: të keni edhe miq të tjerë e bën më të lehtë që takimet mes dy personave të mos përjetohen automatikisht si refuzim. Marrëdhënia funksionon më mirë kur të tre vërtet duan të kalojnë kohë së bashku dhe kur nuk ndodh që njëri të mbetet gjithmonë në periferi të vendimmarrjes.
Kur miqësia nuk është më e shëndetshme? Nëse vëren se nevojat tuaja anashkalohen pothuajse gjithmonë, nëse ndjen xhelozi ose konkurrencë të vazhdueshme, ose nëse nuk mund të jesh vetvetja dhe krijohet përshtypja se duhet ta “fitosh” vendin tënd në grup, atëherë problemi mund të mos jetë tek përshtatja juaj, por tek mënyra si po trajtoheni si mik i barabartë. Edhe nëse keni folur hapur dhe keni shpjeguar si ndiheni, por asgjë nuk ndryshon, është krejtësisht e pranueshme të distancoheni: nuk kërkon domosdoshmërisht një ndërprerje dramatike. Mund të investoni gradualisht më shumë kohë te njerëzit pranë të cilëve ndiheni të respektuar dhe të mirëpritur.
Botuar fillimisht në Telegrafi