Përgatitjet për korrjet janë duke u zhvilluar në mënyrën më të mirë, me synimin që procesi i korrje–shirjeve të përfundojë në kohën optimale dhe të sjellë rezultate sa më të mira si në cilësi, ashtu edhe në sasi të grurit. Ndërsa afron periudha kur fushat hyjnë në fazën kryesore të punimeve, fermerët dhe ekspertët në Kosovë thonë se po punojnë për të mos pasur vonesa në terren dhe për të shmangur çdo problem gjatë korrjeve.
Me afrimin e ditëve të korrjeve, nëpër fushat e Kosovës po intensifikohen aktivitetet për një nga periudhat më të rëndësishme të vitit bujqësor. Sezoni i korrje-shirjeve shihet jo vetëm si një fazë teknike e punës në bujqësi, por edhe si një hallkë e rëndësishme e sigurisë ushqimore dhe forcimit të prodhimit vendor. Në këtë kontekst, roli i bujkut kosovar theksohet si i pazëvendësueshëm për furnizimin me bukë nga toka e vet.
Në prag të sezonit, vëmendje e veçantë po i kushtohet përgatitjes së makinerive. Valon Vehapi, fermer, tha se “tash fillon përgatitja e autokombajnave që të mos kemi telashe kur të hyjnë në parcela”. Ai shton se ata që i kanë autokombajnat duhet t’i servisojnë, në mënyrë që gruri të mos mbetet në fusha dhe që të mos ketë humbje gjatë procesit të korrjes. Sipas tij, përgatitja në kohë e makinerive është vendimtare që operimi të ecë pa probleme.
Nga ana tjetër, eksperti i bujqësisë, Imer Rusinovci, shpjegon se aktualisht prodhimet janë në fazë të caktuar të pjekurisë. Ai bëri të ditur se “ndodhemi në përcjellje të nënfazës së parë të pjekurisë qumështore”, ndërsa më pas pritet të vijnë fazat pasuese: dyllore dhe më pas pjekuria e plotë. Rusinovci theksoi se kjo situatë, për zonën ku ai po vëzhgon, lidhet me Lipjanin, ku sipas vlerësimeve “matematikisht” mund të përgatitet fushata e korrje-shirjeve për “15, eventualisht 18 ditë”.
Korrje-shirjet: përgatitje makinerish dhe planifikim për 15-18 ditë
Përtej punës në terren, mbështetja e fermerëve shihet si pjesë e investimit më të gjerë për sigurinë ushqimore dhe zhvillimin ekonomik. Fermerët dhe ekspertët theksojnë se kur prodhimi vendor mbështetet, kjo ndikon drejtpërdrejt te qëndrueshmëria e furnizimit me grurë dhe te ekonomia e fermerëve. Në këtë periudhë, çdo vendim që ndikon te kostot dhe çmimi i grumbullimit konsiderohet kritik, sepse ndryshe vështirësohet mbulimi i shpenzimeve.
Një nga shqetësimet kryesore që u ngrit në prag të korrjeve lidhet me çmimin e grurit. Valon Vehapi theksoi se “çka e kemi një sfidë shumë të rëndësishme këtë vit është çështja e çmimit”. Ai shton se nëse nuk ka ndërhyrje, ekziston rreziku që të mos mbulohet kostoja e prodhimit. Vehapi tha se, nëse dalin me çmime që nuk janë të favorshme, fermerët nuk do të kenë mundësi “kurrsesi ta mbulojmë koston e prodhimit që e kemi sjellë deri këtu”.
Edhe Imer Rusinovci foli për rolin e faktorëve që ndikojnë në përcaktimin e çmimit. Sipas tij, “ne nuk jemi faktor që e përcaktojmë çmimin e grurit”, sepse ai përcaktohet nga “berza ndërkombëtare”. Megjithatë, ai kërkon që të ndihet më shumë përfshirja e shtetit për të ndihmuar fermerët, sidomos ata që prodhojnë në shkallë më të gjerë dhe për kulturat strategjike. Ai theksoi se mbështetja duhet të ndihmojë “prodhimi për njësi sipërfaqësore” dhe të krahasojë përfitimet me kultura të tjera më fitimprurëse, duke argumentuar se përparësitë janë më të mëdha.
Ndërkohë, fermerët presin rezultatet e punës me optimizëm, duke u mbështetur në organizimin e punëve dhe në përgatitjet për makineritë. Megjithatë, shqetësimi për çmimin grumbullues të grurit mbetet i pranishëm, sepse ai duhet të jetë i qëndrueshëm për të mbuluar mundin dhe shpenzimet e tyre. Në këtë sezon, suksesi i korrjeve shihet si kombinim i përgatitjes në terren, kohës së duhur për korrje-shirje dhe kushteve që e bëjnë ekonomike punën e fermerit.
Botuar fillimisht në Telegrafi