Serbia mbetet kërcënimi kryesor për Kosovën dhe për paqen në rajon, ka deklaruar ministri në detyrë i Punëve të Jashtme dhe Diasporës, Glauk Konjufca. Sipas tij, rreziku i vazhdueshëm lidhet me qëndrimet dhe veprimet e Beogradit, që sipas autoriteteve kosovare ndikojnë drejtpërdrejt në stabilitetin rajonal.
Konjufca e bëri këtë vlerësim gjatë një paraqitjeje publike, ku theksoi se çështja e kërcënimeve nuk është e kufizuar vetëm në ditët e fundit, por lidhet me një tablo më të gjerë të sfidave që Kosova po përballet në raport me Serbinë. Ai nënvizoi se paqja në rajon nuk mund të garantohet pa trajtimin e problemeve që, sipas tij, i krijon Serbia.
Ndërkohë, në të njëjtin kontekst janë përmendur edhe elemente të hetimeve dhe provave lidhur me krime lufte. Ministrja e Drejtësisë, Albulena Haxhiu, ka apeluar tek ambasadorët, duke kërkuar vëmendje të shtuar dhe angazhim diplomatik për të mos u ndalur procesi i zbardhjes së fakteve. Haxhiu ka theksuar se provat e reja për krime lufte vazhdojnë të zbulohen edhe sot.
Mesazhi i Haxhiut synon të forcojë bashkëpunimin ndërkombëtar, sidomos me përfaqësuesit diplomatikë të akredituar në vend, në mënyrë që informatat dhe dëshmitë e reja të kenë trajtimin e duhur. Ajo e ka paraqitur argumentin në mënyrë të drejtpërdrejtë, duke theksuar se viktimat dhe drejtësia nuk duhet të mbeten në pritje, ndërsa puna për gjetjen e fakteve vazhdon.
Serbia, kërcim kryesor: rëndësi e provave të reja për krime lufte
Konjufca dhe Haxhiu, secili nga këndvështrimi i institucionit të tyre, kanë vendosur në qendër të vëmendjes dy aspekte: kërcënimin e vazhdueshëm dhe nevojën për zbardhje të plotë të së kaluarës. Ministri në detyrë i Punëve të Jashtme dhe Diasporës ka folur për ndikimin e Serbisë në rajon, ndërsa ministrja e Drejtësisë ka ngritur çështjen e provave të reja që, sipas saj, janë ende duke u zbuluar.
Gjatë kësaj paraqitjeje është përmendur edhe momenti në të cilin janë zhvilluar diskutimet publike dhe trysnia diplomatike. Në tekstin që raporton ngjarjen thuhet se Konjufca ka folur në edicionin e nëntë të një formati të komunikimit publik, ndërkohë që Haxhiu ka adresuar kërkesën tek ambasadorët lidhur me prova të reja të krimeve të luftës. Këto elemente shërbejnë për ta kuptuar se për çfarë po bëhet fjalë në këtë cikël komunikimi: roli i diplomacisë dhe rëndësia e dokumentimit të fakteve.
Mesazhi i përbashkët lidhet me domosdoshmërinë që institucionet kosovare të mbajnë të gjallë angazhimin për drejtësi dhe siguri. Konjufca e vendos theksin te Serbia si burim kryesor i kërcënimit, ndërsa Haxhiu apelon që komuniteti ndërkombëtar të marrë parasysh se provat e reja të krimeve të luftës vazhdojnë të dalin në dritë. Në këtë mënyrë, çështja trajtohet jo vetëm si pretendim politik, por edhe si proces faktik që kërkon koordinim ndërmjet institucioneve dhe partnerëve diplomatikë.
Ky qëndrim, i shprehur publikisht nga zyrtarët e lartë të qeverisë, synon të qartësojë edhe një herë se Kosova kërkon stabilitet dhe paqe në rajon, por njëkohësisht kërkon që drejtësia të shkojë deri në fund përmes provave dhe dëshmive të reja. Në këtë kuadër, apelimi tek ambasadorët merr vlerë të veçantë, duke qenë se përfaqësuesit diplomatikë janë kanal i rëndësishëm i ndikimit dhe i mbështetjes ndërkombëtare.
Botuar fillimisht në Albeu