Ministri i mbrojtjes i Izraelit, Israel Katz, ka deklaruar të hënën se vendi i tij nuk do të tërhiqet nga tokat e pushtuara në Liban, Siri dhe Gazë. Deklarata e tij vjen në një moment kur janë raportuar përpjekje për të ulur tensionet në rajon, pas një marrëveshjeje të përkohshme që Irani dhe Shtetet e Bashkuara kanë arritur orë më parë.
Sipas njoftimeve, marrëveshja e përkohshme përfshin hapjen e Ngushticës së Hormuzit dhe vazhdimin e mëtejshëm të armëpushimit. Këto hapa kanë qenë të lidhur me synimin për të krijuar një qetësim të përkohshëm dhe për të ulur rrezikun e përshkallëzimit të situatës në Lindjen e Mesme. Në këtë kontekst, Izraeli e ka interpretuar zhvillimin në mënyrën e vet, duke e bërë të qartë se nuk e sheh të nevojshme një tërheqje nga territoret e kontrolluara.
Fjalët e Katz-it përbëjnë një sfidë të drejtpërdrejtë ndaj idesë së një marrëveshjeje që synon të ndikojë pozitivisht në dinamikën e konfliktit. Ai ka sinjalizuar se Izraeli do të vazhdojë të mbajë qëndrimin e tij për mos-lëvizje nga tokat e pushtuara, duke e vendosur në plan të parë sigurinë dhe interesat e brendshme të vendit në rajon.
Ndërkohë, në rajon mbetet e hapur pyetja se si do të reflektohen këto qëndrime të ndryshme. Marrëveshja e përkohshme SHBA-Iran për Ngushticën e Hormuzit dhe armëpushimin është parë si një përpjekje për të krijuar hapësirë për ulje tensionesh. Por deklarata e ministrit izraelit tregon se, për sa i përket Libanit, Sirisë dhe Gazës, Izraeli nuk pranon të lidhet me ritëm ndryshimesh që do të kërkonte tërheqje nga territoret.
Izraeli: nuk tërhiqet nga tokat e pushtuara në Liban, Siri e Gazë
Vendosja e këtij qëndrimi nga Izraeli mund të ndikojë në atmosferën politike dhe në përpjekjet diplomatike që po ecin paralelisht. Ndërsa Uashingtoni dhe Teherani kanë punuar për një marrëveshje të përkohshme, vendimet dhe sinjalizimet nga palë të tjera mbeten vendimtare për mënyrën se si do të përkthehet qetësimi në terren. Në rastin e Katz-it, mesazhi është i qartë: toka e pushtuar, sipas tij, nuk është pjesë e planit të tërheqjes.
Deklarata është bërë të hënën dhe lidhet me një periudhë ku lajmet për zhvillime të shpejta kanë qenë të pranishme. Në të njëjtën kohë, vëmendja e publikut dhe aktorëve politikë ka qenë e fokusuar edhe te implikimet ekonomike dhe tregtare që lidhen me Ngushticën e Hormuzit. Hapja e kësaj rruge ujore, e cila ka rëndësi të madhe për transportin e energjisë, shoqërohet shpesh me reagime të tregjeve dhe pritje për ndryshime në çmime. Megjithatë, çështja territoriale dhe ajo ushtarake vijon të mbetet në dorë të vendimeve të drejtpërdrejta të palëve të përfshira në konflikt.
Në këtë kuadër, qëndrimi i Izraelit mund të shihet si një tregues se armëpushimi dhe elementet e tjera të marrëveshjes së përkohshme nuk nënkuptojnë automatikisht ndryshim pozicionesh territoriale. Kur bëhet fjalë për Libanin, Sirinë dhe Gazën, Izraeli e ka bërë të qartë se nuk e pranon tërheqjen nga tokat që ai i konsideron të kontrolluara. Kjo e shton pasigurinë mbi rrugën që do të ndiqet më tej, si në aspektin diplomatik, ashtu edhe në zhvillimet në terren.
Botuar fillimisht në Koha.net