Udhëheqësi i ekipit negociator të Iranit, Mohammad Bagher Ghalibaf, ka komentuar marrëveshjen e arritur mes Teheranit dhe Shteteve të Bashkuara për t’i dhënë fund luftës, duke përdorur një formulim që prek drejtpërdrejt krenarinë politike të presidentit amerikan Donald Trump. Ghalibaf e përshkroi këtë marrëveshje si një “deklaratë të dorëzimit të Amerikës”.
Gjatë një konference të zhvilluar në Azerbajxhan, e cila u transmetua drejtpërdrejt nga televizioni shtetëror iranian, Ghalibaf foli për mënyrën si është arritur mirëkuptimi mes dy vendeve. Ai tha se kuptimi i arritur nuk ka ardhur si rezultat i presionit apo shtrëngimit, por si rezultat i asaj që Irani e quan qëndrueshmëria dhe forca e popullit iranian.
Deklarata e Ghalibaf, e bërë në kontekstin e diskutimeve për paqen dhe përfundimin e një përplasjeje mes Iranit dhe SHBA-së, u fokusua te narrativat që Teherani e shfaq në publik: se rezultati nuk është arritur përmes presionit të jashtëm, por për shkak të aftësisë së vendit për t’i bërë ballë sfidave. Për këtë arsye, ai i dha marrëveshjes një interpretim të drejtpërdrejtë, duke e vendosur në qendër idenë e “kapitullimit” amerikan.
Konferenca në Azerbajxhan, e transmetuar nga televizioni shtetëror iranian, i dha peshë të veçantë mesazhit politik që Ghalibaf po përcillte. Në fjalimin e tij, ai tha se kuptimi i arritur lidhet me forcën që, sipas tij, kanë treguar iranianët, duke e kundërshtuar që ky proces të ketë qenë rezultat i presionit. Kjo linjë argumentimi vjen në një kohë kur në Shtetet e Bashkuara opinioni publik dhe politikanët shpesh e lidhin çështjen e negociatave me qëndrimet e administratës së Donald Trump.
Ghalibaf e sheh marrëveshjen si dorëzim të Amerikës
Fokusi i deklaratës ishte mënyra sesi duhet kuptuar marrëveshja për t’i dhënë fund luftës. Ghalibaf e paraqiti atë si një akt ku Shtetet e Bashkuara, sipas formulimit të tij, kanë bërë “dorëzim”, duke e quajtur kështu marrëveshjen “deklaratë të kapitulimit të Amerikës”. Për Teheranin, kjo është një mënyrë për t’i dhënë një ngjyrim të fortë politik rezultatit të negocimit.
Në të njëjtën kohë, ai theksoi elementin që i jep kuptim procesit që çoi në këtë marrëveshje. Sipas Ghalibaf, kuptimi i arritur në Islamabad nuk ka lindur si pasojë e presionit ose shtrëngimit, por si pasojë e qëndrueshmërisë dhe forcës së popullit iranian. Kjo pjesë e argumentimit është e lidhur ngushtë me përpjekjen për të treguar se negociatat janë rezultat i kapacitetit të brendshëm dhe rezistencës, jo i ndikimeve të jashtme.
Komenti i negociatorit kryesor të Iranit, Mohammad Bagher Ghalibaf, vjen pas një komunikimi që ndërthuret me narrativën e administratës amerikane dhe me mënyrën se si politika e SHBA-së e sheh rolin e negociatave. Në formulimin e tij, ai shprehu drejtpërdrejt se marrëveshja prek “krenarinë” e Donald Trump, duke e paraqitur atë si një tregues se SHBA-ja, sipas vlerësimit iranian, ka pranuar një përfundim që lidhet me dorëzimin.
Me këto deklarata, Ghalibaf jo vetëm që i dha formë interpretimit iranian të marrëveshjes, por edhe vendosi një kornizë të qartë komunikimi publik: marrëveshja nuk shihet si rezultat i presionit, por si pasojë e forcës së brendshme të Iranit. Ky mesazh u shfaq gjatë konferencës në Azerbajxhan, e cila u transmetua drejtpërdrejt nga televizioni shtetëror iranian, duke e ruajtur kështu tone të forta dhe ndikim politik në skenën ndërkombëtare.
Botuar fillimisht në Albeu