Nënkryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Lutfi Haziri, ka reaguar ndaj kritikave dhe këshillave që, sipas tij, i drejtohen LDK-së. Në shpjegimin e tij, Haziri ka theksuar se kjo parti duhet të jetë në shërbim të anëtarësisë, e jo në varësi të funksionarëve apo rolit që tentohen t’i atribuohen atyre.
Sipas Hazirit, LDK i takon anëtarësisë. Ai ka shtuar se për këtë parti flasin idealet dhe qëndrimet politike, por në fund qasja duhet të vijë nga brenda, nga njerëzit që e përbëjnë atë. Në këtë kuptim, ai ka nënvizuar se është koha që “LDK-ja t’u kthehet idealistëve, anëtarësisë”, si një premisë për ringjallje dhe orientim të qartë politik.
Haziri ka komentuar edhe çështjen e pretendimeve se LDK nuk ka alternativë apo rrugë të hapur. Ai ka thënë se “LDK-në nuk ka as zgjidhje e as zgjedhje”, ndërsa rikthimin e madh e sheh si proces që ndodh përmes një marrëveshjeje të madhe politike. Në argumentimin e tij, Haziri e lidh këtë me historikun politik të periudhave pas pavarësisë dhe asaj pas qasjes që ai e përmend si “post-Rugoviste”, duke pohuar se pa LDK-në nuk ka rrugëdalje të qëndrueshme.
Ai ka sjellë një mesazh të drejtpërdrejtë për raportin mes partisë dhe shtetit. Haziri ka thënë se “Periudha post-independente dhe post-Rugoviste, veç një gjë e ka konfirmu: që pa LDK-në nuk ka as zgjidhje e as zgjedhje. Stabiliteti e normalizimi i Republikës kalon përmes zyrave të LDK-së! Ia kemi borxh anëtarësisë dhe të ardhmes së Republikës”. Këto qëndrime, sipas tij, e vendosin LDK-në në qendër të çështjeve të stabilitetit dhe normalizimit politik.
Rikthimi i madh i LDK-së vjen nga lart-poshtë, me marrëveshje politike
Në vijim të reagimit, Haziri ka argumentuar se rikthimi i madh i LDK-së duhet të kuptohet si një proces i orkestruar, i nisur “nga lart-poshtë”. Ai e ka lidhur këtë me “marrëveshje të madhe politike” dhe ka theksuar se, sipas formulimit të tij, kjo duhet të bëhet pa e dëmtu demokracinë e brendshme të partisë. Në këtë logjikë, ai e sheh marrëveshjen politike si mekanizëm që orienton zhvillimin, pa anashkaluar strukturat e brendshme ku anëtarët dhe demokracia partiake luajnë rol.
Haziri ka shtuar se LDK-ja mund t’i përballojë kërkesat që dalin për Republikën përmes debatit të brendshëm, marrëveshjeve politike dhe demokracisë së brendshme. Ai e ka paraqitur këtë si mënyrë për të menaxhuar sfidat, duke iu rikthyer idesë se partia duhet të ruajë funksionimin e saj demokratik brenda, ndërkohë që jashtë angazhohet politikisht me marrëveshje. Në të njëjtën kohë, ai ka nënkuptuar se është e nevojshme që energjia të kanalizohet drejt idealistëve dhe anëtarësisë, jo drejt udhëzimeve që vijnë nga jashtë partisë.
Haziri ka vazhduar më tej me një pjesë më personale të reagimit, duke thënë se i kupton ata që, sipas tij, merren shpesh me LDK-në dhe e këshillojnë se si duhet të sillej, “çka duhet e çka nuk duhet të bëjmë”. Ai përmendi edhe mënyrën se si disa persona i referohen atyre që kanë role brenda partisë, duke i quajtur “patericë” dhe “harrën”. Haziri ka thënë se e di “saktë” për kënd bëhet fjalë dhe për çfarë “agjendash”, duke e paraqitur reagimin si përgjigje ndaj narrativave që, sipas tij, synojnë të ndikojnë në drejtimin dhe debatin politik të LDK-së.
Reagimi i Lutfi Hazirit vjen pas qëndrimeve të mëparshme të tij, ku ai ka insistuar se LDK duhet të drejtohet nga idealistët dhe anëtarësia. Mesazhi kryesor që ai përsërit është se rikthimi i madh i partisë, ashtu siç e përshkruan, nuk është rezultat i skemave të imponuara, por i një marrëveshjeje politike dhe i rishtririmit të rolit të anëtarësisë, me respekt për demokracinë e brendshme. Kjo qasje, sipas Hazirit, lidhet drejtpërdrejt me stabilitetin e Republikës dhe me nevojën që LDK-ja të mbajë peshën e saj politike në vendimmarrje.
Botuar fillimisht në Koha.net
