Gazetari Baton Haxhiu ka komentuar verdiktin e Gjykatës Speciale për ish-krerët e UÇK-së, duke u ndalur te mënyra si, sipas tij, është ndërtuar rrëfimi gjatë diskutimeve për periudhën e luftës. Në emisionin “Pressing” të T7, Haxhiu ka thënë se në trajtimin e çështjes krijohet përshtypja se Serbia nuk ka pasur fare prani në Kosovë dhe se gjithçka është kontrolluar nga UÇK-ja.
Sipas Haxhiut, gjatë trajtimit të verdiktit flitej sikur njësitë dhe veprimet e palës serbe nuk figuronin në terren, ndërsa roli i UÇK-së shfaqej si i vetmi faktor që ka pasur kontroll apo ndikim. Ai ka theksuar se, në formimin e argumenteve, mungonte një element që do të shpjegonte realisht kushtet dhe rrethanat e komunikimit ndërmjet zonave ku vepronin forcat, duke e konsideruar të rëndësishme këtë çështje për të kuptuar realitetin e asaj kohe.
Haxhiu ka thënë se i ka krijuar përshtypje një ngjashmëri në mënyrën e paraqitjes së situatës, ku “njësia speciale e Serbisë, ushtria dhe policia” përmendeshin sikur të kishin qenë në Beograd. Në këtë mënyrë të paraqitjes, ai vë theksin te fakti që, sipas tij, nuk po përfshihej asnjë moment ku të sqarohej pamundësia e komunikimit në bazë të zonave, një çështje që lidhet drejtpërdrejt me mënyrën si organizohej dhe funksiononte terreni gjatë luftës.
Rrëfimi i luftës, sipas Haxhiut: si po ndërtohet dhe çfarë po anashkalohet
Në vazhdim të diskutimit, gazetari tha se nuk kupton se si dikush mund ta ndërtojë rrëfimin në një mënyrë që, sipas tij, përfundon duke e poshtëruar një periudhë kohore të luftës. Ai e ka lidhur këtë me mënyrën si u trajtuan rrethanat, si dhe me mungesën e elementeve që do të pasqyronin më mirë kompleksitetin e situatës në terren.
Haxhiu ka argumentuar se në trajtimin që po bëhej, krijohet një perceptim i gabuar kur nuk përmenden pengesat reale të komunikimit dhe kur përgjegjësitë e palës tjetër paraqiten në një mënyrë që nuk përputhet me realitetin e pranishmërisë së forcave. Ai ka sjellë në fokus pikërisht këtë kontrast: nga njëra anë, ideja që Serbia shfaqet si e distancuar në mënyrë të plotë nga terreni, dhe nga ana tjetër, roli i UÇK-së që del si i vetmi faktor i kontrollit.
Diskutimi në “Pressing” u zhvillua në kontekst të analizës së verdiktit të Gjykatës Speciale për ish-krerët e UÇK-së. Në këtë trajtim, Haxhiu ka kërkuar që të merret parasysh mënyra se si ndërtohet narrativa, jo vetëm përfundimi i aktgjykimit, por edhe mënyra se si shpjegohen rrethanat e komunikimit, organizimit dhe veprimeve në zona të ndryshme gjatë periudhës së konfliktit.
Me këto qëndrime, Baton Haxhiu ka ngritur pyetje për mënyrën e rrëfimit të historisë gjatë gjykimeve dhe për elementet që, sipas tij, nuk janë përmendur mjaftueshëm. Ai ka lidhur pakënaqësinë e tij pikërisht me idenë se si dikush mund ta “ndërtojë rrëfimin” dhe ta kthejë atë në diçka që, sipas tij, e ul peshën e një periudhe të rëndë të luftës. Komentet e tij kanë vazhduar ta mbajnë në qendër diskutimin mbi mënyrën e interpretimit të ngjarjeve, sidomos kur bëhet fjalë për komunikimin dhe realitetin e kontrollit në baza zonash.
Botuar fillimisht në Gazeta Express