Deputeti i Partisë Demokratike, Agron Gjekmarkaj, ka reaguar në Kuvend me një mesazh të drejtpërdrejtë lidhur me marrëdhëniet mes qeverisë dhe qytetarëve. Gjatë fjalës së tij, ai u shpreh se nuk ekziston asnjë “kolltuk” që mund ta shpëtojë një pushtet, kur populli humb frikën. Sipas tij, kur frika nuk funksionon më si mjet kontrolli, vështirësitë politike nuk vonojnë të shfaqen, ndërsa pushtetet nuk arrijnë të qëndrojnë në detyrë.
Gjekmarkaj komentoi edhe protestat e opozitës, duke i lidhur ato me atë që ai e konsideroi si një situatë të paqartë dhe pengesa institucionale. Në interpretimin e tij, lëvizjet politike të opozitës nuk janë thjesht reagim në terren, por pasojë e një qasjeje që, sipas tij, ka sjellë bllokim dhe mungesë llogaridhënie. Ai e paraqiti argumentin si një zinxhir: kur institucionet nuk punojnë normalisht dhe kur konkurrenca politike shtyhet, reagimi publik e politik merr formë përmes protestave dhe kërkesave për ndryshim.
Në të njëjtën kohë, deputeti akuzoi qeverinë për bllokim të institucioneve, për konkurrencë të pamjaftueshme dhe për mungesë rotacioni politik. Gjekmarkaj e mbështeti këtë qëndrim duke nënvizuar se, kur sistemi nuk lejon garë të drejtë dhe kur pushteti nuk lëviz, krijohet një klimë ku qytetarët nuk e ndiejnë më veten të përfaqësuar. Ai e vuri theksin te ideja se rotacioni politik nuk është një element formal, por një mekanizëm që ndihmon në ruajtjen e funksionimit demokratik dhe në dhënien e sinjaleve se ndryshimi është i mundur.
Fjalës së tij Gjekmarkaj i dha edhe një dimension më figurativ përmes një krahasimi letrar. Ai solli shembullin e veprës “Ferma e kafshëve” të Xhorxh Oruellit, duke e përdorur si metaforë për logjikën që, në rastin e tij, sipas lidershipit politik është shndërruar në një premtim që nuk mbahet dot kur realiteti i përditshëm i kundërshton. Në këtë mënyrë, deputeti tentoi të shpjegojë se mekanizmat e pushtetit nuk funksionojnë pa mbështetjen e frikës ose pa një kontroll të vazhdueshëm mbi institucionet dhe vendimmarrjen.
Kur qytetarët nuk tremben më, asnjë pushtet s’mban në këmbë
Argumenti kryesor i Gjekmarkajt u përforcua nga insistimi te humbja e frikës nga ana e popullit. Në fjalën e tij, kjo humbje e frikës u cilësua si një pikë kthese që ndryshon raportin e forcave midis qeverisë dhe shoqërisë. Ai nënvizoi se një pushtet mund të zgjasë vetëm kur perceptohet si i paarritshëm për t’u sfiduar, ndërsa kur qytetarët humbin frikën, krijohet hapësirë reale për kontestim dhe për kërkesa të reja politike. Sipas tij, kjo është arsyeja pse, kur populli reagon, nuk mjaftojnë më “zgjidhje” të brendshme që të ruajnë sundimin.
Deputeti vijoi me paralelizime rreth asaj se si protestat e opozitës lidhen me pretendimet e tij për bllokim të institucioneve. Ai e konceptoi këtë si një proces ku pengesat në garë dhe rotacion ndikojnë drejtpërdrejt në besimin e qytetarëve. Në këtë linjë, Gjekmarkaj tha se qeveria po përballet me sfida politike jo vetëm për shkak të kundërshtisë, por edhe sepse, sipas tij, po i mbyll kanalet e vendimmarrjes dhe po e vështirëson konkurrencën. Kjo, në argumentimin e tij, e bën më të fortë pakënaqësinë dhe e shndërron atë në presion për ndryshim.
Në mbyllje të qëndrimit të tij, Agron Gjekmarkaj e theksoi edhe njëherë idenë se asnjë pushtet nuk mund të qëndrojë i qëndrueshëm nëse qytetarët nuk e shohin më si mekanizëm që i kontrollon dot. Ai e përmblodhi qëndrimin me formulimin se “nuk ka kolltuk që e shpëton një pushtet kur populli humb frikën”, duke e lënë të nënkuptohet se sapo besimi te frika si mjet ndikimi shteron, sistemi politik hyn në rrezik. Ndërsa e lidhte këtë me pretendimet për bllokim të institucioneve, mungesë konkurrence dhe rotacioni politik, deputeti e artikuloi mesazhin e tij si një paralajmërim për efektet që sjell mosfunksionimi normal i institucioneve.
Botuar fillimisht në Albeu
