Një sondazh i fundit në disa vende europiane tregon se emigrimi dhe lëvizja drejt një vendi tjetër po shihet gjithnjë e më shumë si zgjidhje për të nisur një jetë të re. Studimi, i realizuar pas anketimit të 2.000 të rriturve në Francë, Gjermani, Itali dhe Mbretërinë e Bashkuar, nxjerr në pah edhe preferencat e qytetarëve për destinacionin ku do të dëshironin të transferoheshin.
Sipas rezultateve, Spanja renditet si destinacioni më i preferuar për ata që po mendojnë të lëvizin jashtë vendit dhe të nisin një jetë të re. Në të njëjtën kohë, anketa tregon se pothuajse gjysma e qytetarëve në këto katër vende besojnë se në një moment në të ardhmen do të jetojnë në një vend tjetër. Kjo lidhet me një prirje në rritje për emigrim dhe kërkim mundësish të reja, si edhe me dëshirën për kushte më të favorshme për jetesë.
Arsyet kryesore që i bëjnë njerëzit të mendojnë për zhvendosje janë klima dhe stili i jetesës, si dhe kostoja e jetesës më e përballueshme dhe cilësia e lartë e jetës. Megjithatë, një element vazhdon të dominojë si nxitësi kryesor i këtij mendimi: kriza e kostos së jetesës. Në studim, ky faktor u përmend si arsye kryesore që i shtyn qytetarët të mendojnë emigrimin, me diferenca mes vendeve.
Shifrat tregojnë se 53% e britanikëve e rendisin krizën e kostos së jetesës si motivin kryesor, 48% të francezëve e bëjnë të njëjtën zgjedhje, 43% e gjermanëve dhe 32% e italianëve. Këto të dhëna sugjerojnë se pavarësisht preferencave për destinacione të ndryshme, presioni ekonomik mbetet një faktor vendimtar në vendimet afatgjata. Ndërkohë, vetëm 1 në 10 të anketuar në secilin nga katër vendet europiane tha se nuk do të lëvizte kurrë jashtë shtetit. Në anketë, për secilin vend morën pjesë 500 të rritur.
Spanja del si zgjedhja kryesore për nisje të re jashtë vendit
Edhe pse preferencat ndryshojnë nga një vend në tjetrin, Spanja del qartë si destinacioni më i dëshiruar. Britanikët dhe italianët, në veçanti, e rendisin Spanjën në vendin e parë. Ajo u përmend si destinacioni i preferuar nga 24% e britanikëve dhe nga 20% e italianëve. Për francezët dhe gjermanët, Spanja shfaqet sërish në krye, por pas destinacioneve kryesore të renditura për to.
Franca dhe Gjermania e vendosin Spanjën si destinacionin pas atyre kryesore: Spanja renditet e dyta pas Francës dhe Gjermanisë në renditjen përkatëse të anketës, me 16% të francezëve dhe 12% të gjermanëve që e zgjedhin si destinacionin ku do të preferonin të lëviznin. Për francezët, destinacioni më i dëshiruar është Kanadaja: rreth 17% e të anketuarve thanë se do të dëshironin të jetonin atje në të ardhmen. Italia vjen e dyta në preferenca për ta, me 14%.
Gjermanët, nga ana tjetër, duket se preferojnë të qëndrojnë më pranë shtëpisë. Në listën e tyre, Austri kryeson me 17% të të anketuarve. Spanja dhe Zvicra ndajnë vendin e dytë me nga 12% secila. Ndërkohë, britanikët shfaqin më shumë prirje për të shkuar në destinacione më të largëta: pas Spanjës, 19% prej tyre zgjodhën Australinë, 15% Kanadanë dhe 10% Zelandën e Re. Një tjetër destinacion që shpesh përmendet për tërheqjen e të huajve është Dubai, por në këtë anketë vetëm 3% e britanikëve thanë se do ta zgjidhnin atë si rezidencën e tyre të ardhshme.
Vlen të theksohet se anketimi u krye në fund të qershorit, ndaj rezultatet mund të jenë ndikuar nga ngjarje të fundit. Në muajt e fundit, sulmet iraniane ndaj Emirateve të Bashkuara Arabe janë përmendur si faktor i mundshëm që mund të ketë ndikuar te perceptimet. Në kuadër të studimit mbi të ardhmen e emigracionit, Feather ka folur edhe me ekspertën e udhëtimeve Holly Rubenstein, e cila është prezantuese e podcast-it “The Travel Diaries”.
Sipas Rubenstein, modeli tradicional i jetesës për emigrantët, ku një person zgjedh një vend të vetëm dhe në fund vendoset përgjithmonë, po humbet gradualisht popullaritetin. Ajo thekson se po shfaqet një mënyrë më fleksibël: qëndrimi për gjashtë muaj në një vend, puna nga distanca, provimi i një stili të ri jetese dhe krijimi i lidhjeve në disa vende të ndryshme. Ekspertja shton se brezi “Alpha” do të rritet në një periudhë ku marrëdhëniet në distancë do të jenë një pjesë normale e jetës së përditshme, prandaj karriera, miqësitë dhe identiteti personal nuk do të lidhen domosdoshmërisht me një vend të vetëm.
Kjo prirje lidhet edhe me një koncept të ri që disa ekspertë e quajnë “semi-pats”: njerëz që nuk shpërngulen përgjithmonë në një vend tjetër, por zgjedhin të jetojnë për periudha të ndryshme në vende të ndryshme. Kombinimi i punës në distancë, udhëtimit dhe përvojave ndërkombëtare shfaqet si pjesë e këtij modelit të ri, ndërsa “udhëtimi” dhe “vendosja” nuk shihen më si dy skaje, por si procese që alternohen.
Botuar fillimisht në Telegrafi