Pllakat induktive janë bërë pjesë e shumë kuzhinave moderne, sepse ofrojnë një pamje elegante, nxehen shpejt dhe janë praktike për t’u përdorur çdo ditë. Megjithatë, pas këtij “përfitimi” fshihet një detaj i rëndësishëm: këto sipërfaqe kërkojnë më shumë kujdes nga ç’besojnë shumica. Edhe një zakon i vogël i gabuar, i përsëritur, mund ta ulë shkëlqimin e pllakës dhe të shkurtojë jetëgjatësinë e saj.
Shumë njerëz mendojnë se, duke qenë se pllakat induktive kanë sipërfaqe prej qelqi ose qelq-keramike, janë të forta dhe do t’u rezistojnë të gjitha pastrimeve. Por realiteti është ndryshe: qelqi dhe qelq-keramika gërvishten dhe dëmtohen lehtë nëse pastrohen me mjete jo të përshtatshme. Njollat dhe shenjat mund të mos duken menjëherë, por me kalimin e kohës ato bëhen më të dukshme, pllaka humb shkëlqimin dhe pamja e saj “plaket” më shpejt se sa duhet.
Ky gabim pas gatimit mund të lërë shenja të përhershme në sobën induktive
Gabimi më i madh që bëhet pas gatimit lidhet me mënyrën se si hiqen mbetjet e djegura. Për të shpejtuar, disa përdorin telin e kuzhinës ose sfungjerë të ashpër. Edhe pse në fillim duket se funksionon, në fakt këto mjete gërryejnë sipërfaqen dhe krijojnë gërvishtje të imëta. Me kalimin e javëve apo muajve, gërvishtjet grumbullohen, pllaka fillon të duket më e vjetër, njollat ngjiten më lehtë dhe sipërfaqja humbet shkëlqimin e saj origjinal.
Për këtë arsye, këshillohet të përdoren lecka të buta, mikrofibër ose sfungjerë jo gërryes. Në rast se ka njolla më të forta, më mirë është të përdoren produkte të posaçme për sipërfaqe qelq-keramike, të cilat janë projektuar që të heqin papastërtitë pa dëmtuar veshjen. Një pjesë e madhe e problemit vjen pikërisht nga “fuqia” e tepruar e pastrimit: presioni dhe mjetet agresive e bëjnë dëmin të dukshëm edhe kur nuk vërehet menjëherë.
Një tjetër situatë që shpesh neglizhohet është pastrimi menjëherë pas gatimit, kur pllaka është ende shumë e nxehtë. Shumë njerëz mendojnë se, në atë moment, njollat largohen më shpejt. Por vendosja e ujit të ftohtë, sprejit pastrues ose detergjentit mbi një sipërfaqe të nxehtë mund të shkaktojë një ndryshim të menjëhershëm të temperaturës. Ky stres termik mund të çojë në dëmtime të vështira për t’u rregulluar: në disa raste shfaqen njolla, çarje të imëta ose dëmtime të dukshme në sipërfaqe.
Prandaj, zgjidhja më e mirë është të prisni derisa pllaka të ftohet plotësisht, ose të paktën të jetë vetëm pak e vakët. Pastaj, pastrimi duhet bërë me kujdes dhe pa ushtruar shumë presion. Ka edhe raste kur ushqimet e ëmbla krijojnë probleme më specifike: sheqeri i shkrirë, karameli, reçeli, çokollata ose salcat e ëmbla mund të ngjiten fort në sipërfaqe dhe të lënë njolla të vështira. Nëse derdhen mbi pllakë, nuk duhet të fërkohen me tel. Është më mirë të pritet pak derisa sipërfaqja të mos jetë përvëluese, pastaj të përdoret, me shumë kujdes, një kruajtëse e posaçme për pllaka qelq-keramike, dhe më pas të fshihet me leckë të butë.
Edhe tenxheret dhe tiganët mund të shkaktojnë dëmtime. Nëse enët tërhiqen zvarrë mbi sipërfaqe, fundi i tyre mund të lërë gërvishtje, sidomos kur mbi të ka grimca si kripë, sheqer ose papastërti. Për këtë arsye, është më mirë të ngrini enën dhe ta zhvendosni me kujdes, jo ta tërhiqni. Po ashtu, fundi i tenxheres duhet të jetë i pastër dhe i thatë përpara se ta vendosni në pllakë.
Për pastrim të përditshëm, mjafton ujë i ngrohtë, një leckë e butë dhe pak detergjent i butë për enë. Pas pastrimit, sipërfaqja duhet të fshihet me leckë të thatë mikrofibre, që të mos mbeten shenja uji. Për njolla më kokëforta mund të përdoret sodë buke e përzier me pak ujë derisa të krijohet një pastë e butë: vendoset mbi njollë, lihet disa minuta dhe fshihet lehtë. Në thelb, rregulli është i thjeshtë: mos përdorni mjete të ashpra, mos e pastroni pllakën kur është shumë e nxehtë dhe mos i tërhiqni enët mbi sipërfaqe. Me këto zakone, pllaka induktive mund ta ruajë shkëlqimin për shumë vite.
Botuar fillimisht në Telegrafi