Kolumnistja Flaka Surroi nis shkrimin e saj me një vëzhgim që e quan të pamohueshëm: nuk duket të ketë shumë dyshim se Vetëvendosje do t’i fitojë sërish zgjedhjet. Megjithatë, sipas saj, ideja prej “60%” e cilësuar si e ëndërruar nga Albin Kurti, për një realitet elektoral, shndërrohet në diçka që i ngjan një “science fiction” të dëmshme për demokracinë e brishtë të Kosovës.
Surroi vë theksin edhe te koha e fushatës. Ajo shtron një pyetje retorike: kush e thotë se fushata zgjedhore nis më 28 maj? Në argumentimin e saj, ajo thotë se përvoja tregon se fushatat nuk presin asnjë datë fikse, sepse sa herë shpallen zgjedhjet, procesi i fushatës në praktikë fillon po atë ditë kur lajmi bëhet publik. Prandaj, nuk duhet pritur që kësaj radhe të ketë përjashtime.
Një tjetër pjesë e shkrimit lidhet me mënyrën si ndërtohen koalicionet dhe listat e kandidatëve. Surroi përshkruan se fillimisht qarkullojnë informacione rreth asaj me kë lidhen partitë në koalicion, e më pas vjen etapa e parë e rëndësishme: kush do t’ia dalë të hyjë në listat e kandidatëve. Ajo e nënvizon se listat, ashtu si herëve të kaluara, përgatiten dhe dorëzohen në “çastin e fundit” para se të skadojë afati.
“Kthehu te interesi publik”, e bën pjesë të fjalës së saj në trajtimin e çështjeve të gazetarisë. Ajo e vendos idenë që gazetaria profesionale është interes publik dhe mbështetja e lexuesve e mban atë të pavarur dhe të besueshme, duke përmendur edhe një detaj konkret financiar: 1 euro. Po kjo pjesë e shkrimit nuk lidhet me analizën elektorale, por shërben si kontekst i vazhdimit të punës editoriale.
Fushata nis herët, ndërsa listat mbyllen në fund
Surroi thotë se ishte iluzore të pritej që ata që në zgjedhjet e mëparshme kishin marrë më shumë ose më pak vota – sipas numërimit në vendvotime – të hiqeshin automatikisht nga listat. Arsyeja, sipas saj, është se në zgjedhjet e dhjetorit të atij cikli, nuk ka kaluar “pastër” asnjëri nga kandidatët në rinumërim. Kjo e bën procesin e rishikimit të listave jo aq të drejtpërdrejtë sa do të dukej në teori.
Në këtë pjesë, ajo sjell në vëmendje edhe një shembull konkret: PDK-ja, sipas shkrimit, u përkujdes që në këtë raund të mos e kishte Paçarizin në listë. Surroi e përshkruan Paçarizin si “rekorderin e votave të përvetësuara”, një formulim i përdorur në tekst, por shton se ato vota, megjithatë, nuk i siguruan atij ulësen në parlament dhe as mundësinë që të paguhej nga buxheti në periudhë transitore.
Në mbyllje të këtij zhvillimi, Surroi pohon se nëpër lista me siguri ka emra të rinj dhe nuk pret befasi, sepse përtëritja e zgjedhjeve i shërben partive për të hequr nga lista ata që, për çfarëdo arsyeje, “kanë shkretuar” diçka. Në vijim, ajo nënvizon se kjo logjikë e përsëritur i shërben edhe vetë partive për rikonfigurim dhe përgatitje për hapin e radhës politik. Shkrimi i saj mbetet kryesisht i fokusuar në mënyrën si zhvillohet procesi zgjedhor dhe në paralelizmat mes cikleve, duke e lidhur këtë me shqetësimet për një demokraci që ajo e sheh të brishtë.
Botuar fillimisht në Koha.net
