Më 12 gusht 2026, qielli i ditës u kthye në një skenë të veçantë astronomike: një eklips diellor që ndodhi Kur Hëna kaloi mes Tokës dhe Diellit. Ngjarja tërhoqi vëmendjen e miliona njerëzve, jo vetëm për rrallësinë e saj, por edhe për mënyrën si u shfaq në vende të ndryshme të botës. Sipas përshkrimit të fenomenit, eklipsi u vu re në forma të ndryshme në pjesë të mëdha të Hemisferës Veriore, duke i dhënë publikut pamje që zakonisht nuk shihen gjatë jetës së përditshme.
Eklipsi diellor i gushtit të këtij viti u konsiderua një nga ngjarjet më të veçanta astronomike të vitit 2026. Në thelb, fenomeni lidhet me pozicionin relativ të trupave qiellorë: kur Hëna vendoset në një linjë të caktuar mes Tokës dhe Diellit, ajo mund të bllokojë dritën e diellit. Pikërisht në këtë rast, Hëna u vendos në mënyrë që të krijonte një efekt të dukshëm gjatë orëve të ditës, duke ndryshuar ndriçimin dhe duke prodhuar një errësirë të pazakontë në momentet kur eklipsi ishte maksimal.
Një aspekt kyç i kësaj ngjarjeje ishte shtrirja gjeografike e saj. Eklipsi ishte total në një korridor të ngushtë, duke përfshirë pjesë të Groenlandës, Islandës, Spanjës dhe një zonë të vogël të Portugalisë. Kjo do të thotë se në këto vende, kushtet ishin të tilla që Hëna të mbulonte plotësisht diskun e Diellit. Në të njëjtën kohë, në zona të tjera u shfaq vetëm faza e pjesshme e eklipsit.
Ndërsa në korridorin ku eklipsi ishte total, pamja ishte më dramatike, faza e pjesshme u vu re në shumë vende të Evropës, si dhe në Kanada dhe në disa pjesë të Shteteve të Bashkuara. Kjo ndarje mes totalitetit dhe pjesëzimit është tipike për eklipset diellore: sa më afër të jetë vëzhguesi me shtegun qendror të Hijes së Hënës mbi Tokë, aq më i madh është efekti. Në vendet ku eklipsi ishte pjesor, Dielli nuk mbulohej plotësisht, por ndriçimi ndryshohej dukshëm, duke krijuar një ndjesi të veçantë gjatë orëve të ditës.
Eklipsi total krijoi errësirë të pazakontë dhe bëri të dukshme kurorën e Diellit
Në zonat ku eklipsi ishte total, Hëna mbuloi plotësisht diskun e Diellit për pak çaste. Kjo fazë përbën momentin kulmor të fenomenit, sepse drita e ditës bie ndjeshëm dhe qielli merr një ngjyrë të pazakontë. Errësira që krijohet në mes të ditës është një nga arsyet pse eklipset totale tërheqin kaq shumë vëmendje: për një periudhë të shkurtër, shfaqet një “pauzë” e natyrës, ku njerëzit shohin ndryshimin e menjëhershëm të ndriçimit.
Pikërisht në këto momente, u bë e dukshme edhe kurora e jashtme e Diellit. Kurora është pjesa më e hollë dhe më e shtrirë e atmosferës së jashtme të Diellit, e cila zakonisht nuk vërehet lehtë gjatë ditës për shkak të shkëlqimit të fortë të diskut diellor. Kur Hëna e mbulon plotësisht Diellin, kjo kurorë del në pah, duke u kthyer në një nga elementet më mbresëlënëse të një eklipsi total.
Fenomeni i 12 gushtit 2026, i përshkruar si një spektakël i rrallë qiellor, u shfaq në mënyra të ndryshme në varësi të pozicionit gjeografik. Në korridorin e ngushtë ku totaliteti ishte i pranishëm, pamja ishte më e plotë dhe më e theksuar, me errësirë të menjëhershme dhe me kurorën e Diellit të dukshme. Ndërkohë, në pjesë të tjera të Evropës, Kanadasë dhe Shteteve të Bashkuara, spektakli vazhdoi në formë të pjesshme, duke e bërë eklipsin një ngjarje që u përjetua nga një audiencë e gjerë.
Botuar fillimisht në Gazeta Express