Egnatia ka nisur festën duke e mbyllur sezonin në mënyrën më të mirë të mundshme: rrogozhinasit janë shpallur kampionë të Shqipërisë për herë të tretë radhazi në Superiore. Gjithçka u vulos në ndeshjen e fundit dhe vendimtare, ku skuadra arriti të mposhtë Dinamon dhe të sigurojë titullin e kampionit.
Përballja mes Egnatias dhe Dinamos është luajtur në stadiumin “Elbasan Arena”, në një ditë të rëndësishme kur rezultati jo vetëm që përcaktonte renditjen, por edhe vendoste trofeun. Në fushë, rrogozhinasit e drejtuar nga trajneri Nevil Dede e menaxhuan takimin në mënyrë që të përmbushnin objektivin e sezonit dhe të mos linin vend për dyshim.
Skuadra e Rrogozhinës e ka fituar ndeshjen përcaktuese për të siguruar medaljen e kampionit në Superiore. Ky sukses vjen pas dy titujve rresht më parë, duke e bërë momentin edhe më historik për klubin. Në fund, festimet kanë nisur menjëherë, pasi titulli i tretë radhazi konfirmoi qartë dominimin e Egnatias në kampionat.
Egnatia feston trofeun për të tretin vit radhazi në Superiore
Ndërkohë që sporti dha rezultatin në fushë, ceremoni e titullit zgjati edhe me elementin ceremonial. Trofeu iu dorëzua në festë nga kreu i FSHF-së, Armand Duka, i cili i dorëzoi çmimin kapitenit të Egnatias, Albano Aleksi. Ky detaj e kompletoi mbrëmjen për protagonistët e skuadrës, duke e kthyer momentin në një shenjë njohjeje për punën që ka çuar ekipin deri te titulli.
Pas vendosjes së titullit, vëmendja ka shkuar te mënyra si u ndërtua ky sezon dhe te garat që e mbajtën kampionatin në tension deri në javët e fundit. Armand Duka, president i FSHF-së, ka folur pas ceremonisë së titullit kampion të Egnatias, duke komentuar garën e fortë të këtij sezoni, formatin “Final Four” dhe triumfin e rrogozhinasve për të tretin vit radhazi. Kjo e vendos titullin e Egnatias jo vetëm si një arritje të një ndeshjeje, por si rezultat i një rruge të gjatë sportive brenda kampionatit.
Në këtë sezon, Egnatia pati një ecuri që e forcoi pozicionin në krye të renditjes. Trajneri Nevil Dede e mori drejtimin e skuadrës në javën e 35-të të sezonit të rregullt dhe arriti të shpallet kampion i Shqipërisë me vetëm 6 ndeshje në krye të ekipit rrogozhinas. Kjo e bën edhe më të dukshme se sa shpejt ndryshoi ritmi dhe sa vendosmërisht skuadra e menaxhoi drejtimin e trajnerit për të shkuar deri te trofeu i kampionit.
Pas triumfit, në kampin e lojtarëve dhe vetë futbollit shqiptar, vijnë edhe reflektimet e tjera që lidhen me performancat individuale dhe momentet e sezonit. Bekim Balaj, për shembull, e mbylli sezonin me një vlerësim individual të rëndësishëm, edhe pse nuk arriti të shmangte zhgënjimin e Vllaznisë në “Final Four”. Kapiteni shkodran u shpall golashënuesi më i mirë i Superiores, teksa situata te Vllaznia u përshkrua si e tensionuar pas katastrofës në “Final Four”, me ekipin që kishte nisur mini-kampionatin si kryesues dhe më pas humbi të tre ndeshjet e veta.
Në krahun e ngjarjeve të tjera të futbollit, titulli i Egnatias vjen në një periudhë kur qarkullon edhe merkatua dhe çështjet e skuadrave për periudhën pasardhëse. Gjithsesi, momenti kryesor i Superiores mbetet ky: Egnatia, me një fitore në ndeshjen e fundit dhe përcaktuese ndaj Dinamos në “Elbasan Arena”, e siguroi titullin e kampionit për të tretën herë radhazi dhe e mbylli sezonin me trofe të dorëzuar nga Armand Duka për Albano Aleksi, në një festë që konfirmoi dominimin e rrogozhinasve në elitën e futbollit shqiptar.
Botuar fillimisht në Bota Sot