Deniz Undav është një nga ata emra që e kthen futbollin në histori frymëzuese. Kur sulmuesi gjerman shënoi dy gola dhe i siguroi Gjermanisë kualifikimin në fazën tjetër të Kupës së Botës 2026, pati festë masive për një “hero” të ri të “Die Mannschaft”. Por vetëm disa vite më parë, rruga e tij dukej shumë më larg nga shkëlqimi i skenave të mëdha.
Historia e Undav nisi larg stadiumeve ku ëndrrat bëhen të sigurta. Ai u rrit brenda futbollit gjerman në nivelet e ulëta dhe e kaloi pjesën më të madhe të karrierës larg vëmendjes. Edhe vetë ai thotë se asokohe nuk e kishte imagjinuar një kthesë të tillë. Në vitet e para, ai kishte një ëndërr të thjeshtë: të bëhej futbollist profesionist dhe ta jetonte atë si profesion. Por realiteti i kategorive të ulëta shpesh i fik zërat e ëndrrës shumë shpejt.
Kur ishte 18 ose 19 vjeç, Undav ka treguar se ende nuk i besohej se mund t’ia dilte. Madje, edhe sot e ka të vështirë ta përshkruaj si diçka reale. Të njëjtën ndjesi e ka pasur edhe pas një goditjeje të fortë në moshën 16-vjeçare: Werder Bremen e largoi nga akademia, duke e konsideruar fizikisht të pazhvilluar për nivelin që kërkohej. Ishte një vendim që e lëndoi thellë, sidomos sepse ai ishte djalë nga rajoni i Bremenit. “M’u deshën disa ditë për ta pranuar, por më pas vendosa të shikoja përpara”, kujton ai.
Pas largimit, periudha më e vështirë erdhi më vonë. Edhe pse vazhdonte të shënonte gola në kategoritë e ulëta, ofertat nuk vinin. Në moshën 19-vjeçare, ai madje mendoi seriozisht të hiqte dorë. “Thjesht nuk doja më. I thashë vetes se nuk kishte kuptim. Gjithmonë shënoja gola, por askush nuk më jepte një shans”, ka rrëfyer Undav. Në ato momente, fjalët e babait dhe xhaxhait të tij rezultuan vendimtare. Ata e bindën të mos dorëzohej, duke e shtyrë të vazhdonte, edhe kur futbolli nuk mjaftonte për të siguruar jetesën.
Gjatë kësaj kohe, ai punonte si operator makinerish me lazer gjatë ditës, ndërsa në mbrëmje stërvitej dhe luante futboll. Karriera e tij kaloi mes skuadrave si TSV Havelse, Eintracht Braunschweig II dhe Meppen, për vite të tëra në futboll gjysmë-profesionist dhe në kategoritë e ulëta gjermane. Një nga detajet më tronditëse të rrugëtimit të tij lidhet me kushtet financiare: në atë fazë, ai duhej të mbijetonte me 100 euro në muaj. Në fund të muajit, tregonte se hante vetëm bukë të thekur me sallatë lakre, ndërsa kur kishte pak më shumë para shtonte edhe majonezë. Për të fituar disa euro shtesë, ai mblidhte dhe kthente shishe plastike. Ai thotë se “edhe sot” e mban respektin për paranë, sepse e di si është të mos kesh.
Nga 100 euro në muaj, te 27 gola në një sezon
Debutimi i tij në futbollin profesionist erdhi vetëm në moshën 23-vjeçare. Në krahasim me shumë futbollistë që shpërthejnë në adoleshencë, Undav e nisi rrugën drejt elitës më vonë. Ish-trajneri i tij, Jens Janssen, e përshkruan si një lojtar që nuk ishte domosdoshmërisht më i disiplinuari në aspektin e vrapimit, por kishte instinkt të jashtëzakonshëm për golin. Sipas kujtimeve të Jens Janssen, Undav ishte i vogël, i fortë dhe pak “dembel”, por gjithmonë kërkonte portën dhe donte që topi të shkonte aty ku shënohet.
Telefonata që i ndryshoi jetën erdhi në vitin 2020. Klubi belg Union Saint-Gilloise i besoi sulmuesit, edhe pse shumë ekipe të tjera nuk e konsideronin si një talent të madh. Kjo rezultoi të ishte pika e kthesës. Në sezonin e parë me Unionin, ai realizoi 17 gola dhe ndihmoi skuadrën të rikthehej në elitën e futbollit belg pas 48 vitesh mungesë. Vetëm një vit më pas, ai shpërtheu: shënoi 27 gola dhe regjistroi 13 asistime. Me këto numra, u shpall golashënuesi më i mirë i kampionatit belg dhe e afroi Unionin shumë pranë titullit kampion.
Në verën e vitit 2022, paraqitjet e tij bindën Brightonin të investonte rreth 7 milionë euro për transferimin e tij. Më pas karriera i mori shpejtësi të re. Një sezon i shkëlqyer si i huazuar te Stuttgarti i hapi rrugë një marrëveshjeje të rëndësishme: klubi gjerman vendosi ta blinte për rreth 27 milionë euro, duke e kthyer transferimin e tij në një nga më të kushtueshmit në historinë e Stuttgartit. Nga një futbollist që dikur mezi siguronte ushqimin e muajit, Undav u shndërrua në një nga sulmuesit më të vlerësuar të Bundesligës dhe arriti të përballej me pritshmëri edhe në nivele më të larta.
Në këtë rrugëtim, ai pranon se ka pasur edhe faktorë të tjerë që e kanë forcuar. Një rol i rëndësishëm i atribuohet bashkëshortes së tij, Tanja. Ai ka thënë se para se ta njihte atë, nuk jetonte si profesionist: hante çfarë të gjente, flinte vonë dhe nuk e kishte të qartë sa duhet të kujdesej për rutinën. Kjo mbështetje dhe transformimi i mënyrës së jetesës u shndërruan në pjesë të rrugës drejt konsistencës që i nevojitej. Nga vitet në kategoritë e ulëta te momenti kur shënon dy gola për Gjermaninë në rrugën drejt Kupës së Botës 2026, historia e Deniz Undav mbetet një shembull se durimi dhe këmbëngulja mund të ndryshojnë gjithçka.
Botuar fillimisht në Telegrafi