Analistët Burim Ramadani dhe Albatros Rexhaj janë përplasur në emisionin “Pressing” në T7, gjatë një diskutimi për gazin amerikan. Debati u fokusua te çështjet që lidhen me pozicionin e Kosovës në rajon dhe mënyrën si duhet të kuptohet roli i saj, si dhe te pretendimet për lidhje me projekte të energjisë.
Skena e debatit nisi kur Ramadani ngriti pikëpyetje rreth qasjes së mundshme ndaj gazit amerikan dhe mënyrës si mund të integrohet ky interes në plane më të gjera energjetike. Ai e cilësoi të nevojshme që të mendohet për interesin e Kosovës dhe për mundësitë që krijohen nga një burim i tillë, duke e vendosur në qendër idenë se Kosova nuk duhet ta trajtojë veten si aktore periferike, por si faktor që mund të ndërtojë kapacitetet e veta.
Në përgjigje, Albatros Rexhaj theksoi që disa njerëz në Uashington duhet të kuptojnë realitetin e Kosovës. Ai nënvizoi idenë se Kosova është e pavarur dhe se si e tillë ka një zë, që duhet dëgjuar. Rexhaj argumentoi se komunikimi dhe perceptimi ndërkombëtar duhet të ndryshojnë, pasi sipas tij nuk mund të vazhdohet me qasjet që e minimizojnë statusin e Kosovës.
Ramadani iu kundërpërgjigj duke e vënë në diskutim vetë premisën e idesë se Uashingtoni nuk e kupton pavarësinë e Kosovës. Ai e quajti të paqartë logjikën që dikush mund të mos ketë informacion bazë për atë çfarë është Kosova dhe si është pozicionuar politikisht. Në emision, Ramadani u shpreh se nuk është e qartë si mund të ndodhë që të ketë nevojë për “t’u kuptuar” gjëra kaq elementare.
Gazi amerikan dhe qëndrimi i Kosovës në energji
Gjatë diskutimit, Rexhaj u kthye sërish te çështja e perceptimit ndërkombëtar dhe te mënyra si duhet të kuptohet roli i Kosovës. Ai tha se duhet me u kuptu që u rritë, ka zë dhe se ky realitet duhet të reflektohet edhe në qasjet që lidhen me energjinë. Sipas tij, interpretimet e gabueshme nga jashtë mund të ndikojnë në mënyrën si planifikohen lidhjet dhe projektet, përfshirë ato që lidhen me infrastrukturën energjetike.
Një pjesë e rëndësishme e debatit u shfaq edhe te ideja e lidhjeve të mundshme me projekte të tjera energjetike në rajon. Ramadani ngriti shqetësimin se pse duhet të mos ketë lidhje me atë që ai e shihte si mundësi strategjike, duke e lidhur me çështjen e fuqisë energjetike. Në këtë drejtim, ai iu referua edhe idesë për projektin në Vlorë, duke e parashtruar pyetjen se pse të mos lidhet Kosova me projekte që mund të rrisin kapacitetet e saj energjetike.
Ndërsa Rexhaj këmbënguli në qëndrimin e tij për rëndësinë e njohjes së pavarësisë dhe të zërit të Kosovës, Ramadani e mbajti linjën e tij duke argumentuar se një qasje e tillë nuk duhet të pengojë realizimin e interesave konkrete energjetike. Debati përfshiu kështu dy boshtet kryesore: perceptimi ndërkombëtar për Kosovën dhe mënyra se si energjia, përfshirë gazi amerikan, mund të shndërrohet në përfitim e kapacitet për vendin.
Diskutimi mbylli me përplasje mendimesh, por me një fokus të qartë në emision: si duhet të interpretohet roli i Kosovës, çfarë kërkohet nga aktorët jashtë vendit dhe pse projektet energjetike nuk duhet të lënë pas dore interesat strategjike. Në këtë kuadër, gazi amerikan u paraqit si temë që hap pyetje më të gjera mbi drejtimin e ardhshëm të energjisë dhe mbi vendimmarrjen e Kosovës në raport me partnerët ndërkombëtarë.
Botuar fillimisht në Gazeta Express