Barcelona e ka nisur një mbrëmje vendimtare larg Metropolitano-s me tri pikë pas fitores 1-2 ndaj Atletico Madridit. Rezultati i arritur në terren i dha klubit katalanas një hap të rëndësishëm, ndërsa për Julian Alvarezin ndeshja kishte peshë edhe përtej shifrave në tabelë. Argjentinasi përballej me skuadrën ku kishte shprehur dëshirën për t’u transferuar, por nuk arriti të shfrytëzonte plotësisht shansin për të rifituar besimin e tifozëve madrilenë.
Që në fillim, Atletico u përpoq të vendoste ritmin dhe të shfrytëzonte momentet e para. Megjithatë, Barcelona tregoi se ishte e përgatitur për detyrën dhe e ruajti qetësinë edhe kur loja u hap. Në këtë duel, e cila u luajt nën peshën e pritshmërive, Alvarezi u vu në qendër të vëmendjes, jo vetëm për rolin e tij në fushë, por edhe për kontekstin rreth tij.
Vendasit gjetën të parët rrugën drejt rrjetës përmes Giuliano Simeones. Suksesi erdhi me një aksion ku u pa qartë ndikimi i lojës së Atleticos, ndërsa kontribuoi edhe roli i Alvarezit në fazën ofensve. Sulmuesi shërbeu me një asist, por ndonëse ky veprim ishte një shenjë e qartë e rrezikshmërisë së tij, ai nuk arriti ta shndërronte situatën në një gol që do ta ndryshonte më shpejt rrjedhën e lojës në mënyrën që ai do të kishte dashur.
Dy raste të favorshme për Alvarezin, megjithatë, u lanë në hije nga rrethanat e momentit. Ai krijoi apo gjeti hapësira që në kushte të tjera do të kishin përfunduar në gol, por në këtë ndeshje nuk arriti të realizonte. Përballë portës, te fati vendimtar hynë edhe elementë të lojës si pozicionimet dhe reagimet e mbrojtjes, që e bënë më të vështirë për sulmuesin ta mbyllte aksionin.
Alvarezi nuk arriti të shndërrojë shanset, Barcelona merr tre pikë
Në minutat ku kërkohej konkretizim, dy mundësi shumë të mira për gol u shfaqën për argjentinasi, por ato nuk u finalizuan. Njëra prej tyre lidhej me një situatë përballë Joan Garcias, ku mundësia ishte e qartë për ta kthyer në gol, por përpjekja nuk rezultoi në avantazh. Kjo i dha një dimension tjetër mbrëmjes, sepse tifozët prisnin që një lojtar me prezencë ofensve të përfitonte më shumë nga rastet e krijuara.
Ndërkohë, Barcelona reagoi dhe e menaxhoi lojën në mënyrën që i shërbeu objektivit: marrjes së pikëve. Fitorja 1-2 ndaj Atletico Madridit e vendosi skuadrën në një pozicion të favorshëm në garë, ndërsa atmosfera në Metropolitano mbeti e tensionuar nga fakti se ndeshja për Alvarezin kishte një kuptim të veçantë. Edhe pse argjentinasi kishte shansin për të lënë shenjë të qartë dhe për t’i treguar ekipit dhe tifozëve se ai mund të ishte një zgjidhje, momentet kyçe nuk u kthyen në gola.
Për Atletico-n, avantazhi i marrë falë Giuliano Simeones në start i dha skuadrës shpresë se mund ta mbante rezultatin. Megjithatë, skuadra nuk arriti ta kontrollonte plotësisht dinamiken e lojës përballë një Barcelone që dinte të godiste kur i jepej hapësirë. Barcelona, me fitoren 1-2, e mbylli mbrëmjen me tri pikë të plota, ndërsa Alvarezi doli nga ndeshja me një barrë emocionale: përballë ekipit ku synonte të transferohej, ai nuk arriti ta kthejë shfaqjen e tij në rezultat final që do ta forconte më tej pajtimin me tifozët.
Ndeshja u përmbyll me një mesazh të qartë: edhe kur krijohen shanse të rëndësishme, finalizimi bëhet çelësi i suksesit. Dy rastet shumë të favorshme për Alvarezin, të cilat nuk u kthyen në gola përballë Joan Garcias, ishin pjesë e atij fati që e la argjentinasi ende në kërkim të pajtimit. Për Barcelonën, tri pikët në Metropolitano ishin përgjigjja e fushës, ndërsa për Atletico-n mbeti shija e një loje ku u pa rrezik dhe mundësi, por jo mjaftueshëm për të ruajtur rezultatin deri në fund.
Botuar fillimisht në Albeu