Anglia ka treguar një formë të lartë në pjesën e dytë të ndeshjes, pasi mori një avantazh të rëndësishëm me golin e Jude Bellinghamit dy minuta pas pushimit. Pas reagimit të shpejtë në minutat e para të fraksionit të dytë, skuadra angleze ka rritur ritmin dhe po e shtyn ndeshjen drejt zonës së Kroacisë, në kërkim të golit që do ta çonte rezultatin edhe më lart.
Në momentin kur rezultati u barazua dhe më pas u përmbys në 3:2, Anglia nuk u mjaftua me kontrollin e lojës, por kaloi në një qasje më agresive. Gol i Bellinghamit u bë pikë kthese për mënyrën se si u zhvillua minuta pas minutë, duke i dhënë ekipit anglez impulsin për ta shtuar presionin dhe për të kërkuar vazhdimin e serisë së golave. Të dhënat tregojnë se pas pushimit Anglia ka qenë më këmbëngulëse në sulm, me synim të qartë drejt rrjetës.
Pas golit, Anglia synon golin e katërt
Rritja e ritmit është vërejtur sidomos në fazën sulmuese. Anglia ka qenë më e rregullt në organizimin e aksioneve dhe më e saktë në tentativat për ta gjetur hapësirën. Synimi kryesor ka qenë ta kthejë avantazhin në diçka më të sigurt, duke e çuar lojën drejt një skenari ku mund të shënohej edhe goli i katërt. Në këtë drejtim, ekipi ka vazhduar të krijojë raste dhe të ushtrojë presion, duke mos i dhënë Kroacisë mundësi për t’u kthyer lehtë në qetësi.
Numrat e regjistruar në këtë ndeshje flasin për dominim të pjesshëm në drejtim të rrezikshmërisë. Në total, Anglia ka realizuar 18 gjuajtje drejt portës, ndërkohë që Kroacia ka pasur gjithsej katër gjuajtje në drejtim të portës. Kjo diferencë tregon se Anglia ka qenë më pranë golit në mënyrë të vazhdueshme, duke e bërë kundërshtarin të reagojë më shpesh sesa të planifikojë aksione të kontrolluara. Për më tepër, drejtimi i lojës ka qenë i tillë që anglezët kanë arritur të ngrejnë rrezikun në momente kyçe.
Pavarësisht se Anglia ka krijuar volum të madh aksionesh dhe tentativash, kroatët kanë arritur të qëndrojnë në lojë falë një performance të fortë nga portieri. Dominik Livakoviq ka qenë meritor deri në këtë fazë, duke kontribuar në atë që Kroacia të mos pësonte më shumë gola. Pikërisht reagimet e tij dhe siguria në ndërhyrje kanë bërë diferencën, sidomos kur Anglia intensifikoi kërkimin për golin e katërt pas shënimit të Bellinghamit.
Ndërkohë, edhe niveli i intensitetit pas pushimit tregon se Anglia nuk e ka ulur ritmin. Pas golit për 3:2 dhe nisjes së pjesës së dytë, skuadra e ka trajtuar periudhën si një mundësi për ta mbyllur ndeshjen. Për dy minuta nga momenti i rifillimit, gjithçka u përshpejtua me golin që solli avantazhin e radhës dhe që i dha një dritë jeshile ekipit të vazhdonte me të njëjtin kurs. Synimi i menjëhershëm mbeti zgjerimi i avantazhit, duke e bërë presionin një element të qëndrueshëm deri në fund të pjesës së dytë.
17 qershor 2026, 23:26, ndeshja mbetet një shembull i qartë i asaj se si një gol i shpejtë pas pushimit mund të ndryshojë rrjedhën. Anglia ka bërë një hap të rëndësishëm në ofensivë, ka rritur ritmin dhe po kërkon të kthejë dominimin në një rezultat më të thellë. Pas 18 gjuajtjeve drejt portës dhe 4 të Kroacisë, pritet që skuadra angleze të vazhdojë të kërkojë hapësirat, ndërsa Kroacia do të shpresojë që Livakoviq të mbajë të paprekur portën deri në përfundimin e përballjes.
Botuar fillimisht në Koha.net