Në këtë periudhë, shumë njerëz e ndiejnë në lëkurë dhe në hundë “sezonin e alergjive”. Teshtimat, sytë që lotojnë dhe kruarja janë të njohura për ta. Por të njëjtën gjë mund ta përjetojnë edhe kafshët shtëpiake: macet dhe qentë nuk janë të përjashtuar nga alergjitë sezonale. Megjithatë, diagnoza e saktë nuk arrihet me një hamendësim—është një proces që kërkon vëmendje dhe hapa të qartë.
Shenjat te kafshët shpesh nuk ngjasojnë drejtpërdrejt me ato te njerëzit. Ndërsa te ne alergjitë shfaqen zakonisht me teshtima dhe rrjedhje hundësh, te macet dhe qentë këto simptoma mund të jenë më pak të dukshme. Në vend të tyre, mund të shfaqen sekrecione të shtuara nga sytë, hundë që rrjedh, si dhe astmë—sidomos te macet. Për më tepër, disa kafshë mund të kenë infeksione të veshëve ose tundje të shpeshta të kokës, veçanërisht te qentë.
Një tjetër sinjal që vihet re shpesh është kruarja e vazhdueshme. Kafsha mund të fillojë të lëpijë pa pushim, të kafshojë veten ose të gërvishtë këmbët dhe pjesë të tjera të trupit. Kjo sjellje mund të krijojë zona të skuqura, të njohura si “hot spots”. Problemi është se këto zona mund të kthehen në plagë serioze brenda pak orësh. Nëse nuk trajtohen, bakteret dhe kërpudhat mund të shkaktojnë infeksione të dhimbshme.
Si të kuptoni nëse kafsha juaj ka alergji: vëzhgim + hapat e veterinerit
Kur dyshohet për alergji te një qen apo mace, rëndësi ka të merret parasysh se shumë gjëra që prekin njerëzit mund të ndikojnë edhe te kafshët. Kështu, poleni dhe bari mund të jenë shkaktarë, por ka edhe të tjerë që shpesh nuk merren parasysh. Përmenden parazitët, ushqimi, marimangat e pluhurit dhe madje edhe parfumet. Pra, nëse simptomat e kafshës përsëriten në periudha të caktuara, ose shoqërohen me kruarje dhe irritim të lëkurës, është e arsyeshme të mendohet për një shkak alergjik, por pa anashkaluar hetimet.
Në rrjetet sociale qarkullojnë edhe teste komerciale të alergjisë për kafshë, por nuk janë një zgjidhje e besueshme. Sipas ekspertëve, në disa raste këto teste kanë nxjerrë të njëjtat rezultate edhe kur janë përdorur mbi lodra prej pelushi. Kjo do të thotë se rezultatet mund të mos reflektojnë realitetin e kafshës suaj dhe mund të çojnë në vendime të gabuara. Prandaj, është më mirë që analiza të bëhet në mënyrë të kontrolluar, me këshillën e profesionistëve.
Një tjetër gabim që duhet shmangur është dhënia e barnave që përdoren për njerëzit. Mos ia jepni kafshës suaj pa këshillën e veterinerit. Shumë gjendje që duken si alergji mund të kenë shkaqe të tjera, dhe trajtimi i gabuar mund ta përkeqësojë gjendjen. Për këtë arsye, veterinerët zakonisht nisin me një kontroll të hollësishëm: në fillim kontrollojnë për infeksione të lëkurës. Nëse trajtimi i infeksionit e ndalon kruarjen, atëherë problemi nuk ka qenë alergjia, por një infeksion që kishte irrituar trupin e kafshës.
Hapi i dytë lidhet me pleshtat dhe marimangat. Edhe nëse qeni është trajtuar kundër pleshtave, ato mund të fshihen në shtëpi ose te kafshë të tjera, veçanërisht te macet. Disa qen zhvillojnë ndjeshmëri ndaj pështymës së pleshtave, dhe një pickim i vetëm mund të shkaktojë kruarje të forta. Për më tepër, disa lloje pleshtash janë sezonale, ndaj në periudha të caktuara rreziku rritet. Po kështu, marimangat e pluhurit mund të jenë një faktor i rëndësishëm, duke kontribuar në problemet e përsëritura te kafshët.
Në përfundim, kur shfaqen simptoma si sekrecione nga sytë, hundë që rrjedh, astmë, infeksione të veshëve, tundje koke, ose kruarje që çon në “hot spots”, ideja e alergjisë duhet trajtuar me kujdes. Macet dhe qentë mund të preken nga disa shkaqe alergjike—poleni, bari, parazitët, ushqimi, marimangat e pluhurit dhe madje produktet e aromatizuara si parfumet—por rruga drejt diagnozës bëhet me hapa të kontrolluar. Vëzhgimi i shenjave dhe ekzaminimi veterinar janë çelësi për ta kuptuar çfarë po ndodh realisht.
Botuar fillimisht në Koha.net