Bekim Sejdiu është bërë sërish qendër e vëmendjes politike pas marrëveshjes mes Lëvizjes Vetëvendosje dhe Lidhjes Demokratike të Kosovës për kandidaturën e tij për President të Kosovës. Ndërsa synimi i marrëveshjes është të mbyllet ngërçi institucional dhe të hapet rruga për zgjedhjen e presidentit të ri, analistët theksojnë se dilema kryesore mbetet ajo që ndodh brenda Kuvendit: numri i votave dhe përmbushja e pragut të kërkuar.
Analisti politik Imer Mushkolaj ka theksuar se sfida qendrore nuk është kandidatura në vetvete, por sigurimi i votave të nevojshme. Ai ka vlerësuar se Sejdiu mund të zgjidhet president, por, sipas tij, aktualisht nuk janë të garantuara votat e mjaftueshme për të kaluar procesin deri në raundet përkatëse. Mushkolaj ka shpjeguar se, në këtë fazë, mund të ketë rreth 62 deri në 63 vota të sigurta, ndërkohë që për zgjedhjen e presidentit nevojiten të paktën 80 vota në raundet përkatëse.
Sipas Mushkolajt, situata bëhet më e vështirë edhe nga qëndrimet e partive të tjera opozitare. Ai ka përmendur se, në bazë të deklarimeve të partive të tjera, përkatësisht PDK-së dhe Aleancës, nuk pritet të ketë votim për një kandidat të propozuar nga Vetëvendosje. Në këtë mënyrë, edhe nëse marrëveshja mes LVV-së dhe LDK-së është një hap i rëndësishëm, numrat që kërkohen për të arritur pragu mbeten pika ku pritet të ketë më shumë luhatje.
Ndryshe nga shqetësimi për mjaftueshmërinë e votave, analisti Sadri Ramabaja ka shprehur optimizëm se gjasat janë më të mëdha që Sejdiu të zgjidhet president sesa të dështojë. Ramabaja e ka vlerësuar marrëveshjen Kurti-Abdixhiku si një dëshmi të kompromisit politik dhe ka theksuar se ky proces duhet të shkojë deri në fund. “Gjasat më shumë i ka që të bëhet, sesa që të mos bëhet”, ka thënë ai, duke e parë marrëveshjen si rezultat i një rruge politike pa presion të jashtëm dhe pa ndërhyrje të ambasadave.
Pa 80 vota, zgjedhja e presidentit mbetet e pasigurt
Një tjetër këndvështrim ka ardhur nga analisti Astrit Gashi, i cili ka bërë thirrje që deputetët të votojnë sipas bindjeve të tyre. Ai ka kërkuar të mos ketë ndikim nga presione apo kërcënime në rrjetet sociale. Sipas Gashit, Bekim Sejdiu nuk duhet parë vetëm si kandidat i LDK-së; ai duhet kuptuar si kandidat i përbashkët i LDK-së dhe Vetëvendosjes. Në argumentimin e tij, emri i Sejdiut ka qenë pjesë e diskutimeve në të dy subjektet, duke e legjitimuar kështu si kandidaturë të përbashkët.
Bekim Sejdiu, nga ana e tij, ka pranuar kandidaturën për president duke thënë se është vënë në shërbim të shtetit dhe qytetarëve. Ai ka shtuar se të dy subjektet politike kanë përgjegjësi të barabartë në përzgjedhjen e kandidatit dhe, për rrjedhojë, edhe deputetët e të dyja partive kanë arsye të njëjta për ta votuar ose jo. Në këtë kuadër, është ngritur edhe pyetja se si do të veprojnë deputetët në momentin e votimit dhe nëse do të ketë një unifikim të brendshëm rreth kandidaturës.
Analisti Ardian Bytyqi ka vlerësuar se Sejdiu i plotëson kriteret kushtetuese për të ushtruar detyrën e presidentit dhe se profesionalizmi i tij njihet edhe në aspektin politik. Megjithatë, ai ka ngritur pikëpyetje rreth qëndrimit të disa deputetëve të LDK-së, duke thënë se mund të ketë deputetë që nuk janë të gatshëm ta votojnë Sejdiun. Bytyqi ka përmendur se mbetet e paqartë nëse të gjithë deputetët e LDK-së do të marrin pjesë në votim dhe nëse do ta mbështesin kandidaturën në raundet e para.
Po ashtu, në diskutim është përfshirë edhe çështja nëse Vetëvendosje i ka të sigurta të gjitha votat e grupit të saj parlamentar për kandidatin e propozuar. Në total, teza që përsëritet nga disa analistë është se marrëveshja mes LVV-së dhe LDK-së synon të tejkalojë ngërçin institucional dhe të hapë rrugën për zgjedhjen e presidentit të ri, por vendimtare mbetet dinamika e votimit në Kuvend, përfshirë llogaritjen e numrave dhe qëndrimet e deputetëve në raundet përkatëse.
Botuar fillimisht në Telegrafi