Deputetë dhe figura politike të cilat kundërshtojnë kthimin e Vjosës Osmanit në strukturat e LDK-së, pohojnë se “amnistojnë shkakun” ndërsa akuzojnë për pasojat. Në këtë narrativë, ajo që theksohet është se çështja nuk ka të bëjë vetëm me rikthimin e një personi, por me mënyrën si janë zhvilluar vendimmarrje dhe procese të rëndësishme brenda LDK-së.
Data që vendoset në qendër të këtij rrëfimi është 29 maji 2015. Në këtë ditë u zhvillua Kuvendi i 8-të “Zgjedhor” i LDK-së. Po atë ditë, Dr. Vjosë Osmani shpalli kandidaturën për kryetare të LDK-së, duke shprehur synimin për ta sfiduar kryetarin Isa Mustafa. Në përshkrimin e atyre që e mbështesin Osmanin, Mustafa shihet si personi që kishte mbajtur partinë të lidhur me ndikimin e PDK-së, ndërkohë që LDK-ja në këtë rrëfim konsiderohet se e kishte bërë “bisht e patericë” të PDK-së.
Sipas përshkrimit të ngjarjeve të 29 majit 2015, në Kuvend pretendohet se kryesia dhe Kryesia e Kuvendit ishin uzurpuar paligjshëm. Argumenti që ngrihet është se, sipas praktikës tradicionale, kryesimi i komisionit drejtues të Kuvendit do të duhej të vendosej nga delegatët. Në këtë kontekst, theksohet se një debat që do t’i paraprinte zhvillimit të Kuvendit zgjedhor ishte përjashtuar.
Debati u ndal, ndërsa u anashkalua vota e fshehtë
Teksa procesi po shkonte drejt votimeve, në rrëfim thuhet se u vu në zbatim një klauzolë e “shpikur” dhe “e shpifur” nga klanorët “-50+1-”, e cila vendosej si kusht për të hyrë në garën e presidentit. Më pas, u përmend se votimi ishte parashikuar të bëhej me aklamacion, me votim të hapur, duke u mbështetur te ngritja e dorës. Në kundërshtim të kësaj, Dr. Vjosë Osmani kërkoi votim të fshehtë.
Vëmendje i kushtohet faktit se Osmani, e doktoruar në Drejtësi në SHBA, sipas rrëfimit, ngulmoi për votim të fshehtë “sepse po zgjidhet kryetari i LDK-së”. Rrjedhimisht, përshkruhet se drejtuesit e Kuvendit e dinin se Isa Mustafa ishte katapultuar në kreun e LDK-së nga Hashim Thaçi, me SHIK-un si mekanizëm. Në këtë logjikë, argumenti bëhet se votës së fshehtë në Kuvend nuk i mbijetoi.
Në rrëfim thuhet se kur u ndalua debati demokratik dhe kur u pengua vota e fshehtë, Dr. Vjosë Osmani u largua nga salla kuvendore. Po atë ditë, delegatëve të degëve të LDK-së në Zvicër dhe në Gjermani, të prirë nga kryetarja Donikë Gërvalla, sipas përshkrimit iu mohua pjesëmarrja në Kuvend.
Pak muaj më vonë, përmendet se u mbajt Konventa e LDK-së. Sipas rrëfimit, kryetares së degës iu dha material për Konventën, por sapo hyri në sallën e Kuvendit, tre bodiguardë të ministrave të Isa Mustafës e tërhoqën zvarrë nga salla. Sjellja cilësohet skandaloze dhe deri në rrugaçëri, dhe thuhet se atë ditë u transmetua në të gjitha mediet vizive dhe të shkruara. Në shenjë zhgënjimi dhe proteste, mijëra anëtarë u larguan nga LDK-ja.
Në këtë vijë argumenti, rikthimi i ish-presidentes Dr. Vjosë Osmani dhe pranimi në familjen e saj LDK paraqitet si dëshmi se ndarja e vitit 2020 është konsideruar më shumë se gabim, por si një faj i rëndë politik i një lidershipi të korracuar nën çadrën e PDK-së dhe SHIK-ut të saj. Përkundrazi, në rrëfim thuhet se pala tjetër, Vjosë Osmani dhe Donikë Gërvalla, nëse do të qëndronin të larguara dhe të pasivizuara, do të rrezikonin të humbnin mundësinë për t’u aktivizuar në strukturat e LDK-së.
Binomi Vjosa-Donika, sipas këtij teksti, lidhet me një mision që lidhet me ndryshimin dhe jo kundër LDK-së. Synimi përshkruhet si largimi nga pushteti i “komandantëve” që, sipas pretendimit, përgjakën kundërshtarët politikë dhe u ndihmuan nga shtetet armike të Kosovës, duke uzurpuar pushtetin dhe duke zhvatur pasuritë e brezave shqiptarë. Po kështu, përmendet se me këta “komandantë” u shporr klani që kishte mbajtur në pushtet PDK-në me aleatët e saj të koalicionuar në PAN-in kriminal. Në fund, artikulohet se nëse këto zgjedhje do të synojnë të jenë më shumë se radhitje listash dhe luftë nervash, atëherë debati duhet të zhvendoset nga akuzat e përditshme dhe të vendoset mbi tri pyetje themelore.
Botuar fillimisht në Bota Sot
