Gazetari dhe moderatori i njohur Gerti Carcani ka qenë i ftuar në FSHF TV për të diskutuar mbi Ligjin e Sponsorizimit dhe ndikimin që ai do të kishte për futbollin shqiptar. Në bisedë ai ka ndalur te fakti se, pavarësisht se gjatë viteve janë ndërmarrë shumë lëvizje e iniciativa nga i gjithë futbolli shqiptar për të arritur një zgjidhje që t’i japë “pak oksigjen” këtij sporti, drita jeshile për ligjin nuk ka ardhur kurrë.
Sipas Carcanit, komuniteti i futbollit ka pasur shpresë dhe dëshirë që ky proces të ecë përpara dhe që futbolli të mund të shkojë sa më larg. Por, ndërsa pritshmëritë rriteshin, nga ana tjetër është parë një qëndrim i fortë nga shteti, i cili sipas tij duket i vendosur dhe madje në një lloj “xhelozie” ndaj idesë që futbolli të tejkalojë arritjet e dikujt tjetër.
“Futbolli ka humbur shumë. Edi Rama e goditi sërish futbollin”, është shprehur Gerti Carcani në diskutim. Ai e lidh këtë qëndrim me mënyrën se si, sipas tij, është trajtuar Ligji i Sponsorizimit dhe me faktin që, pavarësisht përpjekjeve, ligji nuk është kaluar. Carcani thekson se në këtë proces ka pasur manipulime ose premtime që nuk janë konkretizuar, duke e paraqitur si një goditje të vazhdueshme për sportin.
Në analizën e tij, gazetari përmend edhe emra dhe role që i lidh me heshtjen ose qëndrimet gjatë kohës kur ligji po pritej të kalonte. Ai flet për “duart e Malajt”, për “heshtjen e Gonxhes” dhe e përmend “buzëqeshjen e Taulant Ballës”, duke e përshkruar si një prani të vazhdueshme në stadium, por pa një qëndrim konkret për ta çuar përpara ligjin.
Carcani thotë se në këtë mënyrë politika, sipas tij, ka dhënë një “grusht të fortë” ndaj futbollit dhe e bën të qartë se kjo nuk mund të merret me mend si thjesht një vonesë. Në fjalën e tij, ai sugjeron se një pjesë e personave që janë të përfshirë në futboll mund të zgjedhin të reagojnë dhe të mbyllin angazhimin, duke vendosur një sinjal të drejtpërdrejtë: “STOP”. Sipas tij, ky sinjal do të kishte kuptimin se “tani do dorëhiqemi, nuk do të japim më paratë e familjes tonë”.
Ligji i Sponsorizimit pa dritë jeshile, futbolli po mbetet pa oksigjen
Një pjesë e bisedës lidhet edhe me logjikën politike dhe objektivat që vendosen në nivele të ndryshme. Carcani vë në pah se, ndërsa në politikë “BE” mbetet një objektiv i paarritur, Shqipëria po kërkon të hyjë në “BE” edhe në futboll, për herë të tretë, duke e paraqitur këtë aspiratë si të lidhur me mungesën e masave konkrete.
Ai i rikthehet idesë se kërkesa e futbollit është bërë vazhdimisht nga aktorë të ndryshëm dhe se janë shfaqur iniciativa që synonin ta bënin ligjin real. Megjithatë, sipas tij, mes dëshirës së komunitetit dhe vendosmërisë së shtetit, ky proces nuk ka marrë rrugën e duhur. Në këtë kuadër, Carcani e paraqet si të rëndësishme jo vetëm kalimin formal të ligjit, por edhe mesazhin që do të dërgonte për të gjithë futbollin: që sponsorizimi nuk do të ngecë dhe që mbështetja financiare të ketë më shumë garanci.
Fjalët e Carcanit, në fund të diskutimit, përforcojnë idenë se futbolli nuk ka marrë atë që pritej. Edhe pse shumë lëvizje janë bërë nga fusha e futbollit, rezultati ka qenë i njëjtë: Ligji i Sponsorizimit nuk ka kaluar. Në këtë narrativë, shteti shihet si vendimtar në ndalimin e procesit, ndërkohë që futbolli, sipas argumentit të gazetarit, përballet me pasojat e një kohe të gjatë pritjeje dhe me rrezikun e demotivimit të atyre që do të mund të mbështesnin financiarisht këtë sport.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
