Korridori shpesh është një nga hapësirat më të vogla në një banesë, por në të përqendrohet një numër i madh sendesh që përdoren çdo ditë. Aty duhet të gjejnë vend këpucët, xhaketat dhe palltot, çantat, çadrat, çelësat dhe edhe detaje të tjera që i duhen njeriut sapo del nga shtëpia. Kur në pak metra katrorë vendosen disa mobilie të veçanta, si dollap për këpucë, varëse, komodë dhe rafte, hyrja shpejt nis të duket e mbingarkuar dhe vështirëson lëvizjen.
Një zgjidhje praktike për këtë situatë është një dollap i ngushtë i projektuar për korridor, i cili bashkon funksione të ndryshme brenda një elementi të vetëm. Ideja kryesore është që pothuajse çdo pjesë e dollapit të ketë një përdorim të caktuar, në mënyrë që të mos humbet asnjë hapësirë e vogël. Në këtë mënyrë, një mobilie vertikale mund të zëvendësojë disa të tilla që zakonisht do të duhej të rreshtoheshin veç e veç.
Dollapi që bashkon disa funksione në një hapësirë të vetme
Pjesa e poshtme e dollapit mund të shërbejë për këpucët, ndërsa në pjesën sipër mund të vendosen xhaketat, palltot dhe çantat. Raftet dhe ndarjet më të vogla janë të përshtatshme për sendet që duhen mbajtur pranë, por nuk zënë shumë volum: çelësa, syze, doreza, çadra dhe sende të tjera të vogla që shpesh përfundojnë të shpërndara në hyrje. Me këtë organizim, korridori nuk mbetet i pushtuar nga gjëra që duken, por ruan një pamje më të rregullt dhe funksionale.
Një avantazh i rëndësishëm lidhet edhe me mënyrën se si ruajtja është e vendosur në lartësi. Në vend që të përdoret vetëm sipërfaqja e dyshemesë, dollapi shfrytëzon murin deri në tavan. Kjo është veçanërisht e rëndësishme në banesat e vogla dhe korridoret e ngushta, ku çdo centimetër ka vlerë dhe ku disa mobilie të veçanta mund të pengojnë kalimin. Kur një element i vetëm kryen punën e disa të tjerave, hapësira lirohet dhe hyrja bëhet më e lehtë për t’u përdorur çdo ditë.
Për t’i bërë gjërat edhe më praktike, organizimi i brendshëm është vendimtar. Sendet që përdoren çdo ditë duhet të jenë lehtësisht të arritshme, ndërsa raftet më lart mund të shërbejnë për këpucë sezonale, kapele, shalle, çanta ose për gjëra që përdoren më rrallë. Nëse dollapi punohet sipas masës, ai mund t’i përshtatet edhe një korridori të ngushtë apo hapësirave me formë jo të rregullt. Për shembull, një pjesë mund të bëhet më e cekët për këpucët, ndërsa një tjetër më e thellë për xhaketat, duke u kujdesur që secila ndarje të jetë funksionale për atë kategori sendesh. Në hapësirat më të lira, mund të vendosen edhe grepa ose një raft i hapur, ku vendoset ajo që ka nevojë të kapet shpejt.
Përtej ruajtjes, dollapi i mbyllur ndihmon edhe në pamjen vizuale të hyrjes. Në vend që këpucët, xhaketat dhe çantat të jenë gjithmonë të dukshme, ato fshihen pas dyerve të dollapit, duke e bërë korridorin të duket më i rregullt. Kjo është veçanërisht e dobishme në hapësirat ku njerëzit kalojnë shpesh dhe ku një pamje e pastër i jep hyrjes ndjesi më të qetë. Edhe pse disa metra katrorë nuk duken shumë, një zgjidhje e mirë mund të kthehet në shumë ruajtje pa krijuar rrëmujë.
Në thelb, problemi në banesat e vogla shpesh nuk është vetëm mungesa e hapësirës, por fakti që muri nuk shfrytëzohet në lartësi. Një dollap i projektuar mirë mund të kryejë punën e disa mobilieve njëherësh: të mbajë këpucët poshtë, të rregullojë veshjet dhe çantat lart dhe të ofrojë ndarje për sendet e vogla. Kështu, korridori lirohet, kalimi bëhet më i qetë dhe hyrja fiton një organizim më të thjeshtë e më funksional—duke treguar se ndonjëherë zgjidhja më efektive është pikërisht më e thjeshta: një mobilie që bën punën e katër të tjerave.
Botuar fillimisht në Telegrafi
