Fustani i njohur si “fustani i hakmarrjes” i princeshës Diana pritet të dalë në ankand, në Sotheby’s, për herë të parë që nga viti 1997. Veshja ikonike, një model i zi, është vlerësuar me një çmim të parashikuar prej 110 mijë deri në 220 mijë funte britanike, që sipas shifrave të raportuara nga The Guardian kap shumën mbi 256 mijë euro. Ky ankand e rikthen Dianën edhe një herë në qendër të historisë së modës, duke e bërë fustanin pjesë të një tregimi të gjatë që shkon përtej garderobës.
Fustani është shfaqur publikisht nga Diana në vitin 1994. Ajo e veshi në një mbrëmje ku bashkëshorti i saj i atëhershëm, Princi Charles, do të fliste për tradhtinë e tij në mënyrë publike. Pikërisht për këtë moment, mediat e lidhën veshjen me idenë e reagimit dhe i dhanë nofkën “fustani i hakmarrjes”. Më pas, termi anglez “revenge dressing” u përfshi edhe në kulturën e modës, duke u përdorur për të përshkruar situata kur veshja shihet si një sinjal publik.
Një aspekt që e bën fustanin edhe më të veçantë është dizajni i tij. Veshja ishte e ngushtë, me shpatulla të zbuluara dhe në nuancë të errët, një kombinim që e dallonte ndjeshëm nga pamjet tradicionale me të cilat publiku ishte mësuar ta shihte Dianën. Diana u fotografua me këtë model në një kohë kur imazhi i saj publik kishte peshë të madhe mediatike, ndaj çdo detaj estetik u lexua me interes nga opinioni.
Fustani u krijua nga stilistja Christina Stambolian. Në rrugëtimin drejt veshjes për atë mbrëmje, Stambolian ka treguar se Diana kishte planifikuar fillimisht të vishte një fustan më klasik të Valentinos. Megjithatë, në fund ajo zgjodhi një model të zi dhe e kompletoi pamjen me manikyr të kuq, duke ruajtur kështu një kontrast të qartë që e bënte kombinimin më të theksuar në foto dhe në dalje publike.
Fustani i Dianës rikthehet në ankand me vlerë të lartë
Stambolian ka përdorur edhe një krahasim artistik për të shpjeguar si Diana e mbajti dhe e interpretoi veshjen. Ajo e ka krahasuar Dianën me personazhin Odile, mjellmën e zezë nga baleti i njohur “Swan Lake (Liqeni i Mjellmave)” i kompozitorit rus Pyotr Ilyich Tchaikovski. Në këtë logjikë, Diana nuk u shfaq si figura e pafajshme, Odette, e veshur zakonisht me të bardha, por si ajo anë tjetër e baletit ku dominon energjia më sfiduese dhe më e errët.
Në një rrëfim për revistën Harper’s Bazaar në vitin 2022, Stambolian ka thënë se Diana zgjodhi të mos “luante skenën” si Odette, e pafajshme. Sipas saj, ajo ishte qartësisht e zemëruar dhe e interpretoi rolin si Odile, me të zeza. Në të njëjtin kontekst, stilistja ka përmendur se Diana, me zgjedhjen e veshjes dhe mënyrën si e solli, po përcillte idenë: “Le të jemi të këqija sonte”. Këto detaje kanë ndihmuar që fustani të mos mbetet thjesht një veshje e bukur, por të lidhet me një moment ku stili u bë pjesë e narrativës publike.
Ndërsa Sotheby’s e pret këtë produkt me interes të madh nga koleksionistët dhe dashamirësit e modës, drejtuesja globale e sektorit të modës dhe çantave në shtëpinë e ankadeve, Morgane Halimi, e ka përshkruar fustanin si diçka shumë më të gjerë sesa një copë veshjeje. Ajo ka theksuar se fustani zë një vend unik në historinë e modës, duke lidhur momentin e veshjes me atë çfarë ai përfaqëson në memorien kulturore. Nga ana tjetër, fakti që ankandi do të zhvillohet pas një periudhe të gjatë, që nga viti 1997, e bën daljen në Sotheby’s edhe më të rëndësishme për kohën që i mbetet modës.
Botuar fillimisht në Koha.net
