Emisioni “Mega Sport”, që transmetohet në “A2 CNN” dhe moderohet nga Altin Sulçe, ngriti siparin mbrëmjen e djeshme. Në studio u diskutua gjerësisht për kampionatin shqiptar dhe edhe për rënien e numrit të tifozëve në stadiume, një fenomen që prek drejtpërdrejt atmosferën e ndeshjeve dhe interesin rreth futbollit.
Në këtë kuadër, Gjergji Stefa solli një shembull të njohur nga Anglia, për të treguar se si mund të rritet interesi i publikut për futbollin dhe si mund të ndryshohet profili i tifozëve që frekuentojnë stadiumet. Mesazhi kryesor i tij lidhej me një strategji të ndërtuar hap pas hapi, me veprime konkrete si në komunikim, ashtu edhe në mënyrën e organizimit të stadiumeve dhe të përfshirjes së sportit në përditshmëri.
Stefa bëri fillimisht një rikthim te fillimi i viteve ’90 në Angli. Ai theksoi se në vitin ’93, futbolli në atë kohë shoqërohej me një imazh negativ, duke u konsideruar “për faqe të zezë”. Në stadiume, sipas shembullit të sjellë, shkonin kryesisht njerëz problematikë, deri në fundin e viteve 80, duke lënë një gjurmë jo vetëm te siguria, por edhe te perceptimi i publikut të gjerë.
Rritja e interesit nis nga ndryshimi i imazhit dhe i mënyrës së afrimit të tifozëve
Për të shpjeguar më qartë se si është arritur ndryshimi, Stefa tha se klubet angleze kishin qenë të dënuara për vite të tëra për të mos marrë pjesë në Kupat e Europës. Në këtë mënyrë, ai nënvizoi se problemi nuk ishte vetëm një episod, por një situatë që kishte sjellë pasoja të drejtpërdrejta edhe në nivel ndërkombëtar.
Gjergji Stefa përmendi më pas tre hapa konkretë, siç i ka përmbledhur shembulli anglez. E para, futbollin e vendosën në më shumë hapësira të jetës publike dhe e shndërruan atë në një element më të pranishëm në përditshmëri. Ai tha se futbolli u fut “edhe në gjërat sportive”, por paralelisht u soll edhe në emisionet e mëngjesit dhe të drekës, në “Big Brother”, dhe madje u përfshi edhe në gazetat josportive. Sipas këtij rrëfimi, sporti nuk u izolua, por u bë më popullor përmes kanaleve që arrinin njerëz që ndoshta nuk do ta ndiqnin vetëm si sport tradicional.
E dyta, në qendër të strategjisë u vendosën edhe stadiumet. Stefa tha se anglezët i ribënë stadiumet nga e para dhe, njëkohësisht, rritën çmimet e biletave. Qëllimi i kësaj ishte të afronin në tribuna njerëz me një cilësi më të lartë në stadium, duke e ndryshuar në mënyrë graduale përbërjen e publikut që ndjek ndeshjet. Sipas skemës së përshkruar në studio, kjo solli një efekt zinxhir: më shumë rregull, më shumë kontroll dhe një atmosferë më e organizuar, e cila ndikonte drejtpërdrejt në mënyrën se si tifozët e rinj e përjetojnë futbollin.
E treta, elementi i fundit lidhej me ndërkombëtarizimin e futbollit. Stefa theksoi se e bënë atë ndërkombëtar, duke krijuar më shumë interes përtej kufijve dhe duke e trajtuar futbollin si një produkt që lidhet me një publik më të gjerë. Në studio u la të kuptohej se kombinimi i këtyre tri masave—zgjerimi i pranisë së futbollit në media, transformimi i stadiumeve dhe rritja e çmimeve për një publik më të përzgjedhur, si dhe orientimi drejt dimensionit ndërkombëtar—u përdor si mënyrë për të ndryshuar rrënjësisht marrëdhënien mes sportit dhe tifozëve.
Në përfundim të diskutimit, shembulli i Anglisë u përdor si një pikë referimi për të kuptuar se pse në disa raste interesi rritet, ndërsa në të tjera stadiumet mbeten bosh ose me më pak prani. Në këtë kontekst, çështja e rënies së tifozëve në stadiumet shqiptare u vendos në të njëjtin fokus me atë që u tha për strategjitë e aplikuara jashtë vendit, duke i dhënë debatit një dimension krahasues.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
