Pas disa javësh, në Barcelonë duket se ka nisur të ndryshojë edhe mënyra e të shikuarit të vendimit të klubit për të mos e transferuar sulmuesin e Atletico Madridit, Julian Alvarez. Argjentinasi ka qenë ndër emrat që u përfolën më shpesh në periudhën e merkatos, pikërisht si një kandidat që mund të plotësonte mungesa të Barcelonës në repartin ofensiv.
Në kohën kur u fol për mundësinë e një afrimi nga Atletico, arsyet kryesore që e bënin transferimin të dukej i domosdoshëm lidhen me nevojën për një qendërsulmues të profilit të lartë. Për shumë vëzhgues, mungesa e një lojtari që garanton gola nga zona qendrore ishte identifikuar si një problem kryesor i skuadrës, veçanërisht nën drejtimin e trajnerit Camp Nou“>Hansi Flick.
Megjithatë, situata në terren ka nisur të sfidojë këtë bindje. Paraqitjet e Barcelonës në xhirot e para të edicionit kanë bërë që vlerësimi për nevojën e një qendërsulmuesi të ndryshojë. Barça ka arritur të projektojë lojë që e bën skuadrën të duket e rrezikshme në sulm edhe pa një emër të profilit të Alvarez-it, duke treguar se strategjia e krijuar nga stafi teknik mund të funksionojë në mënyrë efektive.
Ndryshimi i perceptimit ka sjellë edhe një pyetje të re në horizont. Në mediat spanjolle tashmë po shtrohet nëse transferimi i Julian Alvarez-it do të kishte qenë zgjedhja e duhur për Barcelonën dhe nëse vendimi për të mos e realizuar atë marrëveshje ka qenë i mençur nga ana sportive. Diskutimi nuk është thjesht për emrin e sulmuesit, por për atë se sa i përshtatshëm do të ishte ai brenda mënyrës së lojës që po ndjek Flick.
A do të ishte transferimi i Alvarez-it zgjedhja e duhur për Barcelonën?
Një argument që shoqëron këtë diskutim lidhet me mënyrën si do të mund të ndryshonte funksionimi i sulmit te Barça. Kalimi i Alvarez-it në Camp Nou, sipas analizave që qarkullojnë, mund të kishte sjellë një konfigurim tjetër në repartin ofensiv dhe një qasje të ndryshme në ndërtimin e aksioneve. Megjithatë, fakti që Barcelonës i ka dalë të prodhojë rrezik pa qendërsulmuesin e nivelit të lartë, e bën të diskutueshme atë “nevojë” që ishte përmendur më herët.
Te Barcelona, sfida kryesore është gjithmonë gjetja e balancës mes roleve në sulm dhe mënyrës së presimit dhe qarkullimit të topit. Xhirot e para të edicionit kanë treguar se skuadra është në gjendje të krijojë situata dhe të gjejë mënyra për ta çuar lojën përpara, duke e vënë në dyshim idenë se vetëm një qendërsulmues i padiskutueshëm mund të zgjidhte problemet. Kështu, debati për Alvarez-in nuk po lidhet vetëm me “a duhej apo jo”, por edhe me “çfarë ofron ekipi aktualisht”.
Në këtë fazë, përfundimet mbeten të hapura, pasi kampionati vazhdon dhe forma e skuadrës mund të luhatet nga ndeshja në ndeshje. Por ajo që bie në sy është se, ndërkohë që Alvarez vazhdon të mbetet një emër i rëndësishëm në tregun e sulmuesve, në Barcelonë po rishikohet narrativa e mëparshme. Vendimi për të mos e transferuar argjentinasin tashmë po shihet me më shumë dyshim nga pjesa e medias, ndërsa vetë performanca e skuadrës po e zhvendos vëmendjen drejt asaj se sa efektive mund të jetë sulmi i Hansi Flickut pa një qendërsulmues të nivelit të lartë.
Botuar fillimisht në Koha.net
