Milaim Zeka ka dhënë një shpjegim për rastin ku në aktakuzën e Prokurorisë Speciale thuhet se ai kishte marrë materiale për publikim dhe 1 mijë euro, përmes Fatmir Shehollit. Në këtë kontekst, Zeka pretendon se Sheholli njihej si spiun nga “të gjithë”, por megjithatë roli që i atribuohet atij në procedurë lidhet pikërisht me mënyrën se si materialet u vunë në dispozicion.
Në aktakuzë theksohet se materialet për publikim janë siguruar nga Fatmir Sheholli dhe se bashkë me to është përmendur edhe shuma prej 1 mijë eurosh. Kjo krijon një panoramë ku, edhe pse Zeka pohon se Sheholli njihej publikisht si spiun, në versionin e tij ka një ndryshim të pretenduar mbi arsyet pse u dhanë materialet dhe si u justifikua pagesa.
Sipas shpjegimit të Zekës, materialet i ishin paraqitur atij si të GIZ-it gjerman. Ai thotë se në atë moment përmbajtja iu prezantua si materiale që vinin nga një organizëm konkret ndërkombëtar, ndërsa pagesa prej 1 mijë eurosh, sipas tij, nuk lidhej me diçka tjetër, por ishte dhënë për përkthim. Me fjalë të tjera, Zeka synon të tregojë se prapavija e transaksionit nuk ishte ajo që nënkuptohet nga formulimet e aktakuzës, por një nevojë pune, përkatësisht përkthimi i materialeve.
Megjithatë, ky version përballet me vështirësi kur vihet përballë deklarimeve të tij dhe me faktet që, sipas Prokurorisë, janë dokumentuar në çështjen përkatëse. Pikërisht ky kundërshtim mes mënyrës si Zeka e përshkruan rrjedhën e ngjarjes dhe asaj që pretendohet se del nga dokumentacioni procedural është çështja kryesore që ngre dyshime dhe e mban rastin nën diskutim. Në thelb, mospërputhja që shfaqet lidhet me si u kuptua origjina e materialeve dhe çfarë përbënin ato në raport me qëllimin e publikimit.
Çfarë thotë Milaim Zeka për materialet e Shehollit dhe pagesën prej 1 mijë euro
Ndërkohë, në rrëfimin e Zekës, një element tjetër i rëndësishëm është që ai i referohet figurës së Fatmir Shehollit si dikush që, sipas tij, njihej nga “të gjithë” si spiun. Kjo deklaratë vendos një ton të veçantë përpara se të hyhet në detaje për mënyrën se si i erdhën materialet dhe si u trajtua pagesa. Por pavarësisht kësaj, aktakuzë e Prokurorisë Speciale e lidh marrjen e materialeve për publikim dhe shumën financiare me të njëjtin person, Shehollin.
Kjo është arsyeja pse çështja po shqyrtohet me vëmendje: në njërën anë janë shpjegimet e Zekës, ku materialet paraqiten si të lidhura me GIZ-in gjerman dhe pagesa shpjegohet si pagesë për përkthim; në anën tjetër janë pretendimet e Prokurorisë Speciale, që i referohen fakteve të dokumentuara dhe e vendosin rrjedhën e ngjarjes në një kornizë tjetër. Kësisoj, çështja nuk mbyllet vetëm me pohime, por kërkon verifikim të përputhshmërisë mes versioneve.
Në këtë çështje, fokusi qendror mbetet pikërisht se si u siguruan materialet dhe pse u përmend shuma prej 1 mijë eurosh. Ndërsa Zeka përpiqet të japë një shpjegim procedural e praktik për të gjithë elementët e rastit, mospërputhjet e evidentuara në krahasim me deklarimet e tij dhe me faktet e dokumentuara e mbajnë çështjen të hapur. Në fund, si materialet ashtu edhe pagesa, siç janë përshkruar në aktakuzë, janë elementë që kërkojnë zbardhje të plotë në rrjedhën e procesit.
Botuar fillimisht në Albeu
