Doktori Arsim Gërxhaliu, i cili punon në Institutin e Mjekësisë Ligjore, ka rrëfyer në emisionin “Pressing One” të T7 për jetën dhe përvojat e tij profesionale. Ai foli për momentet e vështira që i ka përjetuar gjatë punës me raste nga më të ndryshmet, shpeshherë të ndjeshme dhe të mbushura me ngarkesë emocionale për familjarët.
Sipas rrëfimit të tij, në institut trajtohen situata ku çdo rast vjen me një histori të vetën dhe, për pasojë, dhimbja nuk është identike. Ai theksoi se edhe kur bëhet fjalë për vdekje, reagimet dhe ndikimi te familjet janë të ndryshme, duke nënvizuar se “secili rast ka dhimbjen e vetë”. Gërxhaliu solli në vëmendje edhe faktin se në situata të caktuara ndodhin edhe vrasje gabimisht të familjarëve, një realitet që shton më tej peshën e punës së tij dhe ekipit.
Doktori përmendi se, krahas rasteve të rënda, ka edhe vdekje që ndodhin si pasojë e natyrshme, por që përsëri mbeten thellësisht prekëse. Në këtë kuadër, ai tregoi një rast konkret që e ka prekur personalisht: një djalë i ri, 24-vjeçar, i cili ka vdekur nga infarkti. Sipas rrëfimit të tij, ky rast ishte edhe më i vështirë sepse historia kishte një ngjashmëri të fortë me familjen e tij.
Gërxhaliu tregoi se te i riu që ndërroi jetë nga infarkti u pa se kishte edhe një lidhje familjare të dhimbshme: “edhe baba i ka vdek 24-vjeç” dhe po ashtu “gjyshi 24”. Ai tha se, duke qenë se vdekja lidhej me një moshë të përafërt dhe me një shkak që përsëritej, e kishte parë të arsyeshme të pyesë për detaje të mëtejshme, përfshirë situatën e familjes. Në rrëfimin e tij, ai përshkroi momentin kur i drejtohej pyetjes nëse i riu kishte fëmijë të vegjël, duke e parë këtë si një çështje që kërkon kujdes dhe veprim të shpejtë.
Doktori tha se pasi mori këtë informacion, ai i pyeti nëse i riu kishte fëmijë të vegjël dhe në vazhdim u dha një porosi: “dërgoni që me i parapri”. Në thelb, mesazhi ishte që familja të ishte e përgatitur dhe të ndërmerrte masa paraprake, pikërisht për shkak të ngjashmërisë së tragjedisë që kishte ndodhur më herët edhe te babai e edhe te gjyshi. Për Gërxhaliun, ky detaj e bëri rastin edhe më të veçantë dhe më të vështirë për t’u përballuar emocionalisht.
Rasti i infarktit te 24-vjeçari u prek më tej nga historia e njëjtë familjare
Në vazhdim të rrëfimit, ai u fokusua tek mënyra se si institute të tilla merren me raste që shpesh janë komplekse dhe që lënë shenjë edhe te profesionistët. Ai tha se trajtimi nuk lidhet vetëm me procesin mjekësor e ligjor, por edhe me mënyrën se si komunikohen të vërtetat për familjarët, të cilët përballen me humbje të papritura. Në këtë kontekst, Gërxhaliu e prezantoi punën e tij si një mision që kërkon kujdes maksimal, jo vetëm për dokumentim, por edhe për kuptimin e rrethanave që çuan në fundin tragjik.
Emisioni solli në vëmendje se përvojat e tij në Institutin e Mjekësisë Ligjore përfshijnë raste të ndjeshme, ku përveç dhimbjes së natyrshme, ka edhe elemente që kërkojnë vëmendje të shtuar. Ai e lidhi këtë me faktin se, edhe kur vdekje të caktuara janë të natyrshme, tronditja mund të jetë e madhe, sidomos kur historia përsëritet brenda së njëjtës familje. Për rastin që përmendi, ngjashmëria në moshë — 24 vjeç si te djali, edhe te babai e edhe te gjyshi — e bëri situatën të veçantë dhe i dha një ngarkesë shtesë pyetjeve që ai u ndihmua t’i shtronte.
Gërxhaliu, në fund të rrëfimit të tij, e la të qartë se në punën e tij ka shumë momente të vështira, por edhe se çdo rast trajtohet me përgjegjësi, duke synuar që të mos mungojë asnjë detaj i rëndësishëm. Rasti i 24-vjeçarit që vdiq nga infarkti, i njëjtë me atë të babait dhe të gjyshit në moshën 24 vjeç, mbetet shembulli që ai zgjodhi për të treguar se si dhimbja mund të përsëritet dhe si paralajmërimi e masa paraprake bëhen të domosdoshme kur familja përballet me humbje që përsëriten.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
