Vdekja mund të klasifikohet si e natyrshme ose si e dyshimtë, por ky përcaktim nuk bëhet “me sy”. Në një paraqitje në “Presing” One, doktori Arsim Gërxhaliu ka shpjeguar se procesi nis nga mënyra si lidhen rrethanat e rastit me ekzaminimin dhe përfundon me konkluzionin mjekoligjor. Gërxhaliu ka treguar edhe për punën e tij në Institutin e Mjekësisë Ligjore, duke theksuar rëndësinë e një procedure të plotë para se të merret vendim për mënyrën e vdekjes.
Sipas shpjegimit të tij, gjithçka fillon pikërisht nga “historiati” i rastit, pra informacionet që lidhen me rrethanat ku ka ndodhur ngjarja dhe me çfarë është vënë në vëmendje gjatë procedurës. Në këtë fazë, thelbësore është lidhja mes asaj që raportohet si rrethana dhe asaj që rezulton nga ekzaminimet. Gërxhaliu ka nënvizuar se këto elemente nuk trajtohen veç e veç, por kombinohen për të arritur një përfundim që ka bazë mjekësore dhe metodologjike.
Ndër çështjet që doktori ka sqaruar janë vdekjet e natyrshme dhe vdekjet e dyshimta. Dallimi, në praktikë, bëhet përmes verifikimit të shenjave që mund të shpjegojnë natyrshmërinë e vdekjes, ose të ngrenë dyshime për rrethana që kërkojnë hetim më të thelluar. Gërxhaliu ka folur për mënyrën se si historia e rastit dhe ekzaminimi i kryer i shërbejnë një konkluzioni mjekoligjor, i cili synon të jetë sa më i saktë dhe i argumentuar.
Ai ka theksuar se ekzaminimi është pjesë qendrore e procesit. “Ne e lidhim me atë historinë, rrethanat e rastit dhe ekzaminimi, ty ta japin me dhëëë një konluzion”, ka thënë Gërxhaliu në emision. Pra, sipas mënyrës së shpjeguar, konkluzioni nuk nxirret vetëm nga një element i vetëm, por nga kombinimi i të dhënave: çfarë ndodh kaq, si përshkruhet rasti dhe çfarë tregojnë ekzaminimet. Kjo qasje synon të minimizojë supozimet dhe të rrisë saktësinë e klasifikimit.
Konkluzioni mjekoligjor del nga lidhja e rrethanave dhe ekzaminimit
Duke folur më tej për punën e tij në Institutin e Mjekësisë Ligjore, doktori Arsim Gërxhaliu ka dhënë një kuptim të përgjithshëm se si trajtohen këto raste. Qasja përfshin një zinxhir hapash që lidhen me marrjen e informacionit, vlerësimin dhe kryerjen e ekzaminimit. Në këtë mënyrë, një rast nuk “mbyllet” vetëm me konstatim fillestar, por kalon nëpër verifikime që i japin konkluzionit një bazë më të fortë mjekësore.
Gërxhaliu ka përmendur se ekzaminimet dhe vlerësimet shërbejnë për të arritur një përfundim të qartë për mënyrën e vdekjes. Në rastet kur vdekja konsiderohet e natyrshme, elementet mjekësore dhe rrethanat përputhen me një shpjegim që nuk kërkon elementë shtesë dyshimi. Ndërsa kur kemi të bëjmë me vdekje të dyshimta, procesi i ekzaminimit bëhet edhe më i rëndësishëm, sepse duhet të sqarohen shkaqet reale dhe të identifikohen elemente që mund të kenë ndikim në ngjarje.
Në emision, ai ka dhënë edhe një pasqyrë të përgjithshme se si funksionon logjika e punës: historia dhe rrethanat e rastit lidhen me rezultatet e ekzaminimit, dhe prej kësaj del konkluzioni mjekoligjor. Me këtë theksim, mesazhi kryesor është se kategorizimi i vdekjes nuk është çështje hamendësimi, por rezultat i procedurave që i japin përgjigje pyetjeve kryesore. Përfundimi, sipas asaj që u tha, formësohet vetëm kur të gjitha këto pjesë takohen në një analizë të plotë.
Botuar fillimisht në Gazeta Express
