Kur një automjet qëndron i parkuar për një kohë të gjatë, sistemi i frenimit nuk mbetet gjithmonë i njëjtë. Edhe pse pjesët e frenave janë projektuar për përdorim të përditshëm, gjatë periudhave kur makina nuk lëviz, mund të krijohen ndryshime që ndikojnë te performanca, sidomos gjatë vozitjes së parë pas rikthimit në qarkullim.
Diskat dhe tamburët e frenave janë prodhuar kryesisht nga aliazh çeliku. Këto elemente kanë një shtresë të kufizuar mbrojtëse kundër korrozionit. Kjo do të thotë se, kur automjeti qëndron në parkim—sidomos në kushte lagështie ose ndryshimesh të shpejta të temperaturës—sipërfaqet e frenave mund të fillojnë të preken nga proceset e oksidimit.
Gjatë qëndrimit të gjatë, ndryshku mund të krijohet në mënyrë të pabarabartë në pjesët metalike të diskut ose tamburit. Në praktikë, kjo mund të shfaqet si një “vrazhdësi” në sipërfaqe, që bën që fërkimi të mos jetë menjëherë në nivelin optimal. Rezultati i zakonshëm vërehet kur shoferi prek pedalin për herë të parë pas një periudhe pa lëvizje: frenimi mund të mos ndihet ashtu siç është mësuar të ndodhë zakonisht.
Në disa raste, ndryshimet nga qëndrimi i gjatë mund të ndikojnë edhe te reagimi i frenave, jo vetëm te ndjesia. Kur shoferi bën tentimin e parë për të ndalur, sipërfaqet e disqeve/tamburëve dhe materialet e fërkimit duhet të “rregullohen” përsëri në mënyrë që fërkimi të stabilizohet. Kjo është arsyeja pse mund të ndodhë që disa metra të parë apo provat e para të kenë efekt frenimi më të dobët ose, të paktën, më pak të njëtrajtshëm sesa pritet.
Si ta përmirësosh sigurinë gjatë vozitjes së parë pas parkimit
Që situata të mos kthehet në problem, zgjidhja është e lidhur kryesisht me testimin praktik të sistemit të frenimit në kushtet e duhura. Pas një periudhe parkimi, rekomandohet të bëhet një kontroll i kujdesshëm i frenave, duke kryer ndalesa të lehta për të lejuar që sipërfaqet të pastrohen dhe të rikrijohet fërkimi normal. Ky proces ndihmon që disqet dhe tamburët të largojnë gradualisht shtresat e krijuara nga korrozioni i lehtë dhe të rikthejnë performancën e pritshme.
Është po ashtu e rëndësishme të mbash parasysh se sa më gjatë qëndron automjeti i palëvizur, aq më të dukshme mund të bëhen efektet e korrozionit. Prandaj, nëse makina parkohet për javë apo më shumë, vëmendja te frenat duhet të jetë më e lartë gjatë rikthimit në përdorim. Sado e rrallë të jetë një problem serioz, ndryshimi i ndjesisë gjatë fazës së parë është një fenomen që mund të shfaqet kur janë formuar oksidime në sipërfaqet metalike.
Ndërsa shoferët zakonisht e lidhin performancën e frenave me gjendjen e gomave apo me kalibrimin e sistemit, në këtë rast ndikimi vjen pikërisht nga fakti që disqet dhe tamburët kanë një mbrojtje të kufizuar kundër korrozionit. Gjatë parkimit, këto pjesë metalike preken nga kushtet e ambientit, duke krijuar ndryshime në sipërfaqe. Kjo e bën të rëndësishme që në nisjen e parë të rikujtohet kujdesi, sidomos në situata ku kërkohet frenim i menjëhershëm.
Në fund, mesazhi kryesor është i thjeshtë: sistemi i frenimit mund të ndryshojë kur automjeti qëndron i palëvizur për kohë të gjatë, kryesisht për shkak të korrozionit që shfaqet te disqet dhe tamburët prej aliazhit të çelikut. Për të ruajtur sigurinë, është praktik të bëhen prova të lehta të frenimit gjatë nisjes së parë, derisa performanca të stabilizohet. Kjo ndihmon të sigurohet që makina të reagojë normalisht në rrugë, sapo të rifutet në përdorim.
Botuar fillimisht në Albeu
