Gazetari dhe ish-diplomati Avni Spahiu ka zbuluar një detaj të mënyrës së komunikimit të ish-presidentit Ibrahim Rugova me diplomatët ndërkombëtarë. Në rrëfimin e tij, ai thotë se Rugova shpesh i linte qëllimisht fjalitë të papërfunduara, në mënyrë që bashkëbiseduesit të ndjenin nxitje për të gjetur vetë përfundimin dhe domethënien e asaj që po dëgjonin.
Spahiu këtë e ka përshkruar në podcastin “PIKË”, në bashkëbisedim me publicistin Veton Surroi. Ai thekson se kjo praktikë nuk ishte rastësore, por pjesë e një mënyre të të folurit që, sipas tij, i bënte mesazhet më të qëndrueshme në mendjen e atyre që i dëgjonin.
Ai ka treguar edhe një moment kur, gjatë punës së tij si përkthyes, i kishte ardhur ta plotësonte fjalinë gjatë përkthimit në anglisht. “Po e mora guximin dhe e kreva fjalinë. Kur dolëm, Rugova më tha: ‘Shihe, e plotësove fjalinë, po unë me qëllim e lash të paplotësuar. Ata le ta marrin, le t’ia gjejnë atë pjesën tjetër’”, ka rrëfyer Spahiu. Sipas tij, ky element i të folurit—e thjeshtë, e qartë dhe me dozë urtësie—ndikonte te diplomatët perëndimorë.
Spahiu ka vazhduar më tej me shembuj nga periudha kur delegacioni kosovar zhvillonte takime me zyrtarë të lartë jashtë vendit. Ai kujton një vizitë në Londër, ku përfaqësuesit e Kosovës zhvilluan takime me autoritete britanike. Në atë kuadër, ai thotë se ministri Douglas Hogg e kundërshtonte hapur idenë e pavarësisë së Kosovës, duke mbështetur vetëm një model autonom mbi bazë “substanciale”.
Megjithatë, sipas Spahiut, Rugova nuk e ndryshonte qëndrimin. Ai ka theksuar se ish-presidenti vazhdonte të këmbëngulte se pavarësia ishte opsioni i vetëm. Në këtë mënyrë, mesazhi i Rugovës—edhe kur shprehej me formulime të thjeshta dhe të lëna hapur—ruante logjikë të qartë për atë që përçonte.
Rugova linte “boshellëk” fjalish që të kuptoheshin nga diplomatët
Një pjesë tjetër e rrëfimit të Spahiut i është kushtuar një takimi me ish-kryeministren britanike Margaret Thatcher. Ai thotë se Thatcher ndryshoi qëndrimin sapo dëgjoi se nxënësit shqiptarë në Kosovë po zhvillonin mësimin nëpër shtëpi e garazhe, pasi shkollat ishin mbyllur. Spahiu e përshkruan momentin si një reagim të menjëhershëm, ku ajo u ngrit në këmbë dhe e cilësoi të papranueshme mohimin e së drejtës për arsim.
Sipas rrëfimit të Spahiut, Thatcher shtoi se, nëse një politikë e tillë do të vazhdonte, Beogradi do të duhej të përballej me reagim të ashpër. Në fjalët e tij, ajo ka shprehur idenë se Beogradi duhej të “bombardohej”, duke e lidhur këtë me faktin se po mohohej arsimimi i shqiptarëve në një pjesë të Evropës. Spahiu e ka paraqitur këtë si shembull se si mesazhet e Rugovës, të përcjella në mënyrën e tij karakteristike, arrinin të prodhonin ndikim edhe te figura të nivelit të lartë politik.
Gjatë gjithë rrëfimit, Spahiu e ka vënë theksin te mënyra e të komunikuarit të Rugovës: formulime të thjeshta, ritëm i qartë, dhe një element strategjie që e linte bashkëbiseduesin të mendonte vetë pjesën që mungonte. Përmes këtyre detajeve, historia e tij shpjegon pse Rugova arrinte të mbante fokusin te argumenti, ndërkohë që i jepte hapësirë interpretimit—deri në momentin kur bashkëbiseduesit nxirrnin përfundimet.
Botuar fillimisht në Koha.net
