Deputeti dhe veprimtari politik Përparim Rama ka dënuar deklaratën e ministres së qeverisë së Serbisë, e cila ka thënë se, po të ishte në vendin e Sllobodan Millosheviqit, do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”. Sipas reagimit të tij, kjo nuk është thjesht një shprehje provokuese, por një formulim që përçon mesazhe të rrezikshme dhe që ushqejnë të njëjtën frymë ideologjike që lidhet me periudhën e luftërave dhe krimeve në rajon.
Rama e konsideron artikulimin e ministres serbe si një tregues të qartë të qëndrimeve që lidhen me logjikën e spastrimit etnik, duke e lidhur atë me trashëgiminë politike dhe historike të Millosheviqit. Në këtë kuadër, ai thekson se kur fjalët shkojnë deri aty sa përmendet një “model” veprimi si ai i Millosheviqit, mesazhi që përcillet shndërrohet në përkrahje të dhunës dhe në normalizim të praktikave që kanë lënë plagë të thella te qytetarët.
Reagimi i Përparim Ramës vjen në një moment kur retorikat në rajon shpesh kthehen në qendër të vëmendjes, sidomos kur preken temat e luftës, të së kaluarës dhe të identitetit. Për Ramën, deklarata e ministres serbe nuk duhet parë si një incident i izoluar, por si pjesë e një narrativi më të gjerë që, sipas tij, kontribuon në krijimin e terrenit për konfrontim dhe dhunë. Ai e përshkruan këtë si retorikë që ushqen luftën dhe gjenocidin, duke e vendosur theksin te pasojat që mund të sjellë një gjuhë e tillë.
Retorika që nxit luftën dhe gjenocidin nuk duhet të normalizohet
Në argumentimin e tij, Rama shprehet se deklarata e ministres serbe është një artikulim i hapur i një ideologjie që lidhet me konceptet e spastrimit etnik. Ai e sheh këtë si një gjuhë që nuk ndalet vetëm në historizim, por shkon drejt justifikimit dhe promovimit të një qasjeje të errët, e cila ka pasur pasoja tragjike për popullsinë civile. Për këtë arsye, ai e cilëson si të papranueshme çdo gjë që i jep përfitim retorikës së dhunës dhe e përdor kujtimin e krimeve si material për mesazhe të reja.
Deputeti thekson gjithashtu se, kur në diskutime përmenden figura dhe skenarë të lidhur me krime të rënda, rreziku rritet jo vetëm në nivelin e debatit politik, por edhe në atë të ndikimit te shoqëria. Në këtë prizëm, Rama e vë theksin te mënyra se si shprehitë e drejtpërdrejta mund të ndikojnë te perceptimi publik, duke krijuar bindje se dhuna ndaj një grupi etnik është e lejueshme. Sipas tij, një deklaratë e tillë e çon retorikën drejt një linje që ushqen konfliktin, duke e bërë më të vështirë çdo përpjekje për pajtim dhe stabilitet.
Reagimi i Përparim Ramës vjen si një dënim i drejtpërdrejtë ndaj asaj që ai e quan gjuhë e rrezikshme. Ai shprehet se deklarata për “spastrimin etnik” të Kosovës, duke iu referuar shprehimisht Sllobodan Millosheviqit, e bën të qartë se mesazhi synon të promovojë një narrativë të rrezikshme. Në këtë mënyrë, Rama e lidh drejtpërdrejt deklaratën me rrezikun e normalizimit të të kaluarës së dhunshme dhe me rrezikun që kjo retorikë të riprodhohet edhe në të tashmen.
Në përfundim të reagimit, Përparim Rama e paraqet qëndrimin e tij si qëndrim parimor kundër gjuhës që nxit urrejtje dhe dhunë. Ai e shikon deklaratën e ministres serbe si një artikulim që ushqen luftën dhe gjenocidin, duke e konsideruar të papranueshme çdo shprehje që e vendos spastrimin etnik si opsion të imagjinuar apo si “model” që duhet ndjekur. Për këtë arsye, reagimi i tij synon të vendosë në qendër mesazhin se retorika të tilla nuk duhet të tolerohen dhe të trajtohen si thjesht fjalë.
Botuar fillimisht në Albeu
