Paraguai i ka kthyer në skenë një histori që u duke se i përkiste vetëm së kaluarës. Në Kupën e Botës 1998, skuadra e Amerikës së Jugut po barazonte pa gola me Francën në 1/8 e finales, me një shpresë të madhe te portieri Jose Luis Chilavert, i njohur për ndikimin e tij në gjuajtjet nga pika e bardhë. Por një gol i artë në minutën e 114-të nga Laurent Blanc e prishi atë strategji dhe Paraguai nuk arriti të shkonte përpara.
Pas 28 vjetësh, skenari ndryshoi. Në një tjetër natë me peshë historike, Paraguai arriti të mbajë barazimin 1:1 me Gjermaninë pas kohës shtesë dhe më pas e eliminoi katër herë kampionen e botës nga penalltitë. Kjo fitore konsiderohet mes befasive më të mëdha në histori të Kupës së Botës, duke qenë se Gjermania hyri me statusin e fuqisë futbollistike dhe me një traditë të fortë në turne të mëdhenj.
Çelësi i eliminimit ishte portieri i Paraguait, Orlando Gill. Ai ndali gjuajtjet e Kai Havertz dhe Nick Woltemade, duke e bërë vendimtare serinë nga pika e bardhë. Më tej, tentativa e Jonathan Tah doli mbi traversë, duke i dhënë Paraguait një shans të artë. Në këtë moment, rruga u mbyll për Gjermaninë dhe Jose Canales shënoi në goditjen vendimtare, duke i dhënë ekipit të tij fitoren që ndryshoi gjithçka.
Gill i dha Paraguait fitoren që pritej prej vitesh
Një tjetër fakt që e thekson peshën e kësaj serie është se ishte humbja e parë e Gjermanisë në penallti në Kupën e Botës. Orlando Gill, megjithatë, nuk doli i papërgatitur. Ai ka histori konkrete si pritës penalltish në nivele të ndryshme. Në maj, ai priti dy për skuadrën San Lorenzo, në një ndeshje ndaj River Plate në Argjentinë, por rezultati përfundoi me humbje për San Lorenzo. Edhe pse kjo nuk i solli triumf në atë takim, tregoi se Gill e kishte aftësinë për t’u lexuar gjuajtjen dhe për të ndërhyrë në momentin kritik.
Vitin e kaluar, në një ndeshje çerekfinale kundër Argentinos Juniors, Gill bëri përsëri atë që duhej në momentet kyçe: realizoi pritjen vendimtare në një seri goditjesh nga pika e bardhë. Për më tepër, pas fitores në këtë Kupë të Botës, Gill u shpreh se ishte e vështirë ta përshkruante me fjalë, teksa theksoi se ekipi kishte qenë nën sulm nga të gjitha anët, por kishte rezistuar. Në të njëjtën linjë, ai tha se për pritjet nga pika e bardhë kishin analizuar çdo lojtar dhe çdo detaj, duke treguar se prapa suksesit kishte punë të organizuar.
Përveç rolit të Gillit, fitorja e papritur e Paraguait u mbështet edhe te qasja dhe besimi që trajneri Gustavo Alfaro u dha mbrojtësve. Ai kishte qenë i kritikuar për mënyrën si e menaxhoi ekipin në fazën e grupeve, por për ndeshjen kundër Gjermanisë rriti besimin në repartin defensiv. Kapiteni Gustavo Gomez e përshkroi këtë si një ndeshje ku Paraguai duhej të ishte “më shumë se kurrë”, duke shtuar se, në thellësi, Gjermania e kishte kuptuar se për t’i mposhtur, do të duhej të djersitej shumë.
Këtë frymë luftimi, Paraguai e kishte shfaqur edhe në fazën e grupeve, kur fitoi 1:0 ndaj Turqisë. Edhe në atë ndeshje, ekipi mbeti me 10 lojtarë pak para pushimit, ndërsa Turqisë i ishin numëruar 32 raste për gol. Ndaj Gjermanisë, statistikat treguan një tjetër pikturë: të hënën, Gjermania pati posedim 75 për qind dhe 21 gjuajtje në portë, ndërkohë që Paraguai regjistroi shtatë goditje. Megjithatë, përtej shifrave, vendimtare u bë aftësia për të mbijetuar në momentet kyçe dhe për ta kthyer barazimin në fitore përmes penalltive, duke e bërë atë mbrëmje të paharrueshme për Paraguain.
Botuar fillimisht në Koha.net
