Gjermania po merr gjithnjë e më shumë përgjegjësi në mbrojtjen e Evropës, teksa Rusia vijon luftën e agresionit kundër Ukrainës dhe, njëkohësisht, zhvillon një luftë hibride kundër kontinentit. Në të njëjtën kohë, SHBA-të po tërhiqen nga roli i tyre si garantues i sigurisë ushtarake të Evropës. Në këtë sfond, Berlinit i kërkohet të forcojë kapacitetet e veta dhe të luajë një rol më të madh në tërësi, duke u bërë edhe mbështetësja më e madhe ushtarake e Ukrainës në Evropë.
Megjithatë, pavarësisht investimeve dhe përpjekjeve për ta rritur aftësinë mbrojtëse, dyshimet nuk janë shuar. Në disa raste, tituj kryesorë në mediat gjermane dhe ndërkombëtare janë përqendruar tek gatishmëria e popullsisë gjermane për të mbrojtur vendin. Ideja që përsëritet është se jo shumica e qytetarëve do të ishte e përgatitur të merrte një armë në rast të një sulmi ushtarak ndaj Gjermanisë.
Një vlerësim i tillë shpesh lidhet me të dhënat e gatishmërisë personale të publikut. Sipas anketës vjetore përfaqësuese të kryer nga Qendra për Histori Ushtarake dhe Shkenca Sociale e Bundeswehr-it (ZMSBw), 54% e burrave gjermanë dhe 21% e grave gjermane thonë se aktualisht do të ishin të gatshëm ta mbronin vendin me një armë. Kjo shifër e ulët tek gratë dhe diferenca e madhe mes gjinive ka nxitur interpretim të gjerë mediatik, duke e paraqitur potencialin mbrojtës të Gjermanisë si të nënvlerësuar.
Si lidhen gatishmëria për armë me mbrojtjen reale të vendit
Është e rëndësishme të kuptohet se si funksionojnë sondazhet dhe çfarë nënkuptojnë shifrat. Nga njëra anë, gatishmëria personale për të mbrojtur vendin duket më e fortë në shtetet nordike dhe baltike sesa në Gjermani. Vlerësimet e larta të miratimit në ato vende shpesh përdoren si argument se Gjermania ka gatishmëri më të ulët për të luftuar. Por ky krahasim nuk merr gjithmonë parasysh ndryshimet në mënyrën se si janë ndërtuar sistemet e mbrojtjes: rekrutimi ushtarak, shërbimi ushtarak vullnetar apo forcat e armatosura plotësisht profesionale.
Po ashtu, kur vlerësohet potenciali mbrojtës, duhet të merret parasysh edhe madhësia e popullsisë. Lituania ka një popullsi prej pak më pak se tre milionë, ndërsa Finlanda më pak se gjashtë milionë. Në të njëjtën kohë, Gjermania numëron rreth 83 milionë banorë. Kur përqendrohemi në grupmoshën 20 deri në 40 vjeç, pra te ata që, në përgjithësi, janë të aftë për shërbim ushtarak, të dhënat tregojnë se 54% e burrave dhe deri në 23% e grave thonë se do të ishin të përgatitur të angazhoheshin në luftime të armatosura. Në terma absolutë, këto përqindje do të përktheheshin në më shumë se pesë milionë burra dhe më shumë se dy milionë gra. Kjo do të thotë se nuk ka prova për një mungesë absolute të qytetarëve të gatshëm për të kontribuar në mbrojtjen kombëtare.
Një tjetër element lidhet me idenë se mbrojtja nuk nis vetëm në vijën e parë. Gatishmëria për të marrë armë është vetëm një pjesë e një skeme më të gjerë. Vetëm një fraksion i forcave të armatosura, në praktikë, përbëhet nga trupa luftarake të vendosura në front. Përtej kësaj, koncepti i mbrojtjes gjithëpërfshirëse kërkon kontribut të të gjithë shoqërisë: shteti, shoqëria civile dhe industria. Përvoja e Ukrainës shërben si shembull se aftësia e një vendi për t’u përballur me sulme mbështetet në një bazë të gjerë, jo vetëm në gatishmërinë për luftime ushtarake.
Ndryshe nga ajo që nënkuptojnë disa interpretimet e mediave, sondazhet në Gjermani për gatishmërinë për angazhim në mbrojtjen civile tregojnë nivel shumë më të lartë të gatishmërisë për të kontribuar, dukshëm më të lartë se sa gatishmëria për të marrë armët. Për më tepër, rezistenca përshkruhet si diçka që fillon më herët. Pika fillestare është perceptimi i një kërcënimi. Që nga viti 2022, më shumë se 60% e gjermanëve e shohin Rusinë si një kërcënim të drejtpërdrejtë ushtarak për sigurinë e Gjermanisë; para vitit 2022, kjo shifër ishte vetëm rreth një e katërta deri në një të tretën e popullsisë. Tani, Rusia konsiderohet si kërcënim nga shumica në të gjitha grupet socio-demografike dhe mes votuesve të të gjitha partive politike.
Në bazë të këtij konsensusi, një shumicë absolute mbështet investime të mëdha financiare në mbrojtje (64%), si dhe rivendosjen e shërbimit ushtarak (53%). Po ashtu, edhe kur flitet për Gjermaninë si vend që shpesh lidhet me skepticizëm ndaj institucioneve ushtarake, mbështetja publike për forcat e armatosura mbetet e fortë. Që nga viti 2000, të paktën tre të katërtat e të anketuarve kanë raportuar një pikëpamje pozitive për Bundeswehr-in, ndërsa një përqindje e ngjashme shprehin besim në forcat e armatosura dhe i konsiderojnë ato si një pjesë normale të shoqërisë. Në këtë qëndrim thelbësisht pozitiv për Bundeswehr-in nuk ka pasur ndryshim që nga viti 2022, dhe sipas logjikës së të dhënave, mbështetja ishte tashmë aty.
Botuar fillimisht në Telegrafi
