Kanella është një erëz që vjen nga lëvorja e pemëve të kanellës dhe është përdorur si aromë në kuzhinë për mijëra vjet. Ajo njihet për përdorimin në receta të ëmbla, por edhe në përgatitje të shijshme, falë aromës së saj të veçantë. Përveç anës kulinare, kanella është bërë objekt i studimeve për efektet e saj në shëndet, veçanërisht kur flitet për kontrollin e sheqerit në gjak dhe ndikimin e mundshëm te procese si inflamacioni.
Sipas të dhënave të përmbledhura, kanella është studiuar për disa përfitime terapeutike, duke përfshirë uljen e sheqerit në gjak dhe kolesterolit, si dhe reduktimin e inflamacionit. Këto pretendime lidhen me përbërësit që gjenden në kanellë, të cilët mendohet se mund të ndikojnë në mënyrën si trupi e përpunon glukozën dhe reagimet biologjike që lidhen me inflamacionin.
Një përbërje e rëndësishme në kanellë është cinnamaldehyde, e pranishme në vajin e kanellës. Kjo përbërje lidhet si me aromën, ashtu edhe me mekanizmat që i atribuohen përfitimeve shëndetësore dhe efektet anti-inflamatore. Përtej saj, lëvorja e kanellës përmban edhe komponime bioaktive të tjera si katekinat dhe procyanidins, që bëjnë pjesë në një nëngrupi erëzash dhe që mund të kenë veprim antioksidues dhe anti-inflamator.
“Kanella mund të ndihmojë në uljen e sheqerit në gjak, sidomos te personat me paradiabet, por duhet kujdes me dozën” – ky është mesazhi kryesor që del nga studimet e përmendura. Përdorimi i kanellës në uljen e sheqerit në gjak është analizuar te personat me paradiabet, pra ata që janë në fazë para se të zhvillohet diabeti i tipit 2. Edhe pse rezultatet nuk konsiderohen përfundimtare, një prej studimeve të përmendura sugjeron se konsumimi i përditshëm mund të luajë rol në kontrollin e sheqerit në gjak.
Kanella: efekt i mundshëm te sheqeri në gjak, por jo pa rreziqe
Në studim, pjesëmarrësit me paradiabet morën tre doza ditore prej 500 miligramë kanellë gjatë 12 javëve. Pra, totali ditor arrinte në 1.500 miligramë në ditë. Gjatë kësaj periudhe, studiuesit vëzhguan ndryshime në treguesit metabolikë dhe raportuan se kanella për 12 javë përmirësoi glukozën plazmatike të agjërimit dhe tolerancën ndaj glukozës te paradiabetikët. Këto dy elemente janë të lidhura drejtpërdrejt me mënyrën se si trupi e përpunon glukozën, si në gjendje agjërimi, ashtu edhe kur sistemi duhet të përballojë glukozën pas konsumit.
Megjithatë, studiuesit theksojnë se nevojiten më shumë studime për të kuptuar më qartë efektet e kanellës dhe për të përcaktuar nëse ajo ndikon në mënyrën e progresit nga paradiabet drejt diabetit të tipit 2. Me fjalë të tjera, edhe pse të dhënat e deritanishme flasin për përmirësime në disa tregues, ende nuk ka një konkluzion përfundimtar për parandalim afatgjatë ose për të garantuar rezultate të qëndrueshme.
Përveç potencialit të saj, konsumimi i kanellës nuk është pa rreziqe. Në praktikë, dozat e mëdha mund të shkaktojnë efekte të dëmshme. Ndër to përmenden çrregullime gastrointestinale dhe reaksione alergjike. Prandaj, edhe nëse kanella mund të ketë interes për kontrollin e sheqerit në gjak, ajo duhet parë si një përbërës që kërkon kujdes në sasi, sidomos kur merret në formë suplementesh ose në doza të larta.
Botuar fillimisht në Koha.net
