Një statistikë që po qarkullon gjerësisht në botën e sportit po vendos në pikëpyetje ëndrrat e disa prej përfaqësueseve më të njohura të futbollit: Brazilit, Anglisë dhe Portugalisë. Duket si një “mallkim” që lidhet me Kupën e Botës dhe me një element që shpesh shihet si i zakonshëm në futbollin modern: fakti nëse një kombëtare drejtohet nga një trajner i huaj.
Që nga edicioni i parë i Kupës së Botës, i zhvilluar në vitin 1930, kanë kaluar gjithsej 23 turne. Në atë periudhë të gjatë historike, asnjë ekip kombëtar nuk është shpallur kampion duke u drejtuar nga një trajner i huaj. Përmbledhtazi, rekordi i deritanishëm tregon një model të qëndrueshëm: fituesit e Kupës së Botës kanë pasur gjithmonë trajnerë me të njëjtën kombësi, duke i bërë skenarët me stafe drejtuese nga jashtë një sfidë të vështirë për t’u thyer.
Sot, ky rregull i pashkruar po shoqëron edhe disa “superyje” të skenës ndërkombëtare. Emra si Vinícius Júnior, Harry Kane dhe Cristiano Ronaldo lidhen me pritshmëri të larta dhe me shpresën për ta çuar skuadrën e tyre drejt titullit. Por në të njëjtën kohë, statistika i vendos ata përballë një tradite që, të paktën në Kupën e Botës, ka rezistuar për afër një shekull.
Statistika që sfidon “trajnerin e huaj” në Kupën e Botës
Në qendër të kësaj çështjeje janë tri kombëtare që kanë ndryshuar poashtu mënyrën e të menduarit për stolin: Brazili, Anglia dhe Portugalia. Për Brazilin, përmendet Carlo Ancelotti si trajner. Anglia, nga ana e saj, ka në drejtim Thomas Tuchelin. Ndërsa Portugalia po drejtohet nga Roberto Martínez. Pikërisht këta emra i japin ngjyrë të veçantë rrëfimit, sepse secili prej këtyre rasteve përkon me “sfidën” e historisë: a mund të thyhet tradita kur një ekip kombëtar shkon drejt titullit me një trajner që nuk është nga i njëjti vend?
Fakti që historia ka qenë “e qartë” për një kohë kaq të gjatë i shton peshë çdo edicioni të Kupës së Botës. Kur statistikat tregojnë se asnjë ekip nuk ka arritur të shpallet kampion nëse ka pasur trajner të huaj, atëherë çdo përfaqësuese që i ka besuar stolin një figure nga jashtë e ndjen presionin e një mase të madhe historike. Kjo nuk lidhet vetëm me aspiratën për trofe, por edhe me mënyrën se si tifozët dhe ndjekësit e futbollit e interpretojnë “kodin” e turneut.
Teksa këto tri kombëtare nisen me ambicie të mëdha dhe me skuadra ku spikat talenti i njohur ndërkombëtarisht, pyetja kryesore mbetet: a do të vijë momenti kur një prej rekordeve më të vjetra të futbollit do të thyhet? Apo tradita do të vazhdojë edhe më tej, duke e bërë edhe këtë herë të vështirë për një trajner të huaj që të shndërrohet në faktor vendimtar drejt kurorës botërore?
Në një turne ku gjithçka mund të ndryshojë brenda pak ndeshjesh, historia dhe statistika nuk garantojnë asgjë. Por ato krijojnë një kornizë që i bën tifozët të presin më shumë, të analizojnë më gjatë dhe të shohin me vëmendje çdo fazë të rrugëtimit. Në rastin konkret, Brazili me Carlo Ancelottin, Anglia me Thomas Tuchelin dhe Portugalia me Roberto Martínezin e vendosin veten në qendër të një testi që ka zgjatur dekada: të sfidojnë një traditë që ka rezistuar deri më sot.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres
