Një 30-vjeçar që punon në sektorin e financave thotë se po jeton një situatë që po i rëndon çdo ditë vendimet. Ai rrëfen se ndodhet mes dy marrëdhënieve krejt të ndryshme: nga njëra anë një lidhje me një të dashur 27-vjeçare, e cila e sheh si diçka që duhet të bëhet serioze, ndërsa nga ana tjetër ka nisur një aferë të fortë pasionante me një grua të martuar, 36 vjeçe, nënë e dy fëmijëve.
Ai tregon se me të dashurën e parë ka kohë që është në lidhje. Sipas asaj që përshkruan, ajo është e sjellshme, e sinqertë dhe besnike. Ai thotë se e ka të qartë që ajo pret që lidhja e tyre të marrë drejtim serioz, por ai vetë vazhdon të hezitojë. Për të, problemi kryesor nuk lidhet vetëm me ndjenjat, por edhe me atë si i përjeton momentet intime: i duket se gjithçka po shkon drejt monotoni, e cila e bën të ndiejë se diçka mungon.
Ai e lidh këtë ndjesi me karakterin e partneres së tij. Ajo është e turpshme dhe, edhe pse përpiqet ta bëjë të lumtur dhe të ruajë afërsinë, atij i mungon pasioni. Kështu, ndonëse e respekton dhe e njeh vlerën e besnikërisë së saj, nuk e ka të qartë nëse mund t’i japë asaj atë që pret, apo nëse brenda tij po krijohet një boshllëk që nuk po mbyllet.
Në të njëjtën kohë, 30-vjeçari thotë se ka nisur një lidhje me një grua 36-vjeçare, e martuar. Ai tregon se partnerja e tij e re i ka folur hapur se martesa e saj “praktikisht ka marrë fund” dhe se qëndron me bashkëshortin vetëm për hir të fëmijëve. Kur thotë “nata e parë që kaluam bashkë”, ai e përshkruan si momentin që e ka “mbërthyer” emocionalisht dhe fizikisht: thotë se ka mbetur i fiksuar pas saj, ndërkohë që, sipas rrëfimit, asnjë lidhje tjetër nuk i kishte dhënë një ndjesi kaq pasionante.
Pas kësaj, ai thotë se ka nisur të ndihet i lidhur emocionalisht dhe se pret me padurim mesazhet që i vijnë prej saj. Në këto kushte, lidhja me gruan e martuar i jep atë që ai e kërkon më shumë—pasionin dhe nxitjen—por e njëjta marrëdhënie i sjell edhe një peshë të fortë faji. Ai pranon se sa herë shikon të dashurën e tij besnike, ndihet keq dhe mendon se ajo “nuk e meriton” të trajtohet kështu.
Dilema e tij: të zgjedhë besnikërinë apo të ndjekë pasionin?
Në fund, ai thotë se nuk di si të vendosë. Pyetja që i rri në mendje është e qartë: a duhet të ndahet nga vajza besnike për të ndjekur një lidhje me një grua të martuar, e cila, sipas asaj që i është thënë, ndoshta nuk do ta lërë kurrë familjen e saj? Apo duhet të zgjedhë një jetë më të sigurt me partneren që e do dhe që pret një angazhim serioz, edhe pse nuk i sjell të njëjtin pasion?
Ndërsa përpiqet të gjejë përgjigje, ai përmend edhe një çështje tjetër: nëse vendimi i tij do të shkonte në një drejtim të gabuar ose do të kishte pasoja të vështira, ai duhet t’i përballonte ato. Në këtë kuadër, ai pranon se nuk e di se çfarë do të ndodhë realisht me lidhjen e gruas së martuar dhe se, edhe në skenarin më të mirë, nuk mund të neglizhohen përgjegjësitë që lidhen me dy fëmijët e saj.
Psikologia që i përgjigjet këtij rrëfimi i sugjeron atij që të shohë me qartësi atë që po ndodh. Sipas përgjigjes, nga çfarë përshkruan, del se asnjëra prej marrëdhënieve nuk po i ofron atë që kërkon vërtet. I bëhet edhe një vërejtje e drejtpërdrejtë: ai duket se po e bind veten që pasioni me të dashurën e parë nuk do të ndryshojë kurrë, dhe nëse vazhdon të mendojë kështu, mund ta kthejë në realitet. Për këtë arsye, i thuhet se është e rëndësishme të jetë i sinqertë me të për ndjenjat e tij, para se ajo të investojë edhe më shumë në lidhje.
Nëse ai beson se është dashuruar me gruan e martuar, psikologia i kërkon të jetë i qartë me të për atë që dëshiron dhe të vendosë një kufi për kohën sa është i gatshëm të presë derisa ajo të marrë një vendim për martesën e saj. Gjithashtu theksohet se duhet të mendojë për pasojat: nëse ajo largohet nga bashkëshorti, ai do të duhet të pranojë jo vetëm largimin, por edhe realitetin e jetës së saj dhe përgjegjësitë që vijnë me dy fëmijët. Nëse lidhja përfundon, këshillë është që ta trajtojë si mësim për të ardhmen dhe të shmangë marrëdhëniet me persona që janë ende të martuar.
Botuar fillimisht në Bota Sot
