Yunisha, 16 vjeçe, tregon se gjithçka ka ndodhur me një ritëm që mezi e mban mend: vetëm pak sekonda, dhe përmbytja në Nepal do t’i kishte marrë edhe ata që u përpoqën të shpëtonin. Ajo është një nga rreth 900 nxënësit që arritën të mbijetojnë falë një vendimi të marrë në kohë nga drejtori i shkollës, i cili i udhëzoi të evakuoheshin përpara se uji të godiste zonën ku ndodheshin.
Sipas rrëfimit të saj, situata u bë e rrezikshme shumë shpejt. Ndërsa nxënësit ndodheshin në shkollë, shenjat e përmbytjes po afroheshin dhe askush nuk mund ta dinte se sa pranë katastrofës ishin vënë brenda pak çastesh. Yunisha thotë se momenti kur u mor vendimi për evakuim ishte vendimtar: “Ishim vetëm 10 sekonda larg tragjedisë”, i ka mbetur si shprehje kryesore kujtesës së saj për atë ditë.
Vendimi i drejtorit të shkollës për të i evakuuar nxënësit në kohë bëri diferencën mes asaj që duhej të ndodhte dhe asaj që nuk ndodhi. Të paktën rreth 900 nxënës u shpëtuan sepse u larguan nga ambientet ku uji dhe forca e përmbytjes do të shkaktonin dëme të mëdha. Për Yunishën, ajo që mbetet më e fortë në mendje nuk është vetëm rreziku, por fakti se gjithçka u zhduk para syve, brenda një periudhe jashtëzakonisht të shkurtër.
Kur përmbytja goditi zonën, efektet e saj ishin të menjëhershme. Yunisha rrëfen se “gjithçka u zhduk” përpara se ajo dhe të tjerët të kuptonin plotësisht se çfarë po ndodhte. Në ato momente, rrjedhat e ujit dhe kaosi i shkaktuar nga katastrofa ndryshuan realitetin brenda pak sekondave, duke e bërë të pamundur që ata që qëndruan pas ose u vonuan të shpëtonin.
Evakuimi në kohë i shpëtoi qindra nxënës nga përmbytja
Rrëfimi i Yunishës e nxjerr në pah se si një vendim i menjëhershëm mund të shpëtojë jetë. Kur drejtori i shkollës e mori vendimin për t’i evakuar nxënësit, ai veproi përpara se përmbytja të godiste. Kjo praktikë e shpejtë e reagimit ndaj rrezikut rezultoi jetike për rreth 900 nxënësit, mes të cilëve ishte edhe Yunisha, 16 vjeçe, që e kujton atë periudhë si një distancë shumë të vogël nga tragjedia.
Përveç emocioneve të drejtpërdrejta, historia e saj ka një mesazh të qartë për rrezikun që vjen nga moti ekstrem dhe për domosdoshmërinë e veprimeve në kohë. Në rastin e saj, sekondat bënë diferencën: sapo uji u afrua dhe përmbytja u shkaktua, tashmë çdo vonesë do të ishte fatale. Ajo që u shpëtua ishte jo vetëm jeta e nxënësve, por edhe e ardhmja e tyre, që do të ishte vënë në rrezik nëse evakuimi nuk do të kishte ndodhur.
Ngjarja në Nepal ka mbetur si një shembull i asaj se sa shpejt mund të ndryshojë situata në terren kur godet një katastrofë. Për Yunishën, kujtimi i asaj dite është i lidhur drejtpërdrejt me vendimin e drejtorit të shkollës dhe me faktin që ajo dhe shokët e saj nuk u ekspozuan ndaj forcës së përmbytjes. Me vetëm “10 sekonda” diferencë, ajo e përshkruan si momentin kur gjithçka mund të kishte marrë fund, por që përfundoi ndryshe për rreth 900 nxënës.
Botuar fillimisht në Albeu
