Lidhja Socialdemokrate e Maqedonisë (LSDM) ka reaguar ndaj deklaratave të Ministrit të Punëve të Jashtme dhe Tregtisë së Jashtme, Timço Muçunskit, i cili foli nga Dubrovniku për çështje që lidhen me identitetin maqedonas. Reagimi vjen nga brenda partisë, përmes sekretarit ndërkombëtar Andrej Zhernovski, i cili e kundërshton mënyrën si janë paraqitur çështjet dhe argumentet e përdorura në fjalim.
Sipas Zhernovskit, fjalimi i Muçunskit përbën “hipokrizi që nuk njeh kufij”. Në këtë qëndrim, ai i referohet pranimit që, sipas LSDM-së, Muçunski ka bërë për pretendimet se nuk ekziston “popull” dhe as “gjuhë maqedonase të veriut”. Zhernovski e sheh këtë si një kundërthënie të fortë me qëndrimet e mëparshme dhe me narrativat që janë artikuluar vite me radhë nga qarqe politike që lidhen me këto çështje.
Në reagimin e tij, Andrej Zhernovski i drejtohet direkt Muçunskit me një pyetje që lidhet me përgjegjësinë politike. Ai kërkon të dijë nëse, pasi pranohet se nuk ekziston “popull” dhe “gjuhë maqedonase të veriut”, a do t’i kërkohet ndjesë qytetarëve për mashtrimet shumëvjeçare. Kjo pyetje shërben si thelb i mesazhit të LSDM-së: për Zhernovskin, nëse pretendimet e përdorura publikisht kanë qenë të gabuara, atëherë duhet të ketë reagim institucional dhe moral ndaj qytetarëve.
Zhernovski e vendos debatin në qendër të asaj që ai e quan mashtrimet shumëvjeçare, duke e lidhur atë me mënyrën se si janë trajtuar identiteti dhe gjuha në hapësirën publike. Për LSDM-në, çështjet e identitetit nuk janë thjesht termat që përdoren në retorikë, por ndikojnë drejtpërdrejt te qytetarët dhe te mënyra si ata e shohin veten, kulturën dhe gjuhën e tyre.
“Hipokrizi” e Muçunskit: a do t’u kërkojë ndjesë qytetarëve?
Në këtë kontekst, LSDM thekson se Ministri i Punëve të Jashtme dhe Tregtisë së Jashtme, Timço Muçunski, ka zgjedhur të flasë nga Dubrovniku për tema që, sipas partisë, prekin identitetin maqedonas. Ndërkohë, reagimi i Zhernovskit lidhet me pretendimin se në atë fjalim është pranuar një qasje që bie ndesh me narrativat e mëparshme. LSDM e sheh këtë si arsye për ta ngritur çështjen e ndjesës dhe të përgjegjësisë politike.
Pyetja e drejtuar Muçunskit është e formuluar në mënyrë direkte: “Pasi pranoni se nuk ekzistojnë ‘popull’ dhe ‘gjuhë maqedonase të veriut’, a do t’u kërkoni ndjesë qytetarëve për mashtrimet shumëvjeçare?”. Me këtë, LSDM e zhvendos diskutimin nga interpretimet e përgjithshme politike tek një detyrim që, sipas saj, duhet të pasojë pas pranimeve të tilla. Për Andrej Zhernovskin, problemi kryesor nuk është vetëm përmbajtja e deklaratave, por edhe implikimi i tyre për perceptimin publik dhe për besimin që qytetarët i kanë dhënë politikës.
Reagimi i LSDM-së përmbledh gjithashtu qasjen e brendshme të partisë ndaj debatit mbi identitetin, ku argumenti kryesor është se përdorimi i termave të diskutueshëm në vite të tëra ka krijuar konfuzion dhe, sipas saj, është shoqëruar me një trajtim jo të drejtë të çështjeve të gjuhës dhe identitetit. Duke kërkuar një përgjigje nga Muçunski, Zhernovski e vendos vëmendjen te pasojat politike dhe te nevoja për një qëndrim të qartë.
Ndërkohë, episodi i Dubrovnikut shfaqet si momenti ku, sipas LSDM-së, Muçunski ka bërë pranime që e ndryshojnë qëndrimin e derisotëm dhe e vendosin atë përballë pyetjes: a do të ketë ndjesë dhe a do të ketë një reflektim mbi atë që partia e quan “mashtrime shumëvjeçare”. Në fund të reagimit, mesazhi mbetet i njëjtë: LSDM kërkon përgjegjësi dhe një qartësim publik nga ministri.
Botuar fillimisht në Albeu