Profesori i gazetarisë në Universitetin e Prishtinës, Alban Zeneli, ka vlerësuar se gjuha polarizuese dhe etiketimet në diskursin politik po përdoren si taktikë zgjedhore. Sipas tij, kjo qasje, edhe kur synon të sjellë përfitim në elektorat, krijon pasoja më të thella përtej periudhës së fushatës.
Zeneli ka folur për termat e përdorur së fundmi nga zëvendëskryeministri Glauk Konjufca ndaj ish-presidentes Vjosa Osmani, të cilat ai i ka konsideruar si përqeshëse. Gjatë interpretimit të tij, profesori i gazetarisë ka theksuar se komunikimi i tillë nuk mbetet vetëm brenda logjikës së garës politike, por e shtrinë ndikimin edhe në mënyrën si shoqëria i trajton çështjet publike.
“Polarizimi politik në diskurs që përdorin partitë politike është taktikë zgjedhore, kur ajo zgjat më pas për një vjet apo më shumë, degradon edhe në shprehje etiketuese të ndryshme që nuk është niveli i duhur i komunikimit për politikanë të nivelit të tillë”, ka thënë Zeneli. Ai ka shtuar se, pikërisht për këtë arsye, nuk e sheh vetëm si strategji për të fituar, por edhe si faktor që i përkeqëson marrëdhëniet mes njerëzve.
Profesori ka shpjeguar se pasojat që mbeten në shoqëri janë më afatgjata sesa vetë rezultati zgjedhor. Ai ka argumentuar se përçarja vazhdon edhe kur fushata përfundon, duke e bërë komunikimin publik më të ashpër dhe më pak të orientuar drejt çështjeve thelbësore. Në këtë kuadër, Zeneli ka vënë në pah se gjuha polarizuese krijon pak hapësirë për dialog dhe përpjekje për gjetjen e gjuhës së përbashkët.
Gjuha polarizuese i zë vendin programit dhe sjell përçarje
Ndër pasojat negative që ai i lidh me këtë mënyrë komunikimi, Zeneli ka përmendur mungesën e pajtimit në shoqëri për çështje të rëndësishme. Sipas tij, kjo përfshin çështje si vlerat historike, figurat kombëtare dhe qëndrimet politike. Ai ka argumentuar se kur diskursi bëhet i ngarkuar me etiketime, shoqëria e ka më të vështirë të ndërtojë konsensus për tema që lidhen me të kaluarën, identitetin dhe orientimin politik.
Zeneli ka theksuar se efekti i parë që vërehet është se shoqëria nuk ka një bashkim të fortë rreth asgjëje—nuk është e unifikuar as për vlera që lidhen me historinë, as për heronjtë, dhe as për atë se çfarë lloj politike do të ndjekin. Sipas tij, ky fragmentim nuk ndodh vetëm gjatë fushatës, por reflektohet edhe pas saj, duke lënë gjurmë në klimën sociale dhe politike.
Në të njëjtën kohë, ai ka lidhur edhe një efekt të dytë, i cili, sipas tij, është i dëmshëm si për fushatën zgjedhore ashtu edhe për qytetarin. Ky aspekt lidhet me faktin se gjuhës sa më polarizuese i lihet më pak hapësirë programit dhe ofertave konkrete politike që i paraqesin partitë. Në këtë mënyrë, komunikimi publik zhvendoset nga temat përmbajtësore drejt përplasjeve dhe etiketimeve, duke e bërë më të vështirë që zgjedhësit të shohin dallimet reale mes platformave.
Zeneli ka përfunduar duke theksuar se liderët politikë kanë obligim moral dhe shoqëror që të tërhiqen nga gjuha polarizuese dhe nga komunikimi që përmban elemente të gjuhës së urrejtjes. Ai ka vlerësuar se një sjellje e tillë është e nevojshme jo vetëm për të ulur tensionet, por edhe për të rikthyer komunikimin politik në standarde më të përshtatshme, në interes të gjithë shoqërisë.
Botuar fillimisht në Koha.net
