Filmi “Woman Unknown”, me regji të May El-Toukhy, ka fituar “Luanin e Artë” për filmin më të mirë në edicionin e 83-të të Festivalit të Filmit në Venecia. Ndërsa ngjarjet e tij rikthehen në kohën e Luftës së Dytë Botërore, historia përqendrohet te fati i Maries dhe mënyra se si paragjykimet e periudhës pas çlirimit e ndjekin atë edhe pas hapjes së rrugës drejt një jete të re.
“Woman Unknown” është përshkruar si një triler psikologjik i pasluftës, i vendosur në verën e vitit 1945 në Danimarkë. Qendra e rrëfimit është Marie, e interpretuar nga Mathilde Arcel, e cila punon si dado dhe shërbëtore. Marie ndodhet pak para martesës me punëdhënësin e saj të pasur, një burrë më të moshuar. Në sipërfaqe, atmosfera duket si një periudhë gëzimi, ndërsa çlirimi sjell shpresa të reja për të ardhmen.
Por filmi e zhvendos fokusin te një anë më e errët e së njëjtës periudhë. Gratë që kanë pasur lidhje me ushtarët gjermanë nuk trajtohen thjesht si individë, por shndërrohen në subjekte të turpërimit publik. Në këtë kontekst, e shkuara e Maries kthehet si kërcënim. Ajo përballet me paragjykimet që e rrethojnë, të cilat i vënë në dyshim të ardhmen, marrëdhënien dhe vetë identitetin e saj.
“Luanin e Artë” e fiton “Woman Unknown”
Regjisorja May El-Toukhy, gjatë ceremonisë, e ka cilësuar trofeun si një triumf për zërin e gruas. Ajo ka theksuar se realizimi i filmit ka qenë jashtëzakonisht i vështirë financiarisht, logjistikisht dhe emocionalisht. Sipas saj, motivimi kryesor ka qenë nevoja për të ndriçuar historitë e panjohura të grave të së kaluarës, duke i bërë ato të njohura për publikun.
Në këtë edicion, filmi “Woman Unknown” ishte një nga dy filmat në garë që kishin regji nga gratë. Ndërkohë, në ceremoni u shënua edhe një moment i veçantë për aktoren: Mathilde Arcel mori çmimin për aktoren më të mirë, për interpretimin e saj në rolin e dadoje dhe shërbëtores që fsheh një sekret të rrezikshëm në Danimarkën e pasluftës. Ky çmim e vendos theksin te performanca, e cila e mban tensionin e historisë përmes situatave të ndërtuara mbi frikën, dyshimin dhe presionin shoqëror.
Ndër çmimet e tjera kryesore, Lee Chang-Dong mori Çmimin e Madh të Jurisë. Dokumentari sensacional izraelit “Naza” u mirëprit me duartrokitje rekord prej 25 minutash dhe u vlerësua me Çmimin Special të Jurisë. Ilya Khrzhanovsky mori çmimin për Regjisorin më të mirë për filmin “Dau”. Në të njëjtën kohë, lajmi i ceremonisë përfshinte edhe pritshmëri për kategori të tjera, ku një prej emrave shihej si pretendent i fortë për aktorin më të mirë, megjithëse detajet e plota për këtë segment nuk janë dhënë në materialin e mësipërm.
Festivali i Filmit në Venecia, për këtë vit, u cilësua edhe si edicioni më i politizuar deri më tani. Në këtë atmosferë, suksesi i “Woman Unknown” u lexua si një sinjal që histori të mbartura me peshë shoqërore dhe emocionale, të rrëfyera përmes perspektivës së një gruaje, kanë gjetur jehonë të gjerë te juria dhe publiku në një prej skenave më prestigjioze ndërkombëtare të kinemasë.
Botuar fillimisht në Koha.net