Komandanti i misionit në hapësirë, Butch Wilmore, ka folur për ankthin që ka ndjerë gjatë fluturimit me kapsulën Boeing Starliner, pasi situata u përkeqësua ndjeshëm dhe misioni nuk shkoi sipas planit. Dy astronautë të NASA-s u nisën drejt Stacionit Ndërkombëtar Hapësinor për një udhëtim që, fillimisht, ishte menduar të zgjaste vetëm tetë ditë. Mirëpo, pas problemeve serioze me kapsulën, ata përfunduan duke qëndruar në hapësirë për rreth nëntë muaj.
Ngjarja e pazakontë ka të bëjë me pikën ku misioni duhej të kthehej, por që nuk u arrit të realizohej sipas afateve. Komandanti Wilmore, gjatë rrëfimit të tij, ka shpjeguar se çfarë kishte kaluar në atë periudhë dhe si e kishte përjetuar realisht pasigurinë kur u bë e qartë se kapsula Starliner nuk po funksiononte në mënyrën e pritur. Në vend të kthimit të shpejtë, astronautët u detyruan të qëndrojnë më gjatë në hapësirë, duke kaluar nga pritshmëria e një misioni të shkurtër te një qëndrim i zgjatur.
Në këtë kontekst, Wilmore thekson se një nga mendimet më të rënda që i ka kaluar në mendje ishte mundësia që të mos ktheheshin gjallë. Ai rrëfen se, në momentet kur problemet po thelloheshin dhe situata dukej gjithnjë e më sfiduese, përfytyrimi i kthimit nuk ishte më i garantuar siç ishte parashikuar në nisje. Për këtë arsye, ankthi i tij nuk ka qenë thjesht një reagim i momentit, por një ndjesi që u rrit ndërsa misioni zgjati.
Wilmore: “Mendova se mund të mos ktheheshim gjallë”
Rrëfimi i komandantit vjen në një fazë kur misioni tashmë është kthyer në një rast të rëndësishëm për mënyrën si menaxhohen situata të tilla në fluturimet me anije hapësinore. Dy astronautët e NASA-s ishin nisur për të kryer detyra të lidhura me Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor, por problemet me Boeing Starliner ndryshuan rrjedhën e gjithçkaje. Në vend të afatit fillestar prej tetë ditësh, ata qëndruan në hapësirë për rreth nëntë muaj, një diferencë e madhe që lidhet drejtpërdrejt me vështirësitë teknike.
Wilmore ka përmendur në rrëfimin e tij se ankthi lidhej me pasigurinë e kthimit dhe me atë që po shihte te vetë kapsula gjatë periudhës së misionit. Kur një fluturim nuk shkon sipas planit, sistemi i vendimmarrjes dhe analizat për sigurinë marrin përparësi, por për astronautët, pritja dhe zgjatja e misionit në një ambient pa gravitet është një sfidë e veçantë. Pikërisht këtë moment, kur rreziku dukej gjithnjë e më i mundshëm, ai e lidh me frazën se i kishte ardhur në mendje skenari se mund të mos ktheheshin.
Rasti i Starliner ka nxjerrë në pah edhe rëndësinë e zgjidhjes së problemeve teknike në kohë, si dhe sfidat që shoqërojnë çdo vonesë të madhe në hapësirë. Ndërkohë, rrëfimi i Butch Wilmore tregon se pasioni dhe përgatitja profesionale nuk e zhdukin frikën kur situata bëhet e pasigurt. Për tetë ditët e planifikuara, gjithçka dukej normale në nisje, por më pas, për shkak të problemeve serioze me kapsulën Boeing Starliner, misioni u shndërrua në një qëndrim prej rreth nëntë muajsh në orbitë.
Ndërsa detajet e reja vazhdojnë të dalin, historia e këtij misioni mbetet një shembull për publikun se si fluturimet hapësinore mund të kalojnë nga skenarë të parashikuar te situata të paparashikueshme. Në rrëfimin e tij, Wilmore e përmbledh përvojën me një mesazh të qartë mbi ankthin që e ka shoqëruar gjatë kohës kur mendonte se kthimi mund të mos realizohej ashtu siç ishte planifikuar, duke i qëndruar besnik asaj që ndjeu realisht në momente vendimtare gjatë misionit.
Botuar fillimisht në Albeu
