Ulrich Siegmund, 35-vjeçari nga Saksoni-Anhalt, po kthehet në një nga emrat më të spikatur të AfD-së, partisë së ekstremit të djathtë në Gjermani. Vetëm pak kohë para zgjedhjeve të 6 shtatorit, ai shihet si një figurë me shanse reale për të synuar drejtimin e qeverisë së ardhshme rajonale në land. Në sondazhet para zgjedhjeve, AfD-ja ka arritur rreth 41%, duke e vendosur Siegmundin në qendër të vëmendjes politike.
Historia e tij politike nis më shumë se një dekadë më parë, kur ai iu bashkua AfD-së në fazat e para të krijimit të saj. Duke folur për rrugën e tij, Siegmund ka lidhur qasjen e tij me atë që mësoi gjatë studimeve për Psikologji Biznesi, rreth një dekadë më parë. Ai thotë se aty ka mësuar një parim mbi mënyrën se si përcillet një mesazh dhe si mund të ndikojë tek njerëzit: një qasje e tillë, sipas tij, i ka shërbyer për të ndërtuar impaktin që kërkon te votuesit.
Pas periudhës së studimeve, Siegmund krijoi një kompani që shiste sisteme për shpërndarjen e aromave, të cilat synonin të përmirësonin gjendjen shpirtërore. Tregu që ai shënjoi ishte i gjerë, me klientë që varionin nga dyqanet deri te qendrat për të moshuarit. Pikërisht ky model komunikimi dhe ndikimi, me një përqendrim te shqisat dhe te atmosfera që krijohet, duket se ka gjetur analogji edhe në fushatën e tij politike. Mediat gjermane e lidhin këtë instinkt me përpjekjen e tij për të krijuar një imazh pozitiv për mesazhin e partisë.
Sot, figura e Siegmundit vlerësohet si më e ekspozuara brenda AfD-së. Revista javore Der Spiegel e ka cilësuar atë “njeriun më të rrezikshëm të Gjermanisë”, duke e lidhur këtë vlerësim me aftësinë e tij për t’i dhënë një fytyrë miqësore një partie që zyra e Saksoni-Anhalt për mbrojtjen e rendit kushtetues e klasifikon si pjesë të ekstremit të djathtë, si dhe armiqësore ndaj rendit bazë demokratik të Gjermanisë. Në fushatë, ai shfaqet prej muajsh i veshur me kostume elegante dhe të ngushta, me mjekër të rregulluar dhe flokë me një stil modern, ndërsa njihet edhe me nofkën “Ulli”.
“Siegmund po përdor një qasje të kujdesshme në komunikim, duke e mbajtur fokusin te dialogu”, është mënyra si përshkruhet prezenca e tij në terren. Ai zhvillon takime me votues në qytete dhe salla komunitare, ndërsa paralelisht vazhdon të komunikojë vazhdimisht me qindra mijëra ndjekës në rrjetet sociale. Në paraqitjet mediatike me gazetarë të mediave tradicionale, ai duket më pak i relaksuar, por stili i afrueshëm dhe mënyra e të folurit kanë bërë që shumë qytetarë të marrin pjesë në takimet elektorale.
Atmosfera dhe mesazhi: si e ndërton fushatën Ulrich Siegmund
Në një intervistë për Reuters, Siegmund tha se në Saksoni-Anhalt “ka një frymë të madhe rinovimi”, të cilën ai thotë se e sheh “në çdo fshat dhe në çdo dialog” që zhvillon me njerëzit. Për të forcuar imazhin e tij, ai është distancuar nga retorika më e ashpër e disa figurave të tjera brenda AfD-së. Një shembull është Bjoern Hoecke, drejtues i partisë në landin fqinj të Turingisë, i dënuar dy herë për përdorimin e një slogani nazist të ndaluar. Ai është kritikuar gjithashtu për qëndrime të hapura përçmuese ndaj kundërshtarëve, të cilat lidhen me lideren e partisë, Alice Weidel.
Siegmund kundërshton edhe etiketimin e AfD-së si parti e ekstremit të djathtë. Ai e quan këtë një përpjekje antidemokratike të establishmentit politik për të penguar zërat alternativë. Sipas tij, votuesit nuk i kanë kushtuar vëmendje këtij etiketimi. Në të njëjtën kohë, fakti që partitë kryesore në Gjermani kanë përjashtuar bashkëpunimin me AfD-në, e ka mbajtur derisa më tani partinë jashtë qeverive rajonale apo federale. Kjo praktikë njihet në Gjermani si “firewall”.
Jashtë politikës, Siegmund është rritur në Tangermünde, një qytet në brigjet e lumit Elba në veri të Saksoni-Anhaltit. Ai e përshkruan qytetin si një vend që i ngjan një historie me përralla, ku gjithçka duket sikur ka mbetur “e ngrirë në kohë”. Në programin e AfD-së, vendi përshkruhet si nën kërcënim nga faktorë të shumtë: partitë e vjetra që sipas AfD-së janë shkëputur nga realiteti dhe mediat që i mbështesin, te kriminelët e huaj që përfitojnë nga politikat e dobëta të sigurisë, si dhe te një brez i lidhur me protestat studentore të vitit 1968 dhe promovimin e asaj që partia e quan “ideologji gjinore”.
Në qëndrimet e tij, Siegmund ka kritikuar politikat gjermane të azilit dhe nismat për energjinë e gjelbër, duke thënë se këto kanë rritur çmimet. Ai ka kritikuar edhe mbështetjen e kancelarit Friedrich Merz për Ukrainën, duke argumentuar se kjo e ka vendosur Gjermaninë në mënyrë të panevojshme kundër Rusisë dhe se ka rritur kostot e naftës dhe gazit. Kundërshtarët politikë e akuzojnë AfD-në se nxit politika nacionaliste që, sipas tyre, sjellin jehonë të së kaluarës naziste të Gjermanisë dhe nxisin armiqësi ndaj emigrantëve dhe kujtdo që konsiderohet kundër vizionit të partisë. Ata paralajmërojnë gjithashtu se synimi i AfD-së për të tërhequr specialistë politikisht simpatizantë për të punuar në një qeveri të ardhshme të drejtuar prej saj në Saksoni-Anhalt tregon për plane për ndryshime radikale në administratën publike, ndërsa theksojnë se partia mund të kufizojë hapësirën për opozitën.
Botuar fillimisht në Bota Sot