Testosteroni është një nga trajtimet hormonale më të përdorura, por një studim i fundit ngre alarm për mënyrën se si po përdoret, sidomos kur nuk ka hipogonadizëm të dokumentuar. Studiuesit kanë gjetur se burrat që marrin testosteron pa prova të nivelit të ulët të testosteronit kanë rrezik më të lartë për probleme të rënda kardiovaskulare dhe për vdekje nga të gjitha shkaqet, krahasuar me ata që e përdorin hormonin për hipogonadizëm të konfirmuar.
Hulumtimi, i bazuar në të dhëna nga dosje elektronike shëndetësore, ka analizuar përdorimin e testosteronit te burra të moshës 30–75 vjeç. Të dhënat vinin nga gjithsej 123 organizata të kujdesit shëndetësor në mbarë botën. Në total, studimi përfshiu afro 359 mijë burra që merrnin testosteron, duke u fokusuar te fakti nëse atyre u ishte vendosur apo jo një diagnozë e hipogonadizmit.
Rezultatet tregojnë se nga afro 359 mijë burra që merrnin testosteron, rreth një e treta nuk kishin dëshmi për hipogonadizëm. Kjo është një pikë kyçe, pasi trajtimet e testosteronit zakonisht justifikohen kur ekziston mungesë e konfirmuar hormonale. Studiuesit i krahasuan dy grupet: burrat që merrnin terapi zëvendësuese të testosteronit për hipogonadizëm të dokumentuar dhe burrat që e përdornin testosteronin pa këtë diagnozë, por me karakteristika të ngjashme si mosha dhe gjendja e përgjithshme shëndetësore.
Gjatë një periudhe ndjekjeje prej 10 vitesh, burrat që përdornin testosteron pa hipogonadizëm shfaqën rrezik më të lartë për ngjarje serioze kardiovaskulare. Konkretisht, rreziku për probleme të tilla ishte rreth 50 për qind më i lartë se te burrat që e përdornin terapinë për hipogonadizëm. Në këtë kategori përfshihen infarkti i miokardit, goditja në tru dhe arresti kardiak.
Testosteroni pa hipogonadizëm rrit rrezikun për zemrën
Përveç rrezikut për ngjarje kardiovaskulare, studimi raportoi edhe ndryshime në shanset për vdekje nga të gjitha shkaqet. Në grupin e burrave që përdornin testosteron pa hipogonadizëm, rreziku i vdekjes ishte pothuajse dyfish më i lartë në krahasim me ata që e përdornin terapinë për mungesë të konfirmuar hormonale. Këto gjetje e vendosin në qendër nevojën që përdorimi i testosteronit të mos bëhet automatikisht, por të lidhet me indikacion të qartë mjekësor.
Studiuesit sqarojnë se rezultatet shtojnë nuanca në një debat që ka ekzistuar prej kohësh. Studimet e mëparshme që kanë analizuar lidhjen mes testosteronit dhe rrezikut kardiovaskular kanë dhënë gjetje të përziera. Në këtë kuptim, publikimi i gjetjeve të reja në numrin e gushtit 2026 të revistës eBioMedicine sjell të dhëna të reja që duhet të merren seriozisht, por pa i kthyer menjëherë në përfundime të drejtpërdrejta pa analizë të mëtejshme.
Autorët theksojnë se studimi nuk provon se vetë testosteroni është shkaku i drejtpërdrejtë i rritjes së rrezikut. Ata nënvizojnë se mund të ketë edhe dallime të tjera mes grupeve që nuk janë matur në studim, duke e bërë të nevojshme interpretimin e kujdesshëm të rezultateve. Megjithatë, mesazhi praktik i studimit është i qartë: çdo burrë që po mendon të përdorë testosteron, ose që e përdor tashmë, duhet të tregojë kujdes dhe të mos e trajtojë këtë terapi si diçka të thjeshtë apo universale.
Në këtë drejtim, autorët këshillojnë që të kryhet një vlerësim i plotë klinik para nisjes së terapisë. Vlerësimi është i domosdoshëm jo vetëm për të konfirmuar nëse ka hipogonadizëm, por edhe për të kuptuar gjendjen e përgjithshme shëndetësore. Ata kujtojnë gjithashtu se testosteroni është lidhur me rritjen e numrit të qelizave të kuqe të gjakut. Kjo gjendje mund ta rrisë rrezikun për mpiksje gjaku në venat e këmbëve dhe në mushkëri, çka e bën edhe më të rëndësishëm monitorimin mjekësor gjatë trajtimit. Në fund, terapi me testosteron nuk duhet të përdoret pa indikacion të qartë dhe pa ndjekje nga profesionistët shëndetësorë.
Botuar fillimisht në Telegrafi
