Ministri në detyrë i Punëve të Brendshme, Xhelal Sveçla, ka reaguar ndaj debatit që është zhvilluar ditët e fundit rreth Ligjit për Shtetësinë e Republikës së Kosovës. Në një konferencë për media të martën, ai ka theksuar se dispozita që ka nxitur reagime nuk përbën as risi të qeverisë aktuale, por lidhet me Pakon e Ahtisaarit dhe është pjesë e rendit kushtetues të Kosovës që nga viti 2008.
Sveçla ka kërkuar që të qartësohen disa fakte themelore, sidomos sa i përket nenit 31 të ligjit. Ai ka thënë se ky nen nuk është krijuar rishtazi dhe se, sipas tij, ai është i njëjtë me dispozitën që është paraparë në nenin 155 të Kushtetutës së Kosovës. Ministri në detyrë ka shtuar se opozita po kritikon një normë, ndërkohë që – siç e ka paraqitur ai – vetë ka pasur rolin e saj në bërjen e kësaj norme pjesë të përhershme të Kushtetutës përmes ndryshimeve kushtetuese të vitit 2012.
“Ditëve të fundit janë bërë deklarime të shumta lidhur me Ligjin për Shtetësinë e Republikës së Kosovës. Për shkak të interesimit publik, është e rëndësishme të sqarohen disa fakte themelore, posaçërisht lidhur me nenin 31 të këtij ligji. Së pari, neni 31 i Ligjit për Shtetësinë e vitit 2026 nuk është një dispozitë e re. Ky nen është pjesë e dispozitave themelore kushtetuese të Republikës së Kosovës, përkatësisht nenin 155 që derivon nga Pakoja e Ahtisaarit. Kjo e drejtë nuk është krijuar apo njohur nga kjo qeveri dhe nuk është futur për herë të parë me ligjin e ri, ashtu siç eksponentët e opozitës po e proklamojnë”, ka thënë Sveçla.
Debati për nenin 31 lidhet me Pakon e Ahtisaarit
Ministri në detyrë ka vazhduar duke shpjeguar edhe rrugën ligjore të kësaj dispozite. Ai ka theksuar se e drejta për shtetësi, për qytetarët e ish-Jugosllavisë që ishin banorë të përhershëm të Kosovës më 1 janar 1998 dhe për pasardhësit e tyre të drejtpërdrejtë, është paraparë fillimisht në Pakon e Ahtisaarit. Sipas Sveçlës, më pas kjo e drejtë është përfshirë në Kushtetutë dhe ka mbetur e pandryshuar në legjislacionin për shtetësinë që nga shpallja e pavarësisë.
Në vijim të argumentit të tij, Sveçla ka akuzuar qeveritë e kaluara lidhur me mënyrën se si është trajtuar kjo dispozitë në vitin 2012. Ai ka thënë se në atë periudhë, në vend që dispozita të hiqej nga Kushtetuta dhe të kishte të njëjtin fat si dispozitat e tjera kalimtare, ajo u transferua në dispozitat themelore. Kështu, sipas tij, dispozita u bë pjesë e përhershme e rendit kushtetues të Republikës së Kosovës.
Ai ka shtuar se opozita e tanishme, e cila – sipas qëndrimit të tij – në atë kohë ishte në pushtet, përmes ndryshimeve kushtetuese të vitit 2012 vendosi ta bartë këtë dispozitë te dispozitat themelore të Kushtetutës. Sveçla ka argumentuar se synimi ishte që ajo të bëhej pjesë e përhershme e rendit kushtetues. Në këtë kuadër, ministri në detyrë ka theksuar se thelbi i debatit aktual është keqkuptuar, pasi – siç ka paraqitur ai – norma nuk ka dalë nga qeveria aktuale, por ka vazhdimësi nga dokumentet dhe rregullimet kushtetuese që i paraprijnë.
Debati i fundit lidhet me dispozitën që përmendet në ligjin e vitit 2026, konkretisht nenin 31, por Sveçla e ka vendosur çështjen në kontekst më të gjerë kushtetues. Ai ka theksuar se neni 31 është i lidhur me nenin 155 të Kushtetutës, i cili derivon nga Pakoja e Ahtisaarit, duke e bërë të qartë se sipas tij kjo është një çështje e rregulluar që nga viti 2008. Në këtë mënyrë, ministri në detyrë ka kërkuar të ndalet retorika që e paraqet normën si risi, duke e cilësuar si pjesë e një kornize kushtetuese që ka qenë në fuqi për vite me radhë.
Botuar fillimisht në Koha.net