Një hulumtim i kryer në Uashington ka sjellë një përgjigje mjaft praktike për një pyetje që shumë njerëz e bëjnë: sa duhet të zgjasë akti seksual që të konsiderohet “ideal”. Sipas rezultateve, seksi ideal zgjat mesatarisht dhjetë minuta.
Studimi fokusohet te ndikimi që ka kohëzgjatja e marrëdhënieve seksuale te përjetimi i partnerëve, duke nisur nga pritshmëritë dhe deri te shanset për të arritur orgazmën. Nëse marrëdhëniet seksuale zgjasin për më pak se ky interval, rreziku është që akti të përfundojë shpejt, duke lënë pas një ndjesi pritjeje zhgënjyese. Kjo, sipas logjikës së studimit, mund të pengojë partnerët të arrijnë orgazmën, duke e bërë përvojën më pak të plotë.
Në të njëjtën kohë, hulumtimi nuk e sheh zgjatjen e aktit si zgjidhje automatike. Edhe kur marrëdhënia zgjat më shumë nga sa pritet në mesatare, ekziston rreziku që partnerët të mërziten. Pra, nuk bëhet fjalë vetëm për të mos e tejkaluar, por për të gjetur një ekuilibër të arsyeshëm që të ruajë interesin dhe të mundësojë përfundim sa më të mirë.
Konkluzioni kryesor i studimit në Uashington është i thjeshtë: një kohëzgjatje mesatare prej dhjetë minutash del si pika ku përvoja ka më shumë gjasa të përkojë me pritshmëritë e partnerëve dhe me objektivat e përjetimit seksual. Ky rezultat i vendos numrat në qendër të debatit, duke e bërë më të lehtë interpretimin e asaj që konsiderohet “koha ideale”.
Sa minuta konsiderohet “seks ideal” – dhjetë minutat nga studimi në Uashington
Kur akti seksual zgjat më pak se sa duhet, sipas gjetjeve, partnerët mund të ndihen sikur “u mungon koha” për të arritur pikën kulmore. Në këtë kuptim, studimi sugjeron se kohëzgjatja ka peshë jo vetëm te performanca, por edhe te procesi i përjetimit—momentet që lejojnë trupin dhe mendjen të përshtaten dhe të shkojnë drejt orgazmës. Nëse akti mbyllet shpejt, kjo mund të krijojë zhgënjim dhe të prishë ritmin e përvojës.
Në anën tjetër, edhe një zgjatje e tepruar mund të sjellë problem. Studimi vë në dukje se kur marrëdhëniet zgjasin më gjatë se sa duhet, ekziston mundësia që të shfaqet mërzia. Kjo nënkupton se partnerët mund të humbasin fokusin, të mos mbajnë të njëjtin intensitet dhe, si rrjedhojë, të mos e përjetojnë aktin në mënyrën më të mirë. Edhe pse secili individ ka ritmin e vet, mesatarja e marrë nga studimi tregon një prirje të përgjithshme.
Meqenëse gjetjet flasin për “mesatarisht dhjetë minuta”, studimi nuk synon ta kthejë çështjen në rregull fiks për të gjithë. Ai ofron një tregues të qartë për atë që mund të konsiderohet koha më e afërt me përvojën ideale, bazuar në përfitimet që sjell brenda këtij intervali. Kjo i jep një udhë atyre që kërkojnë të kuptojnë më mirë se si koha ndikon në përjetimin seksual, duke u mbështetur te të dhënat e hulumtimit në Uashington.
Në fund, mesazhi që del nga studimi është i qartë: koha ka rëndësi. Nëse marrëdhënia është më e shkurtër, partnerët mund të mos arrijnë orgazmën dhe të përfundojnë në një pritje zhgënjyese; nëse zgjat shumë, rreziku i mërzisë rritet. Ndërsa, sipas hulumtimit të kryer në Uashington, seksi ideal rezulton të zgjasë mesatarisht dhjetë minuta.
Botuar fillimisht në Albeu