Pak histori në futboll janë aq të jashtëzakonshme sa ajo e Stale Solbakkenit. Sot, përzgjedhësi i Norvegjisë po drejton kombëtaren drejt një prej paraqitjeve më të suksesshme në Kupën e Botës, por gjithçka nisi me një moment që dukej se do t’i jepte fund çdo ëndrreje. Rruga e tij drejt misionit me “vikingët” është ndërtuar mbi përballje të vështira dhe një rikthim që ka lënë gjurmë të thella.
Ngjarja e parë në këtë rrëfim daton shumë vite më parë, në momentin kur ai po përjetonte diçka që e shpëtoi vetëm fati. Më 24 prill të vitit 2001, gjatë një seance stërvitore me FC C, Solbakken përjetoi një “vdekje klinike”. Kjo do të thoshte se gjendja e tij ishte aq kritike, saqë përkohësisht u ndërpre jeta normale. Ishte një situatë që i vuri të gjithë përballë një realiteti të frikshëm: futbollisti po luftonte për jetën.
Rikthimi pas kësaj prove të jashtëzakonshme nuk erdhi brenda natës. Përkundrazi, ai kërkoi kohë, qetësi dhe punë të vazhdueshme për të rimarrë kontrollin e trupit dhe për të kthyer gradualisht besimin te vetja. Në një profesion ku ritmi, shpejtësia dhe vendosmëria janë thelbësore, një episod i tillë e shndërron çdo hap të mëtejshëm në një arritje. Solbakken, pavarësisht goditjes, nuk u tërhoq nga futbolli dhe vazhdoi të ndiqte rrugën e tij.
Me kalimin e viteve, ai ndërtoi një karrierë të re përtej rolit të lojtarit, duke u shndërruar në një figurë me peshë edhe në drejtimin teknik. Ndërsa të tjerët mund të shihnin një kapitull të mbyllur, Solbakken e ktheu përvojën e vështirë në forcë. Kjo u pasqyrua te mënyra sesi ai e menaxhonte punën me ekipin dhe te aftësia për të mbajtur qetësi edhe kur presioni rritet.
Nga vdekja klinike te misioni me Norvegjinë drejt Kupës së Botës
Sot, kjo histori lidhet drejtpërdrejt me atë që po ndodh për Norvegjinë në rrugën e saj drejt Kupës së Botës. Solbakken po udhëheq kombëtaren drejt një prej paraqitjeve më të suksesshme në këtë eveniment madhor. Është një evolucion i qartë: nga një moment që mund të kishte qenë fundi, te një mision që duket gjithnjë e më afër kulmit. Ekipi i tij tashmë është në rrugën e duhur, duke e kthyer ëndrrën në objektiv konkret sportiv.
Ndërkaq, domethënia e kësaj rruge nuk është vetëm rezultat në fushë, por edhe dimensioni personal i tejkalimit. Solbakken ka kaluar një periudhë që pak njerëz do ta imagjinonin si të mundshme për t’u kapërcyer. Përvoja e 24 prillit 2001, kur ai ishte në pragun e gjithçkaje, është bërë pjesë e historisë së tij dhe ka shërbyer si motivim për të vazhduar. Në atë kuptim, përpjekja për të arritur atje ku është sot merr një peshë të veçantë.
Historia e tij i rikujton futbollit se pas çdo stoli, çdo vendimi dhe çdo objektivi të ekipit, shpesh fshihen rrugë të gjata. Për Solbakkenin, udhëtimi ka qenë i pazakontë: nis me rrezikun për jetën në një seancë stërvitore me FC C më 24 prill 2001, dhe sot kulmon në rolin e përzgjedhësit që udhëheq Norvegjinë drejt Kupës së Botës. Në fund të fundit, është pikërisht ky kombinim i fatit, punës dhe rikthimit që e bën rrëfimin e tij kaq të jashtëzakonshëm.
Botuar fillimisht në Albeu
