Spanja do të nisë një tjetër kapitull në Botërorin 2026, teksa të hënën, nga ora 18:00, do të përballet me Kepin e Gjelbër. Ndeshja vjen si start i fushatës në Grupin H për kampionen evropiane, në një përballje që, në letër, ngjan si duel mes dy botësh të ndryshme futbolli. Nga njëra anë, Spanja me ritmin e saj të lartë dhe stabilitetin e ndërtuar në katër vitet e fundit; nga ana tjetër, “Peshkaqenët blu”, shteti i vogël që po debuton në Kupën e Botës me një energji që po rritet ndeshje pas ndeshjeje.
Përfaqësuesja e drejtuar nga Luis de la Fuente është futur në këtë cikël me objektiva të qarta, ndërsa forma e saj ka qenë vazhdimisht e qëndrueshme. Në katër vitet e fundit, Spanja ka regjistruar një seri të gjatë pa humbje: plot 30 ndeshje radhazi pa rënie. Për herë të fundit, ajo ka pësuar disfatë 1:0 në një miqësore nga Kolumbia, e zhvilluar në “Wembley” në mars të vitit 2024. Pas asaj mbrëmjeje, rruga e Spanjës ka qenë e mbushur me rezultate pozitive: 23 fitore dhe shtatë barazime, duke ruajtur një identitet loje që është përshkruar si zbavitës dhe me futboll sulmues.
Megjithatë, ka edhe një “vijë” që spikat në këtë histori të sukseseve. E vetmja pikë negative në këtë periudhë lidhet me humbjen 5:4 në penallti nga Portugalia në finalen e Ligës së Kombeve. Ajo ndeshje u mbyll 2:2 në kohën e rregullt dhe vijoi me kohë shtesë, por në fund trofeu i takoi Portugalisë pas ekzekutimeve nga pika e bardhë. Spanja e kishte vërtetuar aftësinë për t’u rikthyer dhe dy herë kishte marrë avantazhin, por nuk arriti ta fitonte trofeun që e kishte arritur më parë në vitin 2023.
Grupi H ndez përplasjen: Spanja kërkon trofe, Kepi i Gjelbër debuton me guxim
Kepi i Gjelbër, nga ana e vet, nuk është futur në këtë Botëror thjesht për të “dhuruar romancë”. Debutimi i tij në Kupën e Botës 2026 vjen pas kualifikimeve ku skuadra ka qenë një befasie, e vetmja e tillë për sa i përket daljes në turne. Me më pak se 600 mijë banorë, vendi renditet si i treti më i vogël nga popullsia që ka arritur në Botëror, duke e lënë pas vetëm Islandën në vitin 2018 dhe Kuraçaon po në këtë vit. Kjo e bën pjesëmarrjen historike jo vetëm si moment sportiv, por edhe si ngjarje që shënon punë të gjatë dhe ndërtim të vazhdueshëm të ekipit.
Ngritja e Kepit të Gjelbër është mbështetur fort te lojtarët që luajnë në diasporë. “Peshkaqenët blu” kanë arritur t’i marrin rezultatet kryesore në një periudhë ku rëndësi ka pasur forma dhe efektiviteti. Në fazën e fundit të rrugëtimit të kualifikimeve, Kepi i Gjelbër i fitoi shtatë nga 10 ndeshjet e fundit dhe humbi vetëm një herë. Një nga fitoret e rëndësishme ishte edhe ajo në shtëpi ndaj Kamerunit, një rezultat që forcoi më tej pozitat e skuadrës dhe e çoi drejt Botërorit me besim.
Historia futbollistike e Kepit të Gjelbër shkon më tej se ky moment. Në vitin 2013, ekipi u kualifikua për herë të parë në Kupën e Kombeve të Afrikës dhe arriti në çerekfinale në tentimin e parë. Kjo e tregon se rruga drejt Botërorit nuk ka qenë e rastësishme, por e lidhur me hapa të mëparshëm zhvillimi, të cilët kanë sjellë gradualisht rritje në nivelin e konkurrencës. Tani, kur pritet ndeshja e së hënës ndaj Spanjës, Kepi i Gjelbër do të përpiqet të përkthejë atë rritje në një paraqitje sa më të fortë në fushën e lojës.
Për Spanjën, megjithatë, vëmendja nuk mund të shkojë vetëm te numrat e formës së saj, por edhe te kundërshtari konkret. Një pikë kyçe për t’u menaxhuar është gjendja e lojtarëve të rrezikshëm te Kepi i Gjelbër: Lamine Yamal dhe Nico Williams janë në fazën përfundimtare të rikuperimit nga lëndimet muskulore të marra në muajin prill. Të dy janë rikthyer në stërvitje me grupin të enjten, por trajneri Luis de la Fuente do të duhet të ruajë ekuilibrin mes vendimeve të guximshme dhe kujdesit për shpejtësinë e rikuperimit. Në këtë kuadër, durimi vlerësohet si faktor i rëndësishëm, sepse çdo nxitim mund të rrisë rrezikun në një fazë të hershme të turneut.
Në anën e objektivave, Spanja synon trofeun e dytë të Kupës së Botës pas atij të vitit 2010 në Afrikën e Jugut. Për Kepin e Gjelbër, ndeshja e së hënës përbën një pikënisje që mban peshën e madhe të debutimit dhe, njëkohësisht, një mundësi për të shkruar historinë edhe më tej. Përballja në Grupin H hap rrugën për dy sfida të mëvonshme të Spanjës: ndaj Uruguait dhe Arabisë Saudite, ndërsa Kepi i Gjelbër kërkon të ruajë entuziazmin e ngritur nga rruga e kualifikimit, duke u përballur pa frikë me kampionen evropiane.
Botuar fillimisht në Koha.net
