Spanja po shfaqet si një nga favoritët kryesorë për ta vazhduar dominimin në futbollin botëror, me një objektiv të qartë të vendosur në horizonte: Botërori 2030. FIFA ka tërhequr vëmendjen se ekipi spanjoll ka “të gjitha parakushtet” për të arritur sukses edhe në edicionin e ardhshëm, pas një periudhe ku kampionët në fuqi kanë pasur vështirësi të mëdha për ta mbrojtur titullin.
Në fakt, që nga viti 1962, kur Brazili e mbrojti titullin, janë regjistruar 15 kampionë në fuqi që kanë tentuar ta fitojnë Kupën e Botës katër vjet më pas. Pavarësisht përpjekjeve, askush nuk ka arritur të përsërisë suksesin. Në rrugëtimin drejt finaleve, disa prej tyre kanë arritur deri në ndeshjen vendimtare, por nuk kanë mundur ta mbajnë trofeun në shtëpi: Argjentina në vitet 1990 dhe 2026, Brazili në vitin 1998 dhe Franca në vitin 2022.
FIFA sheh te Spanja bazat për të thyer serinë 64-vjeçare
Arsyet që i bëjnë spanjollët të besojnë janë të shumta, dhe pika kryesore nis te ajo që FIFA e konsideron si “përbërës” të nevojshëm për ta dhënë fund serisë së gjatë 64-vjeçare pa mbrojtje të titullit nga një përfaqësuese. Teksa Botërori i radhës do të mbahet në vitin 2030, Spanja synon të shfrytëzojë avantazhet që i ka aktualisht, si në aspektin e organizimit të turneut, ashtu edhe te niveli i lojtarëve dhe identiteti i lojës.
Një element i rëndësishëm është edhe fakti se Spanja është prej nikoqireve të Botërorit të ardhshëm. FIFA thekson se organizimi i një eventi nuk është automatikisht garanci për sukses, por historia tregon se nikoqirët shpesh përfitojnë nga diçka “e veçantë”. Stadiumet e njohura, tifozëria e zhurmshme dhe diferencat e vogla që krijohen në një turne të tillë mund të vendosin ndeshjet e Kupës së Botës—dhe këto rrethana mund të luajnë në favor të Spanjës pas katër vjetësh.
Një arsye tjetër lidhet drejtpërdrejt me brezin aktual. Spanja e fitoi Botërorin me 11 lojtarë që ishin 25-vjeçarë apo më të rinj. Vetëm tetë prej tyre ishin të moshës 30 vjeç e lart, çka tregon se struktura e ekipit është ndërtuar mbi energji dhe vazhdimësi. Në këtë kontekst përmenden disa emra që tashmë konsiderohen shtylla për të tashmen dhe të ardhmen: Pau Cubarsi, Lamine Yamal, Pedri, Gavi, Marc Pubill, Eric Garcia dhe Victor Munoz. FIFA i lidh këta lojtarë me rolet qendrore që mund të kenë pas katër vitesh.
Identiteti i qartë i lojës është po ashtu një përparësi. FIFA vëren se te Spanja “e kanë ditur” se kush janë që para Euro 2008, duke e konsideruar këtë si një karakteristikë të konsoliduar. Edhe pse futbollistët ndryshojnë, loja ruan një logjikë të brendshme që shtrihet përtej individëve. Pavarësisht se mesfushorët kanë dhënë një kontribut të vazhdueshëm gjatë 18 vjetëve të fundit, kjo nuk ka qenë thjesht një çështje roli—por një mënyrë për ta mbajtur gjallë identitetin.
Për “La Roja”, posedimi i topit nuk shihet vetëm si taktikë, por si “gjuhë”, ritëm dhe mënyrë për të kuptuar lojën. Kjo qasje u jep avantazh ekipeve spanjolle kundrejt atyre që kërkojnë ende formulën e tyre për të fituar në nivelet më të larta. Në të njëjtën linjë, selektori Luis de la Fuente përmendet si një faktor i rëndësishëm që mund ta shtyjë Spanjën drejt sukseseve të reja: ai trashëgoi një ekip që kishte nevojë për drejtim në vitin 2023 dhe për tre vjet e transformoi Spanjën në kampione evropiane dhe botërore, duke i dhënë strukturë projektit që synon të vazhdojë edhe në edicionin 2030.
Botuar fillimisht në Koha.net