Gazetarja Sonila Meço ka reaguar pas shfaqjes së pamjeve ku ish-kryetari i Kuvendit të Kosovës, Jakup Krasniqi, shihet i penguar të takojë vëllanë dhe motrën në Kosovë, pa autorizimin e Dhomave të Specializuara në Hagë. Sipas publikimit, pengesa lidhet me mënyrën si zbatohet procedura e lejuar për kontaktet familjare, çka në këto pamje shfaqet si kufizim i menjëhershëm i mundësisë për takim.
Meço e ka cilësuar këtë situatë si të dhimbshme, duke u ndalur te fakti se, përtej formaliteteve, në qendër mbetet marrëdhënia familjare dhe barra emocionale që krijohet kur kontakti kërkohet, por nuk lejohet. Ajo thekson se pamjet e tilla nuk lënë indiferent, sepse tregojnë një realitet që prek drejtpërdrejt të afërmit dhe personin që kërkon ta shohë familjarin e tij në Kosovë.
Megjithatë, reagimi i Meços nuk ndalet te shprehja e ndjenjave. Në postimin e saj, ajo thekson se, përtej dhimbjes, duhet të ketë edhe analizë më të thellë lidhur me përgjegjësinë politike që ka çuar në krijimin e Gjykatës Speciale. Sipas argumentit të saj, kur një proces institucional ndikon në të drejtat dhe jetën e përditshme të individëve, atëherë vëmendja nuk duhet të mbetet vetëm te momenti emocional, por edhe te zinxhiri i vendimeve që kanë sjellë këtë gjendje.
Dhimbja e Krasniqit kërkon përgjegjësi politike për Gjykatën Speciale
Gazetarja ngre në pah se një institucion i tillë nuk është krijuar në vakum, por si rezultat i vendimmarrjeve politike që kanë përcaktuar kornizën e funksionimit të tij. Në këtë kuadër, ajo kërkon që diskutimi të shkojë përtej skenës konkrete të pamjeve, duke iu referuar edhe asaj se kush mban barrën e vendimeve që çuan në formimin e mekanizmit në Hagë.
Reagimi i Sonila Meços vjen në një kohë kur çështjet që lidhen me Gjykatën Speciale mbeten temë e ndjeshme në debatin publik. Rasti i Jakup Krasniqit, i shfaqur përmes pamjeve ku ai shikohet i penguar të takojë vëllanë dhe motrën në Kosovë, pa autorizim nga Dhomat e Specializuara në Hagë, është përdorur si pikënisje për një mesazh më të gjerë: se kufizimet që burojnë nga procedurat institucionale duhet të shoqërohen me reflektim mbi vendimmarrjen politike që i ka paraprirë ngritjes së Gjykatës Speciale.
Meço e vendos theksin te nevoja për një qasje që, krahas reagimit human, të vlerësojë edhe dimensionin përgjegjësisë. Sipas asaj që shfaqet në postimin e saj, dhimbja nuk e zëvendëson analizën, por e obligon shoqërinë të shohë edhe më tej se kaq: të kuptojë pse një proces i tillë është vendosur, si është ndërtuar dhe çfarë pasojash ka për jetën reale të njerëzve dhe familjeve të tyre.
Në përfundim të reagimit, mesazhi i gazetare Sonila Meço mbetet i lidhur me dy elemente: nga njëra anë, pranimi se situata e shfaqur është e vështirë dhe e dhimbshme për Krasniqin dhe familjarët e tij; nga ana tjetër, kërkesa që diskutimi të mos mbyllet vetëm te emocionet. Ajo fton që të ngrihet çështja e përgjegjësisë politike për krijimin e Gjykatës Speciale, pikërisht për shkak të ndikimit që ky institucion ka në raportet familjare dhe në mundësinë e takimeve në Kosovë, kur kërkohet autorizim nga Dhomat e Specializuara në Hagë.
Botuar fillimisht në Albeu
